سید محمدجواد سرابی

شهید سید محمد جواد سرابى در سال 1337 در مشهد و در خانواده‏اى ساده و مذهبى تولد یافت. دوران ابتدایى تحصیلش را در یکی از مدارس دینی مشهد سپرى نمود و از آنجایى که با قرآن آشنایى داشت جلسات تلاوت قرآن برگزار کرده و بچه‏ها را به فراگیرى قرآن تشویق مى‏نمود. شهید سرابی پس از پایان دوره ابتدایی در دبیرستان فردوسی مشهد در رشته طبیعی مشغول به ادامه تحصیل گشت. قبل از پیروزی انقلاب اسلامی شهید سرابی به برکت شناخت آگاهانه از اسلام و عشق و علاقه ای که به انقلاب اسلامی و رهبری امام خمینی پیدا کرده بود، نوارها و بیانیه های امام را تکثیر کرده و برای شعله ور کردن آتش انقلاب به روستاهای دوردست می برد و در آنجا به تبلیغ علیه رژیم پهلوی و تقویت نیروهای انقلابی می پرداخت که در همین رابطه چندین بار توسط عمال مزدور حکام وقت دستگیر می گردد. پس از بازگشت امام‏خمینى(ره) به وطن در مسجد ابوذر، به عنوان سرپرست بسیج انجام وظیفه مى‏کرد. شهید سید محمد جواد در سال 55، همزمان با پذیرفته شدن در رشته زیست‏شناسى دانشگاه فردوسى به فعالیت هاى فرهنگى خود نیز ادامه داد. در آن زمان بر اثر تبلیغات الحادی و سیاست های استعماری و اشاعه فرهنگ غربی در میان اقشار جوان و نیرومند جامعه، محیط مدارس و دانشگاه ها به شدت آلوده شده بود. شهید سرابی نیز به حکم پاک و آگاه بودنش، در آن محیط های فاسد وظیفه خویش می دانست که تا حد امکان سرمشق و الگویی شود برای رهایی دیگران از آن منجلاب فساد و از همان اوایل پیروزی انقلاب، در دانشکده با گروهک های التقاطی و ملحد از قبیل سازمان منافقین ضد خلق درگیر بود و با مواضع سیاسی، عقیدتی آنها در قبال مسائل انقلاب مخالفت قاطعانه می نمود. شهید پایگاه بسیج مسجد ابوذر را تاسیس نمود و خود مسئولیت آن را به عهده گرفت. با شروع جنگ تحمیلی و گسترده تر شدن فعالیت های نیروهای مردمی، مسئولیت آموزش نظامی بسیج محلۀ خود را عهده دار گشت و در این سمت مشغول به کار شد و همچنین چهار بار به عنوان نیروى داوطلب به جبهه اعزام گردید. حساسیت او به مسائل اعتقادى همیشه او را در زمره افراد برگزیده قرار مى‏داد. در خاطره‏اى از این شهید بزرگوار نقل است که او از وسیله نقلیه‏اى که در اختیار داشت هیچ گاه استفاده شخصى نکرد و نگهدارى از آن را به عنوان یکى از اموال بیت‏المال بر خود فرض مى‏دانست. سرانجام شهید سید محمد جواد سرابى در حالى که به عنوان سرپرست گروه تخریب مشغول انجام وظیفه بود، پس از اینکه به دوستان خود دستور مى‏دهد تا در صورت شهادتش از کار باز نایستند و به حرکت خود ادامه دهند، در نزدیکى شهر بستان مورد اصابت گلوله های دشمن قرار می گیرد و بر اثر جراحت شدید از ناحیه ی پهلوی چپ به فیض عظماى شهادت نایل مى‏گردد.