محمدحسین کاظمی

وصیت نامه شهید محمد حسین کاظمی
تاریخ: 1365/07/03

وصیت نامه شهید محمد حسین کاظمی تاریخ : 1365/07/03 بسم الرحمن الرحیم « یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ /ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَهً مَرْضِیَّهً /فَادْخُلِی فِی عِبَادِی/ وَادْخُلِی جَنَّتِی »سوره الفجر آیه هاى 27تا30 پروردگارا جز شراب وصال تو چیز دیگرى عطش مرا نمى کاهد و بجز دیدار تو چیز دیگرى عشق مرا خاموش نمى سازد و جز دیدن رحمت تو بر این گنه کار چیز دیگرى اشتیاق مرا سیر نمى‌سازد. خدایا کارى که موجب قرب تو شود از تو مى‌طلبم و آرزو مندم مرا به راهى بدارى که تو را از غیر تو دوست بدارم. بارالها من گنهکار را از خود جدا مساز و از درگاهت دور مکن اى خدای که نعمت و بهشت و دنیا وآخرت من تویى. خدایا با چه توشه اى روى به درگاهت آورم در صورتى که کوله بارم سنگینى مى کند از گناه و شرمنده درگاه تو هستم پس توخود مرا هدایت کن و با عطا کردن بخشش خود مرا درجه رفیع بخش. زندگى روشنى بخش و سازنده انسانى جز کشش و کوشش و مبارزه براى تکامل و بهتر زیستن و ساختن مدینه فاضله معناى د یگرى ندارد خوردن و خوابیدن. ساختن و ویران کردن. و در سایه سر نیزه زیستن و از خورشید فروزان معنویات و اخلاق بى نصیب بودن را نتوان زندگى شرافتمندانه انسانى نامید. چون که سومین پیشواى انقلابى شیعیان زندگى را جز عقیده و جهاد نمى داند. جهاد در راه ایمان ،جهاد در راه آزادى و استقلال ،جهاد در راه محرومان و حقوق از دست رفته. آرى هر چند که مشکلات و سختی ها براى اهل ایمان روز به روز فزونتر مى گردد اما هر که بخواهد به سر منزل مقصود برسد باید که مشقات و سختیها را بر خود هموار سازد و تمامى دنیا با سختی هایش امتحانى بیش نیست و خوشا به حال آن کسانى که‌راه را با تمامى مشکلات پیمودند و مى پیمایند که رحمت ایزدى و قرب خداوند شامل حالشان باد هر چند که من گنه کار از خود چیزى ندارم ولى آنچه که مى گویم از زبان و پیام شهداست باشد که مورد لطف خداوند قرار بگیرم. بله شهدا رفتند اما با دیدى باز و ایمان قوى و با علم به اینکه براى چه مى روند وتنها راه رسیدن به حق و خدا تنها مبارزه (با نفس و جهاد بود ) که شهدا این راه را پیمودند. آنها رفتند و با رفتن خویش مسئولیتى بس سنگین بر دوش ما نهادند و این ما و شما هستیم که باید حافظ دستاوردهاى آنها که همانا (حمایت از اسلام و امام -حفظ وحدت و یکپارچگى و مبارزه براى نجات محرومان) چیز دیگرى نبود باشیم آرى اگر در آن زمان امام حسین(ع) مى گفتند آیا نمى بینید که به حق عمل نمى شود. این زمان نیز این ندا از حلقوم کسى بر مى خیزد که رهرو حسین از سلاله اوست و چه تاسفى را از این اندوهناکتر میدانید که فقط حرفها به گفتن باشد و فقط نامى از حسین برده باشیم و بس .قدر ى فکرکنیم براى چه آمده ایم اگر در تاریخ گذشته پر بار اسلام بنگریم مخصوصا زمان خود پیامبر و على (ع) آیا مبارزه و تحمل مشکلات در تمامى دوران عمر شریفشان نبود آیا این حسین (ع) نبود که گفت اگر دین جدم بجز کشته شدن من باقى نمى ماند پس اى شمشیرها مرا دریابید و یامن مرگ شرافتمندانه را به از زندگى با ظالمان مى دانم این کارها براى چه بود؟ بجز پایدارى دین اسلام بود؟ پس اى امت بیدار بیایید حرفها را جامه عمل بپوشانیم و ما که مى گو ییم اى کاش با حسین (ع) بودیم در کربلا حال ندایش را جوابگو باشیم و درهمه زمانها یار و رهرو حسین (ع) باشیم پس بیایید راه را انتخاب کنیم و تشخیص بدهیم حق از باطل را ودر کنارى ننشینیم و بگوییم چه کردند و چه شد و بعد نیز خود را مسلمان بنامیم. زندگى پیکار کردن در ره اندیشه هاست گر ندارى دین به عالم لااقل آزاده باش پدر و مادر عزیزم: اول از شما حلالیت مى طلبم و امیدوارم که مرا ببخشید که نتوانستم پاسخگوى زحمات شما باشم و اگر مى خواهید گریه کنید براى امام حسین(ع) گریه کنید که در راه اسلام چه سختیها کشیدندخداوند ما را مورد شفاعتش قرار دهد و خداوند را شکرگزار باشید و برایم یک سال نماز و یک ماه روزه بگیرید. اما دوستانم: من از روى تک تک شما خجالت مى کشم چون که نتوانستم حق دوستیمان را ادا کنم خداوند مرا ببخشد و از شما مى خواهم که مرا ببخشید و برایم طلب مغفرت کنید و همیشه راهنما و گذشت براى یکدیگر و براى همدیگر دعاى خیر کنید. انشاا... که در روز قیامت اول مورد رضا و خشنودى خداوند و بعد نیز شفاعت حسین(ع) و شهدا شامل حالمان گردد. خدایا ما را موفق کن تا بتوانیم این محرومان را از فقر فرهنگى و مادى نجات بخشیم . خدایا ما را توفیق ده تا همیشه شکرگذار نعمت هایت خصوصا امام عزیز باشیم. خدایا ما را ببخش و با رحمت خویش گناهان ما را بپوشان و ما را مورد لطف خود قرارده. آمین یا رب العالمین والسلام محمد حسین کاظمى 20 صقر 65/07/03