علی اکبر پیرویان

برادر شهید علی اکبر پیرویان در 26 دی ماه 1338 هجری شمسی در شهرستان کازرون به دنیا آمد. دوره ابتدائی تحصیلاتش را در دبستان های "مرات" کازرون و "ایزدی" ممسنی گذراند. در سال 1355 دیگر بار به کازرون مراجعت نمود و در دبیرستان "بزرگ مجرد " مشغول به تحصیل شد. وی در تمام دوران تحصیل، رتبه اول را داشت. وی در تمام دوران تحصیل ، رتبه اول را داشت . پس از دریافت دیپلم متوسطه در کنکور سراسری سال 1357 شرکت نمود و توانست از میان 135000 نفر شرکت کننده رتبه 135 ام را کسب کرده و در رشته پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شود. اکبر فعالیت سیاسیش را از دوره راهنمائی تحصیلی با نصب روزنامه دیوار و انتشار نشریه ای تحت عنوان شهادت علی آغاز نمود و پس از آن مرتباً با پخش اعلامیه های ضد رژیم در میان دوستان به فعالیت خود ادامه داد . شب 25 اسفند 1356 مقارن با برگزاری جشن با اصطلاح سالروز تولد رضا شاه خبیث اقدام به تخریب چراغانی ها و پخش اعلامیه های امام نمود. و در حالی که عکس های پلید رضا شاه و پسر ملعونش را در یکی از معابر عمومی آتش می زد مورد تعقیب افراد پلیس قرار گرفت که در اثر تیراندازی آن ها از ناحیه بازو مجروح شد و پس از دستگیری مدتی بازداشت و به سختی مورد ضرب و شتم قرار گرفت . وی در جریان تکوین انقلاب اسلامی فعالیت هایش را گسترش داده به همراه ملت رزمنده ایران به مبارزه مستقیم علیه رژیم فاسد شاهنشاهی پرداخت و به دنبال پیروزی انقلاب در 22 بهمن 1357 و گشایش دانشگاه ها به دانشگاه بازگشت و در اولین شورای هماهنگی دانشکده از طرف هم کلاسی هایش به نمایندگی برگزیده شد. وی از بدو تأسیس انجمن اسلامی دانشکده به عنوان عضوی فعال و پر توان به کار و تبلیغ اسلام و انقلاب پرداخت. از آن جا ه از معتقدان راستین انقلاب اسلامی بود برای پاسداری از آرمانش به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی این نهاد تازه روئیده از بطن انقلاب ملحق و به عضویت آن در آمد . و حتی برای خدمت در سپاه یک ترم ترک تحصیل کرده و به عنوان مربی مشتاق به آموزش نظامی همرزمانش پرداخت .پس از اشغال لانه جاسوسی آمریکا ، و دستور بسیج نظامی امام کلاس های آموزش خود را به خصوص در مدارس و دانشگاه ها گسترش داد. از جمله طی سه روزه متوالی تمامی اعضای انجمن اسلامی دانشکده را آموزش رزمی داد. ترم بعد پس از ثبت نام مجدد در دانشکده از سوی اعضای انجمن اسلامی به عضویت شورای مرکزی انجمن انتخاب گردید. و علاوه بر ادامه فعالیت در سپاه به کار تشکیلاتی در انجمن نیز پرداخت. وی که از طرفداران سر سخت انقلاب آموزشی و فرهنگی در دانشگاه ها بود. پس از طرح آن از سوی دفتر تحکیم وحدت و به دنبال رویداد مانند دیگر اعضای انجمن اسلامی از حضور سر کلاس خودداری نمود. و از آن جا که قلبش برای تمام مسلمین و مستضعفین جهان می تپید، و از سلطه مشرکین و کفار بر مسلمین در عذاب بود به همراه برادر شهید حبیب توکلی و چند تن دیگر از دوستانشان عازم جبهه های نبرد مستضعفین مسلمان با ملحدین بی ایمان در افغانستان شدند. در بازگشت از افغانستان در بسیج مستضعفین آن شهر به آموزش و بسیج برادران ایمانی خود پرداخت. مدتی پس از آغاز جنگ بین اسلام و صدامیان کافر با اکیپ اعزامی بسیج کازرون راهی جبهه های پیکار حق و باطل گشت. تا این که چهار روز قبل از عاشورا آنگاه که مجاهدت خویش را بر علیه دشمنان دین به آخر رساند شهادت را برگزیده به لقاءالله شتافت.