جواد امامعلی سبزی

شهید جواد امامعلی سبزی در بیست و هفتم فروردین سال 1340 در شهرستان ارومیه دیده به جهان گشود. در کودکی با توجه به سن کمش با معلومات و آگاه بود و علاقه وافری به کتاب های علمی و مذهبی داشت. در مجالس مذهبی و قرآنی حضوری مداوم داشت و از نماز جماعت مسجد غفلت نمی کرد. در محیط خانواده با اسلام و پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) آشنا و در مدرسه شاگردی هوشیار و ممتاز و فردی معتقد و مذهبی به شمار می رفت و نیز در محیط مسجد و جلسات قرآن و نهج البلاغه با اسلام آشنا شد و ماهیت رژیم ستمشاهی را افشا می نمود. پس از اخذ دیپلم در کنکور شرکت کرده و در رشته بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران قبول و راهی دانشگاه گردید. شهید جهت محو آثار فساد و فحشا بسیار تلاش می نمود و با تبلیغات و ارشاد جوانان را برای این منظور بسیج کرده بود تا در مسیری درست قدم بردارند. اعلامیه و نوارهای امام(ره) را که در دانشگاه از دوستان دانشجویش دریافت می کرد به مساجد برده و به اشخاص مورد اعتماد و فعال می رساند و خود از سازمان دهنده های حرکت های انقلابی و تظاهرات در ارومیه بود. به آتش کشیدن سینما کریستال که مرکز فساد اخلاقی جوانان ارومیه شده بود با دست های توانای این شهید صورت گرفت. وی پلاکاردهایی تهیه و شبانه بر روی درختان نصب می کرد و نیز کوکتل مولوتف و بمب های دستی و سه راهی درست می نمود و در اختیار انقلابیون می گذاشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی اسلحه به دست گرفته و به پاسداری از انقلاب اسلامی مشغول شد و بعد از انقلاب فرهنگی به سپاه پاسداران ارومیه وارد و پس از یک سال خدمت بی وقفه در سپاه به جبهه نبرد حق علیه باطل (آبادان) رهسپار گردید. بعد از بازگشت از جبهه در جهاد سازندگی به فعالیت پرداخت. همزمان با بازگشائی دانشگاه ها بار دیگر جبهه را بر زندگی آرام ترجیح و به جای رفتن به دنبال کسب علم برای تحصیل فیوضات متعالی به دانشگاه اکبر یعنی جبهه نبرد حق علیه باطل روی آورد. او فرزند انقلاب اسلامی بود و عاشق امام در جبهه یک موجودی دگر بود. اکثر اوقات را در خلوت به دعا و ذکر و نماز می گذراند. به نیمه های شب که همه آرام بودند او بیدار بود. در مسئولیت های مختلف مانند دیده بان خمپاره، مسئول واحد خمپاره انداز تیپ عاشورا، مسئول واحد خمپاره انداز تیپ حضرت ابوالفضل(ع) ، مسئول تیم شناسائی لشکر عاشورا فعالیت چشمگیر داشت. به راستی که ایمان در گوشت و استخوان و رگ و پوستش ریشه دوانده بود و از دنیا و تمام مظاهر آن قطع وابستگی کرده بود. بسیار مدبر و چاره ساز بود. در شب عملیات والفجر به سان یک فرمانده لایق در هدایت نیروها و نابودی سنگرهای کمین دشمن نقش مؤثر داشت. بعد از شروع جنگ تحمیلی اولین مأموریتش به آبادان بود. سپس به اهواز و گیلانغرب و بعد به سومار و فکه رفت و سرانجام در تاریخ 1362/1/23 در منطقه عملیاتی جنوب کشور (فکه) در عملیات والفجر مقدماتی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. شهید در زمینه های عکاسی و تهیه اسلاید و نویسندگی مهارت داشت و آثاری در این زمینه ها از ایشان باقی مانده است، وی مدتی را بخشدار صومای برادوست بود و زمانی نیز در سرو خدمت می کرد. کوهنوردی ورزش مورد علاقه اش بود و در اوقات فراغت به این ورزش می پرداخت.