فضل الله دهاقین خوانساری

وصیت نامه شهید فضل الله دهاقین خوانساری

وصیت نامه شهید فضل الله دهاقین خوانساری « فَلْیُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یَشْرُونَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا بِالْآخِرَهِ وَمَنْ یُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا؛مؤمنان باید در راه خدا با آنان که در راه حیات مادی، دنیا را بر آخرت گزیدند، جهاد کنند و هر کس در جهاد به راه خدا کشته شود یا فاتح گردد برای او اجری بزرگ است.» (نساء/74) درود بر روشنگر راه ما، امام خمینی(ره) و سلام بر هادی او حضرت حجه بن الحسن(عج)؛ درود بر تمامی خدمتگزاران اسلام؛ درود بر شهیدان راه خدا و درود بر معلولین و مجروحین و اسرا که فقط به خاطر اسلام تمام هستی خود را بر کف نهاده و تقدیم اسلام عزیز می نمایند. اولین پیامم به عنوان سربازی کوچک از سربازان امام به ملت عزیز این است که، ای عزیزان! به خدا قسم امام شما یک فرد معمولی نیست؛ پس او را از تمام دنیا و هستی خویش برتر بدانید. به راستی کدام پیر 80 ساله ای است که در مورد آینده اسلام و انقلاب سخن بگوید و تمام سخنانش یکی پس از دیگری به مرحله عمل درآید؟ کدام پیر 80 ساله ای است که قلب هزاران هزار جوان یک مملکت را مجذوب خویش سازد و کدامین قلب آرامی است که در مقابل قدرتمندان جهان نلرزد و شاهدیم که در این مورد قلب امام آرام ترین قلب هاست. عزیزان اسلام، پدران و مادران، جوانان! همه ما علم به مرگ داریم؛ اما بعضی از ما عقیده و ایمان راستین به مرگ نداریم. ای جوانان عزیز! خطابم بیشتر به شماست. مخصوصاً به بعضی جوانانی که هنوز وقت خود را در کوچه و خیابان بیهوده تلف می کنند و قدرت و توان خود را صرف جهاد در راه خدا نمی کنند، می خواهم بگویم که فکر کنید و بنگرید. تمام کسانی که از دنیا رفته اند، مثل شما چشم ها و گوش ها و زلف زیبایی داشتند، اما ببینید همه این ها فنا شدنی است بهترین شاهد ما کسانی هستند که در جوانی نفس اماره را پایمال نکرده اند و در هنگام پیری سخت پشیمانند. عزیزانم! شاید در وصیت نامه جای این گونه حرفها نباشد، اما به خدا دلم به حال شما می سوزد؛ آخر چرا جوان های ما به راهی قدم گذارند که هم خود ضرر کنند و هم سربار جامعه باشند؛ چرا؟ پیام دیگرم به دانشجویان و دوستان دیگرم در دانشگاه است، که عزیزان! من هم مانند شما درس خوانده ام و حتی با خود عهد کرده بودم که درس بخوانم و بدون انحراف از خط امام بتوانم در آینده به انقلاب اسلامی خدمت کنم. اما اگر می خواستم از خط امام منحرف نشوم، چگونه می توانستم پیام جهاد امام را نادیده بگیرم و چه کسی تضمین می کرد که در آینده پیام های مهمتر او را کنار نزنم؟ و اگر اسلام در این برهه از زمان خدای ناکرده شکست بخورد دیگر می خواهم نباشم که در آینده چه ها کنم. پس شما هم بکوشید که علم را با عمل توأم بسازید که با یک بال پرواز میسر نیست. پیام دیگرم به پدر و مادر بسیار عزیز و مهربانم است که افتخاری بزرگ نزد آقا ابا عبدالله و نزد زینب کبری(س) یافتند که فرزند ناقابلشان را در راه حسین(ع) فدا سازند. پدر و مادر عزیزم! از این که نتوانستم عصای پیری شما باشم، و از این که در کودکی و نوجوانی هم جز زحمت و رنج برای شما حاصلی نداشتم، معذرت می خواهم و خدا را گواه می گیرم که اگر لایق بهشت بودم، بی شما به بهشت نخواهم رفت. پدر و مادر عزیزم! همانگونه که شما حسین زهرا(ع) را دوست داشتید من هم به حسین(ع) عشق می ورزیدم و کسی که حسین فاطمه را دوست بدارد و به راه او رود، در آخرت تنها نخواهد بود. من برای شما حرفی ندارم جز این که با خجالت به شما بگویم که صبر و استقامت پیشه کنید.