سیدمجتبی رضوی دهقی

وصیت نامه شهید سید مجتبی رضوی

وصیت نامه شهید سید مجتبی رضوی بسم الله الرحمن الرحیم "یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلى‌ تِجارَهٍ تُنْجِیکُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ / تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ " ای اهل ایمان آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک آخرت نجات بخشید دلالت کنم؟ آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و به مال و جان در راه خدا جهاد کنید این کار از هر تجارتی اگر دانا باشید برای شما بهتر است. (آیه 10-11 سوره صف) مرغ باغ ملکوتم، نیم از عالم خاک دوسه روزی قفسی ساخته اند از بدنم خرم آن روز که پرواز کنم تا بر دوست به هوای سر کویش پر و بالی بزنم. با عرض سلام به پیشگاه با عظمت حضرت ولی عصر امام زمان(عج) و نائب بزرگوار آن حضرت، امام امت و با سلام به ارواح طیبه شهدا اسلام و رزمندگان پرتوان اسلام. حمد و سپاس فراوان خدای عالمیان است که همه چیز از اوست. هستی از اوست، مهر و محبت و صفا و صمیمیت و خلاصه هرچه صفات نکوست لایق اوست. خدایا! تو را شکر می کنم از این که به من و امثال من لیاقت جبهه آمدن دادی لیاقتی که لیاقتش نبودم و به من عطا کردی و چه افتخاری برای من از بالاتر. خدایا! هیچ جایی برای من بهتر از اینجا نیست. این جا آمده ام تا تنها به یاد تو باشم. برای رضای تو تلاش کنم، کار و فعالیت و خواب و راحتیم تنها برای تو باشد. خدایا! اگر از جانم عزیزتر داشتم آن را در اختیار اسلام تو قرار می دادم و حال نمی دانم که چقدر باید این جا در این بیابان ها قدم بگذارم چقدر باید بمانم تا کفاره گناهانم را بدهم. چقدر باید خدا خدا کنم تا تو نظری به من کنی و مرا دریابی. برادران و خواهران عزیزم! من لایق این نیستم که وصیتی به شما بکنم اما تنها به عنوان وظیفه دینی خود چند نکته را یادآوری می کنم؛ خداوند عالم از آغاز خلقت آدم ابوالبشر تاکنون تعداد زیادی پیغمبر و امامان معصوم را برای هدایت بشر فرستاده که هر یک برای احیاء وظیفه دینی و اسلامی خود سال ها رنج و زحمت را به جان خریدار شدند و از همه چیز خود گذشتند و هادی بشر شدند تا توانستند خدا و دین اسلام را به مردم بشناسانند پس آیا نباید این دین الهی را که خداوند این قدر تأکید روی آن دارد و این قدر خون پایش ریخته شده و این قدر جان و مال و ثروت و حتی عزیزترین فرزندانمان برای آن از دست رفته اند را، برایش ارزش قائل شویم. هموطنان عزیزم! ما همان وظیفه ای که داریم سالار شهیدان و اولین پاسدار اسلام حضرت حسین بن علی(ع) برایمان تعیین کرده. حسین(ع) که چراغ هدایت و کشتی نجات عالمیان بود. حسین(ع) جان و مال و فرزند و عیال و همه چیز خویش را فدای آزادی اسلام نمود تا توانست جلوی ظالمان زمان بایستد و دست ذلت به یزیدیان ندهد. ما هم باید اینگونه باشیم. ما هم باید برای ادامه راه خونین حسین(ع) خون خود و عزیزانمان را سرمایه گذاری کنیم و زیر لوای نائب امام زمان(عج) امام امت به مبارزه و پیکار با فتنه انگیزان ادامه دهیم. برادران و خواهران عزیز! سعی کنید با کردار و رفتار و گفتار خویش دیگران را راهنمایی کنید. ناپاکان را پاک و منافقان را هدایت کنید و برای این کار باید قبل از هر چیز به راهنمای بزرگمان «قرآن» مراجعه کنید. قرآن که راهنما و هدایت کننده گمراهان است. قرآنی که انسان را از هر لغزشی در امان می دارد. قرآنی که نور و روشنایی برای هر ظلمت و تاریکی است و از هر هلاکتی نگهدارنده است و انسان را به سوی آخرت سوق می دهد. سخنی هم با عزیزان دانش آموز و دانشجو دارم: ای عزیزان! فردا و فرداهای این انقلاب به دست شماهاست. این انقلاب باید به دست شما ساخته و ساخته تر شود. باید مملکت را با علم و دانش خویش آباد و آبادتر کنید. به علم و دانش بیش از این ها اهمیت دهید. زیرا مملکتی که بخواهد خودکفا شود و از وابستگی تن در دهد سلاح اولش علم است. البته علمی که با ایمان همراه باشد تا بتواند جهت دار و مقدس باشد. ای عزیزان همه مبارزان اسلامی که در سال های اخیر جنگ تلخ سرنوشت ساز را تجربه کرده اند، تحقیقاً این واقعیت را دریافته اند که سلاح ما در مقابل دشمنان شرقی و غربی و اقمار آن ها جنگ ماست و این را هم بگویم که سعی کنید حرمت علم را به هوس های حرام آغشته نسازید. سخنی هم با خواهران عزیز دارم خواهران عزیز! شما باید الگوی زندگی خویش را حضرت فاطمه(س) قرار دهید.آن حضرت در یک خانه حقیر زندگی به ظاهر ساده و کوتاه داشت و با این حال توانست بزرگترین میراث الهی بشیریت تا روز قیامت تقدیم بدارد. آن خواهرانی که توانستند الگوی زندگیشان را حضرت فاطمه(س) قرار دهند توانستند چون آن حضرت نقش خود را در انقلاب ادا نمایند. خدایا!عشق به اسلام و انقلاب را در دل ها بینداز و به ما نیروی مقابله با متجاوز را عطا کن. خدایا! حب و دوستی را از دل ما دور کن و عشق و دوستی خودت را و اهل بیت عصمت و طهارت را در دل ها جا بده. پروردگارا! به ما نیروی غلبه بر هوای نفس و نیروی مقابله با دشمن درون را عطا کن تا از دست دنیا و اسارت در آن راحت شویم. در آخر تنها سخنم با خانواده گرامیم است. پدر عزیز و بزرگوارم! نمی دانم با چه زبانی و چگونه از شما تقاضای عفو و بخشش کنم و چه بگویم که لایق این همه زحمت شما باشد. پدر عزیزم هر چند نتوانستم حتی گوشه ای از زحمات شما را جبران کنم و غیر از اذیت و آزار به شما کار دیگری نکردم اما با این حال از شما عاجزانه تقاضای عفو و بخشش دارم. پدر بزرگوارم از این که فرزندت را در راه اسلام فدا کردی ناراحت نباش به هر حال این خواست خدا بود که من در اثر حادثه ای دیگر جانم را از دست ندهم و بیایم این جا و جان خود را راه اسلام آن را از دست بدهم. در آخر از تمامی خویشان و دوستان و به خصوص از برادران و خواهران عزیز تقاضای بخشش دارم از اینکه برادرتان را دیگر نمی بینید نگران نباشید و صبر پیشه کنید. اجر شما را خداوند سبحان میدهد از همگی شما حلالیت می طلبم و عاجزانه تقاضای بخشش دارم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته سیدمجتبی رضوی