حجت الله خادمی مشکنان

وصیت نامه شهید حجت الله خادمی

وصیت نامه شهید حجت الله خادمی بسم الله الرحمن الرحیم " لَقَدْ رَضِیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنینَ إِذْ یُبایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَهِ فَعَلِمَ ما فی قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّکینَهَ عَلَیْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَریباً"(فتح/18). همانا خشنود است خداوند از مؤمنین که پیمان بستند با تو ای رسول خدا در زیر آن درخت و خداوند می داند آنچه در دل هایشان است، پس آرامش را بر ایشان فرو فرستاد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک داد. خواستم چند کلمه ای برای خانه امن او بنویسم، با توسل بر آیه شریفه از سوره فتح سخن خود را شروع کردم. خدا ما را نیز شامل آیه مبارکه خود قرار دهد و اعمال مرا از بدی ها و زشتی ها و گناه ها پاک گرداند. خدایا! چنان بمیرانم که از ابرار باشم انشاء الله. چون این سفر را سفری می دانم که انشاء الله در راه رضای خداست، از خدا می خواهم که قبول فرماید و مرا از گناه و معصیت دور دارد تا بتوانم چنانچه مرضیّ اوست باشم. از همه شیطان ها و وسوسه ها به او پناه می برم و از او می خواهم که مرا هم رهنمون صراط مستقیم خودش باشد «آمین یا رب العالمین». در پیام امام عزیز آمده بود که سفر حج را استعمارگران منحرف کردند و با اخبار مختلف و پر طمطراق، ارزش آن را از ما گرفتند و سختی اعمال انحرافی را که بویی از عبادت از آن به مشام نمی رسد بر ما تحمیل کردند و همانا با رهنمودهای این پیر و این سالک طریق الی الله امید است که حج به مرتبه اول باز گردد، ولی شایسته آن است که حج کنگره ای شود که قلوب مسلمین را به هم پیوند زند و راه گشای دردهای بی درمان امت رسول اکرم خانه امنی باشد تا بیچارگان را پناه دهد و درماندگان را مأمن و گمراهان را هادی باشد و چراغ گمشدگان و گم کردگان انسانیت شود. ای خدای عزیز! چه منت عظیمی بر ما گذاشتی که ما را در این زمان آفریدی و منت خود را بیشتر کردی که ما را امت شیعه و پیرو امام بر حق کردی که روح تو رهبر ما باشد. در این زمان این منت آن قدر افزون شد و آن را تا آنجا گسترش دادی که ما را مهمان و خود را میزبان ما قرار دادی که نه با اعمال شکر تو را می توانیم کرد و نه با زبان و نه حتی در خیال و فقط به رحمت تو دل بسته ایم که از گناهانمان درگذری و چنان با ما رفتار کنی که دوست تو و ولی تو علی(ع) می فرماید: " اللَّهُمَّ احْمِلْنِی عَلَى عَفْوِکَ وَ لَا تَحْمِلْنِی عَلَى عَدْلِکَ " (نهج البلاغه/ خطبه 227). « اَللّهم عاِملنا بِفَضلِک وَ لا تُعامِلنا بِعَدلِک ». جایی که علی با همه تقربی که به درگاه تو داشت چنین گوید پس وای بر ما و وای بر اعمال ما، و تنها چیزی که همیشه همراه ماست اعمال ماست. خدایا! جز از رحمت تو بر نمی آید ما را ببخشی و از ما درگذری. خدایا! به درگاه تو توبه می کنم هر چند که بارها و بارها توبه شکسته ام، اما هر بار که مرتکب اعمال خلافی شده ام راهی جز توبه به درگاهت نداشته ام و اقرارم به گناه را با توبه توجیه کرده ام. وصیتم در این دنیا به بازماندگان این است که در صراط مستقیم گام بردارند و این راه را جز پیروی از ولی فقیه راهی دیگر نیست. بنا به فرموده امام عزیز «ولایت فقیه، ولایت رسول الله است» و مگر می شود که از صراط مستقیم حق منحرف شد، اما به راه رسول الله بود که این دو چیز به مانند دو جزء جدایی ناپذیرند در این دنیا از برای ما. از امانتی پیروی کنید و از کسی حرف شنوی داشته باشید که شما را متصل به حبل الله کند و اسلام به ما نرسیده مگر از طریق روحانیت شیعه که اینان حافظان حدود الله بوده اند. پس از آن شما را به صبر توصیه می کنم. صبری که از برای حق باشد، نه صبری که مصلحت خود را در آن جست و جو کنید. صبری پیشه کنید که تسلیم او باشید و همه امور را در ید قدرت او بدانید و «هو علی کل شی قدیر.» با آن که حرف برای گفتن و نوشتن دارم اما صلاح نمی دانم که بنویسم. فقط از خدا می خواهم که از گناهان همه ما درگذرد و نصرت و پیروزی را از اسلام و مسلمین کند و لشگریان خود را هر چه زودتر به پیروزی نهایی برساند و قلب استکبار را بدرد و محقق کند وعده خود را :" نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ" (قصص/5). و آرامش را بر ایشان فرو فرستد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک دهد. در پایان از درگاه با عظمتش فرج آقا امام زمان را خواستارم و از او می خواهم بر ما منت های خود را افزون کند و مولا و سرور جهانیان را رخ بنمایاند و اگر صلاح دانست و لیاقت آن را در ما دید از رحمت واسعه اش طول عمر پر برکت نایب آقا امام زمان رهبر عزیز انقلاب کبیر اسلامی را تا انقلاب مهدی موعود خواستارم.