احمد کبیری رنانی

او در سال 1335 در شهری کوچک در اطراف اصفهان به نام رهنان در خانواده ای تقریبا متوسط به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و دوران اول دبیرستان را در رهنان پشت سر گذاشت و سپس به اصفهان رفت و در رشته طبیعی از دبیرستان ادب دیپلم گرفت. او علاقه شدیدی به درس داشت به همین دلیل در حین تحصیل دو سال ترک تحصیل کرد تا بتواند با جمع کردن مقداری پول به تحصیل ادامه دهد. به علت همین علاقه شدید بود که در سال 1356 با تلاش شبانه روزی وارد دانشکده پزشکی دانشگاه شیراز شد و قبول شدن او مصادف با شروع انقلاب اسلامی بود. از همان اوایل جوانی قلبش برای محرومین می تپید و علاقه شدیدی به کتاب های مذهبی و نوارهای مذهبی نشان می داد و با شروع انقلاب اعلامیه های امام را پخش میکرد و در اغلب تظاهرات در شیراز شرکت می کرد. در جریان زلزله طبس برای کمک به محرومان به آنجا رفت. چند بار هم برای شرکت در تظاهرات به قم رفت. تا اینکه انقلاب پیروز شد و دوران سازندگی فرارسید ولی توطئه های دشمنان انقلاب یک لحظه مردم را آسوده نگذاشت تا اینکه جنگ تحمیلی پیش آمد و اوائل جنگ مسئله نفت و سوخت مسئله مهمی برای مردم بود و او در کمیته سوخت رهنان مدت چند ماهی بطور مجانی خدمت کرد تا اینکه مسئله سوخت کمی بهتر شد. ولی روح سرکش او یک لحظه اجازه توقف به وی را نمی داد پس برای خدمت به محرومان در گرمای تابستان به سیستان رفت و در داروخانه جهاد زاهدان مشغول خدمت شد بعد از چند ماه از سیستان به اصفهان برگشت و داوطلبانه از طریق هلال احمر اصفهان با عنوان پزشکیار به جبهه شوش اعزام شد. و بعد از تقریبا یک ماه خدمت به رزمندگان در تاریخ 60/12/15 در حالی که به قصد آوردن آب برای همسنگرانش از سنگر بیرون آمده بود بر اثر اصابت ترکش خمپاره 60 از ناحیه سر و کمر و پا به شدت مجروح شد و در بیمارستان دزفول به خیل شهیدان انقلاب اسلامی پیوست.