محمود بنی اسدی

وصیت نامه شهید محمود بنی اسدی

وصیت نامه شهید محمود بنی اسدی "وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ." اینجانب محمود بنی اسدی فرزند علیجان به شماره شناسنامه ۳ وصیت نامه خود را آغاز می کنم. وصیت نامه خود را زمانی آغاز می کنم که نمی دانم چه بنویسم و بدون مقدمه و بدون آن که چیزی در ذهن داشته باشم از خدا می خواهم که یاریم کند. و سپاس و شکر خدایی را که بر من منت نهاد و مرا به راه راست هدایت نمود و این راه را به من نشان داد که در راه او قربانی گردم و جان خود را فدای او کنم. خدایا تو را شکر می کنم که با فقر آشنایم کردی تا رنج گرسنگان را بفهمم و فشار درونی نیازمندان را درک کنم. خدایا تو را شکر می کنم که مرا با درد آشنا کردی تا درد دردمندان را لمس کنم و به ارزش کیمیایی درد پی ببرم تا ناخالصی های وجودم را به آتش درد بسوزم. خدایا تو را شکر می کنم که لذت معراج را بر روحم ارزانی داشتی تا گهگاهی از دنیای مادی درگذرم. خدایا تو را شکر که مرگ در راه خودت قرار دادی تا کسانی که بخواهند به تو برسند این راه را انتخاب کنند که راحت ترین و ساده ترین راه و با سعادت ترین راه است. خط سرخ شهادت، خط آل محمد و علی است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه طیبه آن بزرگواران و به پیروان خط آنان به ارث رسیده است. خدایا تو شاهدی که من برای رضای تو به جبهه آمده ام و برای رضای تو این وصیت نامه را می نویسم. مرگ حق است ولی در خود نمی بینم که لیاقت داشته باشم که کلمه شهید را برای خودم به کار ببرم. البته می دانم که رسیدن به این مقام مختص افراد متقی و گناهکاران را در این مقام راهی نیست. پس از ستایش دادگر و نعمت {...} محمد مصطفی(ص) و درود بر اهل بیت اطهار(سلام الله علیهم اجمعین) با سلام و درود به رسول خدا و اهل بیت او از علی گرفته تا آخرین امام، بعد سلام بر حسین سلام بر خون حسین بر خون فرزندان حسین، بر عباس و قاسم و اکبر حسین، سلام بر روح پرفتوح تمامی شهیدان کربلا. سلام بر اشک یتیمان حسین، بر اشک زینب و گفته های حسین بر امام زمان و نایب امام و خمینی کبیر، پیر جماران و سلام بر تمامی شهیدان و مفقودین و اسراء و جانبازان. پس از سلام و درود و ستایش خدای یکتا، چند کلامی سخن با مردم کشور انقلابی دارم که ان شاء الله مورد توجه عموم قرار گیرد. امت ایثارگر و از خود گذشته با وحدت خود آن چنان مشتی بر دهان دشمن زده اید که همگی خوار و ذلیل گشته اند. ان شاء الله با حفظ وحدت، پرچم اسلام را بر قدس عزیز برافرازیم. ای امت مسلمان بدانید که جنگ ناگواری دارد و سختی و کمبودها دارد اما شما ملت باید استقامت کنید و سختی ها و کمبودها را تحمل کنید و غیر از خدا از هیچ کس یاری نگیرید، همان طور که خداوند یاریمان کرده است و یاری خواهد کرد به شرط این که از او بخواهیم، چون خداوند گفته: " اُدعونی اَستَجِب لَکُم". چند کلامی با همکارانم: ای تربیت کنندگان آینده ساز کشور! بدانید که اگر در کار خود سستی و کم کاری کنید این همه شهید در آن دنیا شما را سوال می کنند و از شما جواب این کم کاری را می خواهند و آن وقت چه جواب خواهید داد؟! شما کسانی هستید که آینده جامعه را می سازید و تربیت می کنید پس با تمام سعی و کوشش خود این نوجوانان معصوم و بی گناه را تربیت کنید که بعدها باعث افتخار اسلام نه باعث ذلت و خواری شوند. این ها در دست شما مانند مومی هستند که به هر شکل بخواهید می توانید درآورید پس مواظب رفتار و اخلاق خود باشید که شما یک الگو برای آن ها هستید. به شما پدر و مادر عزیزم که در غم از دست دادن فرزندتان صبور هستید، خداوند صابرین را دوست دارد و شما که در زندگی سختی کشیده اید و جوانت را بزرگ کرده تا این که سر پیری بازوی شما را بگیرد اما باید افتخار کنید فرزندتان را بزرگ کردید بدون این که از او کمک بگیرید در راه خدا او را قربانی کردید و او را به جبهه فرستادید تا دین حسین را یاری کند. در ضمن خداوند فرزند را به صورت امانت به شما داد و شما امانت را صحیح و سالم به صاحبش برگرداندید. مادر مهربانم در مرگ سرخ من شیون و زاری نکن و مواظب باشید که صدایتان به گوش نامحرم نرسد، امیدوارم به دیگران روحیه بدهید نه باعث تضعیف روحیه. {....} خوب و گرامی امیدوارم شما هم در مرگ سرخ و خون بار من هیچ ناراحت نشوید چون راهی را که انتخاب کرده ام بر روی آن فکرها کردم. من هر چه فکر می کنم هیچ راهی در دنیا از این راه بهتر نیست و راه سعادت است. برادران مهربانم از شما می خواهم که جای مرا خالی نکنید که باعث ناراحتی پدر و مادر شود، همیشه در تمام کارها او را یاری کنید و در کارها سستی نکنید زیرا احترام پدر و مادر واجب است {....} رستگار نمی گردد. من تا جایی که می توانستم دل آن ها را به دست می آورم و از شما می خواهم که راهم را ادامه دهید، خداوند اجر و پاداش آخرت را بدهد. خواهران بزرگوارم یک چند کلامی از برادر حقیرتان بشنوید. از شما می خواهم که در مرگ من فریاد برنیاورید و زاری نکنید تا صدای شما را نامحرم بشنود، حجابتان را همان طور که تا به حال رعایت کرده اید رعایت کنید زیرا حجاب شما مشت محکم تری از خون من بر دهان دشمنان دین می زند. از طرف من از تمامی اقوام و آشنایان و همسایگان طلب عفو و مغفرت و حلالیت بگیرید. من ۱۳ روزه قرضی دارم که این روزه ها را هر کس توانست، بگیرد. یک نفر به نام احمد بیگانی مبلغ ۱۵۰ تومان طلب دارد آدرس بفرستید {...} نزدیک خون قدیمی داماد گرامی مان است، آدرس دقیق او را نمی دانم. فرزندان خود را به نحو احسنت تربیت کنید که باعث افتخار شوند.