علی امرالهی

قسمتی از وصیت نامه شهید علی امراللهی

قسمتی از وصیت نامه شهید علی امراللهی بار معبودا! در لحظاتی به سر می بریم که یادت "تَطمِئِنَ القُلُوب" است. بارالها، تو را شاهد می گیرم بر آن چه که نزد تو مضبوط نهاده ام و اقرار به این که چیزی جز اثم و معصیت انباشه ندارم. خدایا! مقرم به این که نتوانستم اخلاصی را در اعمال و رفتارم پیاده کنم. خدایا، در راستای خودسازی که در پیش داشتم قادر نبودم خود را با آن چه الگو قرار داده ای وفق دهم و در نهایت باید بگویم زبان از بیان و قلم از نگارش مایوسند. پس راستی چه باید کرد؟ مگر نه این که ناامیدی گناه کبیره است؟ آیا نمی توانم به رحمت و بخشش تو دل ببندم و اگر نمی توانستم، گوشت در بدن خشک می شد و زبان در کلام فرو می رفت. کلام آخرین را خدمتتان عرضه می دارم در حالی که اقرار به وحدانیت خداوند و این که پیامبر مکرم خاتم انبیاء صلی الله علیه و آله و علی مظلوم علیه السلام ولی خداوند متعال می باشد و آن چه بر زبان رانده و با دست کتابت می شود در صحت کامل وجود است، با هزاران سلام و صلوات به محضر مبارک امام زمان(علیه السلام) و آرزوی زیارت وجود مقدسش و سلامتی نائب بر حق ایشان امام امت و امید رحمت و مغفرت تمامی شهدای اسلام از صدر تاکنون، کلامی چند به عنوان وصیت عرض می کنم: ابتدا از تمامی مستمعین گفته ی حقیر سراپا تقصیر تقاضای عفو و گذشت دارم نسبت به آن چه که از من دیده یا شنیده اید، بزرگواری کنند و از او تبارک و تعالی تقاضای رحمت کنند، باشد که شامل بخشش او قرار گیرم. بنده حقیر عاجزانه تقاضامندم که لحظه ای از خدا غافل نباشید و ذکر او را فراموش نکنید. تابع قرآن و ائمه صلوات الله علیهم باشید. مبادا لحظه ای از ولایت فقیه غفلت کنید و گرنه عقابی عظیم در انتظارتان خواهد بود و پشتیبان روحانیت آگاه باشید و گول این و آن را نخورید. تقوای الهی را پیشه کنید و نسبت به هم با مدارا باشید که خداوند با متقین است. مبادا به قدرتی که دست خداوند بالای آن است، مغرور شوید که باعث خواری و ذلت امت هاست...