حاجی عباس برجی پور

وصیت نامه شهید حاجی باس برجی پور

وصیت نامه شهید حاجی باس برجی پور بسم الله الرحمن الرحیم قال علی(ع): « إِنَّ الجِهادَ بابٌ مِن أَبوابِ الجَنَّهِ فَتَحَهُ اللّه‏ُ لِخاصَّهِ أَولیائِهِ». همانا جهاد دری از درهای بهشت است که باز می شود بر روی بندگان خاص خداوند. به نام خداوند قهار و درهم کوبنده ستمگران، به نام خداوند مستضعفین زمان و زمین، به نام پروردگار عظیم که به ما حیات داد و ما در طریقش به وسیله قرآنش راهنمائی کرد، به نام خداوندی که به من زندگی داد و چگونه زیستن را آموخت و به نام او که چگونه مردن را نیز به من آموخت و اما بعد درود خداوند بر رسولان گرامیش از آدم تا خاتم و درود خداوند بر رسول مکرمش محمد(ص) که با جنگ های بدر و احد به ما فهماند و آگاهی داد جنگیدن در راه خدا وظیفه و تکلیف ماست و در راه تحقق بخشیدن آرمان های الهی از هیچ چیز نباید دریغ ورزید و درود بر اولین امام و پیشوای حقیقت و حریت علی(ع) که استقامت و پایداری و عدالت را به ما آموخت و آموختیم که چون حضرتش در جنگ های صفین و تبوک همچون میخ پاهایمان را بر زمین میخکوب کنیم و چشمانمان را به انتهای دشمن اندازیم و چون شیر بر دشمن وارد شویم و سرهایمان را به خدا بسپاریم و با سلام بر امام حسن مجتبی(ع) و سرور سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) که به جان های خموش و بی روح نور و روشنایی بخشید و سلام به کلیه ائمه معصومین خصوصاً حضرت ولی عصر(عج) و سلام و درود بر نایب برحقش. قبل از این که به خانواده ام وصیت کنم به امت دلاور و شهید پرور چند نکته عرض کنم: مردم سلحشور ایران! انقلابی شدن چه آسان ولی انقلابی ماندن چه مشکل... ایمان آوردن آسان است ولی با ایمان ماندن خیلی مشکل است، توبه کردن آسان است ولی تواب ماندن مشکل است. امت شهیدپرور! ما در برهه ای از زمان قرار گرفته ایم انقلابمان نوید جهانی شدن می دهد و دارد در عمق جان های مردم جهان جوانه می زند و ستمگران جهان از ترس این که مبادا ندای حق طلبی اسلام گریبان گیرشان شود و داد مظلومان و صدا در گلو خفه شده ها را از آن ها بگیرد از هر نوع مشکل تراشی و توطئه در مقابل انقلاب اسلامی دریغ نمی ورزند و گوئی تاریخ دارد تکرار می شود و با ابوسفیان و ابولهب و ابوجهل ها در مقابل پیغمبر صف آرایی می کنند ما باید خیلی دقیق به مسئله بنگریم و با بی خیالی و بی قیدی نگذریم همانطور که رسول خدا فرمود همه ما مسئولیم و فردای روز قیامت باید جوابگو باشیم. برادر معلم! تو از همه مسئولتری و فردای روز قیامت باید جوابگو باشی و باید جواب بدهی و آن جوانانی که در صحراها و بیابان ها از گرسنگی و تشنگی تا زانو در خاک فرورفته اند و در میان گل لای و زمین مرطوب و نمناک خم به ابرو نیاورده و استقامت می کنند و ایمان سرشارشان به الله اینجور زندگی را برایشان شیرین ساخته و به اصطلاح لذت می برند از ترک لذت. برادر معلم! تو فردا روز قیامت باید جوابگو باشی مبادا زرق و برق های دنیا تو را بفریبد و مسائل اصلی را به فراموشی بسپاری فردا که مدرسه می روی و آن روح های پاک و دست نخورده را ملاقات می کنی یادی از شهدا بکن و آن عزیزان را در خط اصیل اسلام و خط امام امت پرورش بده. برادر معلم! از من به تو وصیت؛ در افشای خط های مخالف خط امام کوتاهی نکن و مبادا امت حزب الله نا آگاهانه آن ها را به مجلس فرستند و بعد هم به نفع آمریکا و سرمایه داری وارد عمل شوند و در آخر این نکته را عرض کنم: دشمن از راه های نفوذی خود برای شکست دادن این انقلاب، شکست خورده و تنها راه نفوذی که در پیش دارد و خیلی هم این راه برای او مفید است و می تواند هدف های پوشالیش را در منطقه بازی کند؛ تفرقه است و تفرقه میسر نمی شود مگر به واسطه مسلمان نماها... امیدوارم همه مردم از ادامه نهضت خسته نشده باشند و کمبودها و نارسایی هایی را که در پیش است تحمل کنند و در صحنه باشند تا این انقلاب به اهداف نهائی خود نائل آید، ان شاء الله. پدر عزیزم! من به تو بدهکارم من شرمنده ام، اما چه جور شرمنده ای، شرمنده ای که از خجلت ناراحتی، خود را باخته است من تصمیمات زیادی داشتم تا دیونی که تو بر من داری ادا کنم ولی نتوانستم. پدر عزیزم جریان امام حسین(ع) و علی اکبر فرزندش را که شنیده اید و اما مادر! ای نور چشمم من خیلی تو را دوست دارم ولی مادر امام حسین نیز زینب(س) را دوست می داشت و اما مادر بیش از تو من کسی را دوست دارم که من و تو را خلق کرد و مادر این هدف من است هدف من انتخاب مرگ سرخ بود و من بیزارم از آن مرگی که به سراغ آدم بیاید انسان باید مرگ را انتخاب کند نه مرگ انسان را. مادر! اگر می دانستم دنیا محل جاویدانی است که انسان از آن بیرون نمی رود سعی می کردم تا به هر لذت تن دردهم تا بتوانم زنده بمانم ولی به این حقیقت رسیدم که تنها راه سعادت من دفاع از حریم اسلام و جهاد مقدس حق علیه باطل می باشد و تمام انبیاء و ائمه هدف نهائیشان رسیدن به لقاء الله بوده است. اما خواهران عزیزم! تنها وصیتی که من به شما دارم اهمیت دادن به نمازهایتان می باشد و در حفظ حجابتان کوشا بوده و بعد از من زینب وار عمل کنید و صبور باشید. اما برادران عزیزم! تنها امیدی که من به شما دارم این است که در دفاع از حریم اسلام کوتاهی نکنید شهادت من نه تنها نباید شما را سست کند بلکه باید شما را استوارتر کند و اگر تا به حال خانواده شهید نبودید الان دیگر از خانواده شهدا هستید و مسئولیت و تکلیف شما سنگین تر می باشد. و اما در آخر چند کلمه وصیت به امام امت دارم. اماما من فدای راه پاکت، اماما حاضرم چندبار بمیرم و زنده شوم و در راه تو که همانا راه رسول الله(ص) است کشته شوم. اماما من خوشنودی تو را و تحقق هدف های مقدست و زنده بودن با عزت تو را ترجیح می دهم بر غم و عزای خانواده ام و سوختن و گریه کردن مادرم در نیمه های شب و شیون و زاری خواهرانم، اما تو کشتی نجات امت اسلامی هستی اگر تو نبودی خدا می داند که ما الآن دنبال چه مسائل و غرق در کدامین فساد ها بودیم. اما ای حسین زمان جانم فدایت چگونه توصیف کنم نهضت را چگونه توصیف کنم افتخاری را که تو برای اسلام آفریدی آخر زبان من قاصر از آن است، ولی من همین را می دانم که در میان این فرقه ها میان این همه افکار و اندیشه کج و معوج، تنها راه مقدس متعال همان راه مقدس توست و بس. و تنها چیز نا قابلی که من می توانستم تقدیم راه پاکت کنم جانم و هستی ام است و با کمال میل تقدیم می کنم و اما در آخر از خداوند می خواهم که مرا ببخشد و مرا از زمره شهدای واقعی قرار دهد و مرا با حسین(ع) محشور کند و کلیه اعمال و عباداتم را قبول کند و آیه مبارکه « وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» را شامل حالم گرداند. والسلام علیکم و رحمته الله حاجی عباس برجی پور