نورالله میرزائی پور

شهید دکتر نورالله میرزائی‌پور در بیست و دوم دی ماه سال 1337 در خانواده‌ای مسلمان و متدین به دین مبین اسلام در شهرستان لوشان پا به عرصه وجود گذاشت. پدر وی به شغل کشاورزی اشتغال داشت و نورالله در دامنه‌ای خرم و سرسبز، دوران کودکی را سپری کرد و جهت کسب تحصیل علم و دانش راهی مدرسه شد و تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان را با موفقیت چشمگیری پست سر گذاشت و بلافاصله در آزمون کنکور سراسری نیز شرکت و در دو رشته‌ی پزشکی و مهندسی پتروشیمی پذیرفته شد. ایشان با تدبیر و آینده‌ نگری جهت رسیدن به فیض بیشتر رشته پزشکی را پذیرفت و در دانشگاه تهران مشغول تحصیل گردید و معتقد بود که در حکومت جور و ستم پهلوی در رشته پزشکی بهتر می‌تواند برای رضای خدا، تلاش و کار و خدمت به بندگان خدا نماید. نورالله از نه‌سالگی کلام‌الله مجید را فراگرفت و علاقه وافری به تلاوت قرآن مجید داشت و انس با قرآن چنان تأثیر عمیقی بر روح و جسمش گذاشته بود که برای زندگی هفتگی‌اش خود به خود ناظر اعمالش می‌گردید و پایان هر هفته به بررسی عملکرد خویش می‌پرداخت و در صدد رفع نقاط ضعفش برمی‌آمد و همواره خدا را گواه و ناظر بر اعمالش می‌دید و از اوقاتش به بهترین نحو ممکن استفاده می‌نمود. ایشان در 21 رمضان‌المبارک سال 57 پس از قیام مردم تبریز اولین کسی بود که بانگ امام‌خمینی (ره) علیه ظلم حکومت منحوس پهلوی را در مسجد جامع لوشان فریاد کرد و پس از یک ساعت سخنرانی در آن روز توسط مأموران ساواک دستگیر و به رشت منتقل گردید و پس از مدتی آزاد شد. نورالله در دانشگاه نیز بیکار ننشست و به افشاء بیداد حکومت جور پهلوی و روشن‌گری دانشجویان با اسلام ناب محمدی و شخصیت امام خمینی(رض) همتی وافر گذاشت. نورالله چون شناخت کافی از گروهک‌های ملحد چون مجاهدین خلق (منافقین) داشت تمام توانش را جزم کرد و به روشنگری و تبیین مبانی اعتقادی آنها برای نسل جوان و نوجوان لوشان پرداخت و بدین سان توانست مانع جذب جوانان به گروهک‌های الهادی شود.نورالله می‌گفت: همه باید عاشقانه به امام خمینی عشق بورزیم و از تمامی فرامین و دستوراتش اطاعت محض نمائیم و همواره و در هر شرایطی پیرو محض ولایت فقیه باشیم.ایشان معتقد بود انسان باید نفس سرکشش را تنبیه نماید و خود، این‌کار را با توکل به خداوند و توسل به ائمه هدی‌(ع) و با عبادات و روزه‌داری و مطالعه انجام می‌داد. بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی مسئولیت بسیج مستضعفان شهرستان رودبار را به عهده گرفت و با توجه به مشغله فراوانی که داشت و می‌بایستی از یک‌سو برای تدریس در مدارس تهران و از سوی دیگر برای گذراندن طرح دانشگاه‌اش در بیمارستان‌های تهران حضور پیدا می‌کرد، اما توانست با توان و همت والایش در سازماندهی و جذب نیروهای جوان و گسترش بسیج در لوشان و اطراف رودبار به صورت شایانی بدرخشد.با آغاز تهاجم نظامی حکومت بعث علیه میهن اسلامی بر خود واجب دانست به ندای «هل من ناصر ینصرنی حضرت ابا عبدالله الحسین(ع)» که اینکه و در این عصر و زمانه، از حلقوم فرزندش روح‌الله؛ به گوش می‌رسید لبیک گوید و بدین‌سان به جبهه مالکیه سوسنگرد چادر امدادی برپا کرد. با وجودی که پزشک بود و می‌بایست در اهواز مستقر می‌شد اما نپذیرفت و خواست تا در نزدیک‌ترین مقر به خط مقدم جبهه باشد تا در کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن به مداوای مجروحین بپردازد. ایشان در 59/12/12 در حالی که بدنبال نجات رزمنده زخمی بود، زیر رگبار کاتیوشای صدامیان قرار گرفت و دعوت حق را لبیک گفت و به عرشیان پیوست و در میان حزن و اندوه مردم رودبار و لوشان با شکوه فراوان تشییع گشت و در امامزاده حمزه لوشان به خاک سپرده شد. " خصوصیات اخلاقی شهید " شهید میرزایی پور، سیمایش ترسیمی از معنویت، زهد و خلوص بود. ابتکار و خلاقیت قابل تحسینی داشت. صرفه جویی و قناعت کار بودن را معیار عاقبت اندیشی می دانست. به انجام فریضه صله رحم توجّه زیادی داشت و حرمت نهادن به والدین را به نحو احسن در خانواده رعایت می کرد. از دروغگویی و غیبت اجتناب می کرد و اگر دچار لغزش می شد، بلافاصله از خدا طلب استغفار می نمود. به فتوای امام بسیار مقیّد و در عمل به آن کوشا بود. در حدّ امکان، مستحبات را به جای می آورد و روزه های مستحبی را فراموش نمی کرد. شهید نورالله ظلم ستیز بود و محرومان را حمایت می کرد و در به ثمر رسیدن انقلاب، نقش مؤثری داشت. به همین منظور با دیگر دوستان، انجمن اسلامی محل را تشکیل دادند و شروع به تبلیغ علوم اسلامی و کلاسهای ایدئولوژیک، کردند تا در راه شناخت انقلاب اسلامی و روشن نمودن افکار جوانان، نقش فعّالی داشته باشند. شهید میرزائی پور، درسها و نکات اخلاقی را که از دریای پرگوهر دین رسول خدا آموخته بودند، با کردار پسندیده خویش در جامعه متجلّی می ساختند و در اثبات حقانیت دین خدا می کوشیدند.