محمدرضا(رسول) ربانی

وصیت نامه شهید محمدرضا ربانی

وصیت نامه شهید محمدرضا ربانی «ولَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» درود وسلام بى پایان بر پیامبران گرامى الهى ودرود وسلام بر خاتم الانبیاء واشرف مخلوقات محمدبن عبد الله (ص) آخرین پیامبر گرامى وآورنده دین مقدس اسلام ودرود بى پایان بر ائمه اطهار (علیه السلام) به خصوص آخرین اختر تابناک وآخرین ذخیره الهى که چشم همه ما به ظهور و فرجش دوخته است ودرود وسلام بر تنها مرجع تقلید شیعیان جهان رهبر کبیر انقلاب وبنیان گذار جمهورى اسلامى ایران ودرودو سلام پاک بر عزیزان شهیدى که با نثار جان خود به اسلام ومسلمین عزت وعظمت داده ودل رسول الله را شاد ومسرور نمودند . شکروسپاس بى پایان که بر ما منت نهاد واین حقیر را آشنا به معارف اسلام نمود ، خدا را شکر که مرا در خانواده اى مذ هبى وروحانى خلق کرد که همواره در دوران زندگى خود بیشتر با مسائل اسلام آشنا شوم که این آشنایى را مرهون زحمات بى پایان پدر ومادرگرامى خود مى‌دانم و خدا را شکر که در دورانی پا به عرصه وجود ذاشتم که اسلام روبه رشد ونمو می باشد ودر زمانی زندگی می کنم که رهبرم می فرماید: « باید تا آخرین قطره خون با کفار .دشمنان اسلام به خاطر حفظ اسلام بجنگید» وخدا را شکر می کنم که با آگاهی کامل از هدفم مشغول مبارزه با صدامیان کافر می باشم. این بنده حقیر هر چند لایق این نیستم که خود را در صفوف شهیدان عزیز بیایم،اما از صمیم قلب خدای خود می خواهم که هر چند لیاقت ندارم،ولی با لطف وفضل وعنایات خودش شهادت دراره خودش را نصیب این بنده گنهکار بنماید، وهمین حا برای افکار نا آگاه اعلام می دارم که این راه وهدف را با رضایت کامل وعشق به معبودم انتخاب کرده ام و معتقدم شهادت در راه خدا نه تنها فنا ونابودی نیست، بلکه انتقال از یک مرحله به مرحله دیگر وکامل تر، و آغاز حیات جاودانی دیگر است. هر چند که خودم محتاج به نصیحت وراهنمایی هستم وخودم را لایق این نیم ئدانم که صحبتی داشته باشم،لیکن برحسب وظیفه الهی خود نکاتی را متذکر می شوم: 1- از آن جایی که مردم کشورمان محب ائمه اطهار، مخصوصا امام حسین (ع) می باشند و در عزاداری های خود در ایام محرم و صفر حسرت می خورند که ای کاش در زمان امام حسین (ع) بودیم و جان خود را نثار او می کردیم، باید متذکر شوم که این انقلاب هم مشابه انقلاب حسین این علی (ع) است؛ یعنی همان طور که امام حسین با یزیدیان جنگید ومرگ دراره خدا رابر زندگی ننگ آور ترجیح داد،ماهم که ادعای شیعه بودن این خانواده را می کنیم وخد را محب آنان می دانیم، باید توجه داشته باشیم که همیشه از امام خود حمایت کنیم و گوش جان به فرمان او که همان فرمان امام زمان (عج) است، دهیم و منویات و آرزوهایش را جامه عمل بپوشانیم و جنگ را در رأس امور قرار دهیم و جبهه و پشت جبهه را گرم نگه داریم که سعادت ابدی در این راه است. و مطمئن باشید که به خاطر حقانیت و مظلومیتمان پیروزی با ماست و آن هایی که از این راه سرپیچی کرده اند و خدای ناکرده گوش به رهبر نمی دهند، بدانند که یار امام زمان نیستند و اگر امام زمان (عج) هم بیایند از فرمان او سرپیچی می کنند. باید آن هایی که عمری به عشق امام زمان (عج) اشک ریختند و منتظر ظهور آن حضرت بوده اند و خود را یار فداکار آن حضرت می دانسته اند، بدانند که: (بی عشق خمینی نتوان عاشق مهدی شد) ، و همانا راه خمینی، راه امام زمان (عج) و راه پیامبر اکرم (ص) است. 2- از جوانان عزیز می خواهم که همچون قبل جبهه ها را پر کنند وگوش به فرمان رهبر عزیز انقلاب باشند ودر نظر داشته باشند که ما قبل از انقلاب چه بودیم ودر چه جامعه ای زندگی می کردیم وفعلا چه هستیم ودر چه جامعه ای زندگی می کنیم،که از منجلاب فساد وتباهی به جامعه تقریبا مذهبی رسیده ایم،که دراین راه هنوز به انتها نرسیده ایم وتا عدالت کامل مسافت های زیادی را باید طی نماییم. واز آنها می خواهم که اگر یک دفعه هم که هست ،به جبهه بروند وبا ورحیات عالی وعرفانی رزمندگان آشنا شوند،که عشق وعرفان حقیقی در جبهه هااست ودر جبهه است که ره صد ساله را یک شبه طی می کنند. 3- یک جمله هم با روحانیت عزیز وهمیشه درسنگر انقلاب دارم وآن این است که ای عزیزان روحانی! جوانان عزیز نثار خون خود به جبهه می روند وآماده فداکاری هستند و احتیاج به تبلیغ شما دارند؛ صمیمانه از شما می خواهم که نگذارید جبهه ها خالی از روحانیت باشد،که این تنها امید وآرزوی دشمنان اسلام است،چرا که آنها می خواهند جبهه ها خالی از شما عزیزان باشد بنابراین سعی کنید این تو طئه دشمن را نقش برآب کنید. 4- پدر و مادر عزیزم، خوهران و برادران مهربانم، اقوام و دوستان گرامی! از شما صمیمانه می خواهم این حقیر را عفو کنید و اگر ناراحتی هم از اینجانب دیده اید، مرا ببخشید، و به خصوص از پدر و مادر عزیزم عذرخواهی می کنم که نتوانستم به وظیفه خود نسبت به شما عمل کنم و زحمات شما را جبران کنم، و امیدوارم با شهادتم هیچ گونه ناراحتی به خود راه ندهید و در برابر قضا و قدر الهی مطیع باشید، چرا که خداوند امانتی به شما داده و حال بنا بر مصلحتی آن را گرفته و دعا کنید، که خداوند این قربانی ناقابل را از شما قبول کند و از دوستان و تمام کسانی که احیانا غیبت و تهمتی از این بنده حقیر دیده اند، می خواهم که مرا عفو نمایید و دعا کنید که مورد رحمت واسعه الهی قرار گیرم، و ان شاءالله هم زندگی مان و هم مرگمان به نفع دین مقدس اسلام باشد. خداوند ان شاءالله به همه ما توفیق خدمت گزاری به اسلام و مسلمین عنایت فرماید و ما را از یاران باوفای حضرت بقیه الله و رعبر کبیر انقلاب قرار دهد و به ما توفیق دهد که تقوای الهی را پیشه زندگی قرار دهیم. به امید برافراشته شدن پرچم خونین اسلام بر فراز قله های جهان و به امید پیروزی نهایی رزمندگان سلحشور اسلام. والسلام