محمد ابراهیمی

شهید محمد ابراهیمی در سوم خرداد سال 1333 ه.ش در خانواده‌ای مذهبی و زحمتکش چشم به جهان گشود .هنوز پنج سالی ازتولد او نگذشته بود که به یکباره دست تقدیر روزگار خورشید آسمان زندگی‌اش را به تاریکی کشانید و از نعمت داشتن پدر محرومش ساخت با این حال ،محمد کوچک در برابر هجوم بی‌امان مشکلات و مصائب زندگی چون کوه ایستاد و در تنگنای خردکننده فقر و تنگدستی هرگز خم به ابرو نیاورد . شهید دوران تحصیل ابتدایی را با وجود مشکلات فراوان درکنار مادر و سه برادر و سه خواهرش که تامین قسمتی از هزینه زندگی آن ها نیز بر دوش او بود به پایان برد. محمدنوجوان که یک لحظه سکون و توقف را بر خود جایز نمی‌دانست با چوپانی و نیز خوشه‌چینی در مزارع درو شده گندم و جو،ضمن مهیا نمودن قوت خانواده مقدمات ادامه تحصیل خود را نیز فراهم ساخت. محمد طی سال های دوم وسوم دبیرستان با داشتن درک صحیحی از اوضاع جامعه آن روز ،با مطالعه کتاب های ممنوع شده از سوی رژیم همواره بر آگاهی خویش می‌افزود. محمد تحصیلات شش ساله دبیرستان را نیز با موفقیت پشت سرگذاشت و توانست با سعی فراوان در زمره دانش‌آموزان ممتاز استان خراسان قرارگیرد این نوجوان پرتلاش که برای تحصیل علم و دانش حد معینی را متصور نبود با کار و مطالعه فراوان موفق شد ضمن قبولی دررشته راه وساختمان هزینه ادامه تحصیل خود را نیز فراهم سازد. مهندس شهید در بدو ورود به دانشگاه فعالیت های مذهبی خود را وسعت بیشتری بخشید و با شرکت در جلسات مخفی و نیز تکثیر و توزیع نوارهای سخنرانی حضرت امام در سنگر جدید مبارزه همه جانبه‌ای را علیه رژیم ستمشاهی آغاز نمود. او به واسطه استعداد فوق العاده‌ای که داشت توانست قبل از اخذ مدرک فوق دیپلم مجدداً در کنکور سراسری شرکت نموده و این بار در رشته کانی شناسی دانشگاه ملی (شهیدبهشتی) پذیرفته شود. او خوشحال بود از اینکه می‌تواند در سنگری دیگر و با حیطه عملی وسیعی به مبارزه خویش ادامه دهد. در اواسط سال 56 شهید بزرگوار وارد آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک وزارت راه و ترابری شد در محیط کوچک جدید سعی شهید بر آن بود که با روشن نمودن اذهان همکارانش نسبت به خیانت های رژیم حاکم سهم خویش را در پیشبرد نهضت اسلامی ایران ادا نماید. به خاطر همین فعالیت ها بارها مورد تعقیب ماموران ساواک قرارگرفت که هر بار توانست با زیرکی خاصی از چنگ آنان بگریزد. درتاریخ 57/11/12 بارها به هنگام ورود حضرت امام خمینی(ره)به میهن اسلامی ازطرف کمیته استقبال به همراه جمع دیگری از برادران دانشجو عهده‌دار مسئولیت انتظامات مراسم بهشت زهرا گردید و در آستانه طلوع فجر انقلاب اسلامی در جریان تخلیه باغ شاه و دیگر مراکز نظامی و نیز دفع حمله ساواکی‌ها به رادیو تلویزیون رشادت های بسیاری را از خود نشان داد. با به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی ایران در 22 بهمن 57 و نیاز سازمان ها و ادارات دولتی به وجود نیروهای مؤمن و متعهد شهید ابراهیمی دست به تاسیس انجمن اسلامی آزمایشگاه خاک تهران زد و از همان ابتدای کار فعالیت های فرهنگی خویش را آغاز نمود. او که همواره گوش به فرمان ولی امر و پیشوای خود بود در تابستان 58 پس از پیام حضرت امام خمینی(ره) مبنی بر جهادسازندگی و کمک به کشاورزان در امرجمع‌آوری محصول از استراحت روزهای جمعه نیز چشم می‌پوشید و به اتفاق سایر برادران در جاده دماوند- ساوه به جمع آوری محصول کشاورزی می‌پرداخت با این حال از تحصیلات دانشگاهی خود غافل نمی‌شد . شهیدکه در جریان انقلاب فرهنگی و حذف عناصر وابسته و غرب زده از صحنه دانشگاه حضور چشم‌گیری داشت در قضیه تسخیر لانه جاسوسی آمریکا و شکل‌گیری انقلاب دوم نیز فعالانه حضور می‌یافت . در تاریخ 59/6/31 بدنبال حمله دشمن بعثی به میهن اسلامی و با توجه به درخواست کل ستاد مشترک نیروهای مسلح از ادارات دولتی مهندس شهید با سپردن وظیفه خود در سفارت به یکی از برادران دانشجو دست به تشکیل کاروانی متشکل از 45 دستگاه خودرو سبک و نیمه سنگین زد و در روز نهم مهرماه 59 یعنی درست 10 روز پس از آغاز جنگ خود را به دزفول رسانید . او با کمترین امکانات و تنها با تکیه بر توان نیروهای مؤمن و متعهدی که در ستاد تدارکاتی و تعمیراتی شهید موسی کلانتری گرد هم آورده بود توانست طی عملیاتهای ظفرمند فتح المبین و بیت المقدس با ارائه خدمات تدارکاتی و تعمیراتی به یگانهای رزمی ارتش،سپاه و بسیج نقش مهمی در پیروزی های رزمندگان اسلام ایفا نماید ،پس ازمرحله سوم عملیات بیت المقدس و آزادی خرمشهرشهید ابراهیمی تکبیر گویان وارد شهر شد و اولین نماز مغرب و عشاء را به امامت امام جمعه آبادان در مسجد جامع این شهر اقامه کرد. خصوصیات این شهید والا مقام همواره در مورد ترک رذایل اخلاقی چون تهمت و غیبت و غیره به اطرافیانش تذکر می‌داد. طبقه کارگر و زحمتکش را دوست می‌داشت و با آنان نشست و برخاست می‌کرد .به مسئله نماز جماعت اهمیت ویژه‌ای می‌داد و در جبهه و پشت جبهه در برپایی‌اش می‌کوشید. شهید در نامه‌ای به خانواده‌اش چنین می‌نویسد: اگر در همین جا از من سؤال شود که چه پیامی را بناداری برای مادرت بفرستی، می‌گویم نه تنها برای دوری از فرزند باید جان سوزاند، بلکه دلسوختگان دیگر را نیز باید به استقامت دعوت نمود تا نمونه‌ای باشیم از برای تاریخ فردای اسلام و مکتبمان. شهید مهندس ابراهیمی سرانجام در روز نهم خرداد ماه سال 61 پس از سال ها تلاش و مجاهدت در اثر اصابت گلوله خمپاره دشمن بعثی به خودروی او کربلایی شد و به دیدار معبود شتافت.