عیسی بروجردی

وصیت نامه شهیدعیسی بروجردی
تاریخ: 1365/07/05

وصیت نامه شهیدعیسی بروجردی تاریخ : 1365/07/05 بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم وَ بِه نَستَعین إِنَّهُ خَیرُ ناصِرٍ وَ مُعین "إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاهِ وَالْإِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ" خداوندا! در درجۀ اول شکر تو را بجای می­آورم که توفیقم دادی بخود آیم. ببنیم کیستم. از کجا آمده­ام. چه باید انجام دهم و به کجا می­روم. در مورد خلقت انسان خود گفتی « لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ، ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِینَ، إِلَّاالَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ » بارالها! تو خود شاهد بودی که حقیر همیشه دعای امام سجاد (ع) را تکرار می­کردم « وَ بَلِّغْ بِإِیمَانِی أَکْمَلَ الْإِیمَانِ، وَ اجْعَلْ یَقِینِی أَفْضَلَ الْیَقِینِ ،وَ انْتَهِ بِنِیَّتِی إِلَی أَحْسَنِ النِّیَّاتِ، وَ بِعَمَلِی إِلَی أَحْسَنِ الْأَعْمَالِ. » و درخواستم از تو این بود که دل تاریکم را به نور خود متجلی کنی تا بتوانم با تکمیل ایمانم و انجام عمل صالح قدم به قدم به سوی تو نزدیک شوم و سرانجام به دیدارت نائل گردم. پروردگارا شکر تو را بجا می­آورم که توانستم ورود بدنیا و خروج از دنیا را با مسئلۀ « إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ » تطبیق دهم و از موقعی که جرقه هدایت در دلم زده شد سعی کردم در طول زندگی راهی را بپیمایم که رضای تو در آن است و جز این راه به سعادت ابدی منتهی نمی­گردد. بارالها! شکر گزارم که مرا از دوستداران و پیروان حضرت محمد (ص) و دیگر معصومین قرار دادی و از تو می­خواهم که مرا از یاران واقعی ایشان قرار دهی تا بتوانم بوسیلۀ قدم گذاشتن در جای پای مقدس ایشان رضای تو را بدست آورم. ایزدا! به تقرب چهارده معصوم در درگاهت عاجزانه از تو تقاضا دارم که قلم عفو بر جرائمم بکشی و حقیر را از یاری کنندگان مکتب اسلام و از سربازان واقعی آقا امام زمان (عج) قرار داده و مرگ مرا شهادت در راه خودت قرار دهی... والدین گرامیم چند کلمه ای با شما صحبت دارم. امیدوارم که از این سخنان من نه تنها رنجیده شوید بلکه هرگاه به یاد سخنان این حقیر می افتید طلب مغفرت و آمرزش برایم بکنید. می خواهم اهدافم را از رفتن به این راه در چند جمله کوتاه خلاصه کنم. از شما کمال تشکر را دارم که همیشه در طول زندگی سعی داشته و دارید در راه ساختن فرزندانتان سختی ها و مشکلات را بر خود تحمل کرده و در برابر ایده بسیار مهم که بهترین ایده برای هر پدر و مادری است اجر و پاداش فراوان دریافت خواهید کرد قبول دارم که شما کوشش خود را نسبت به حقیر تا سر حد امکان انجام دادید و کوتاهی از اینجانب بوده ولی در مورد انتخاب راه و هدفی که حقیر پیش گرفتم مسئله به طور صد در صد برایتان حل نشده بود. این راه همان راه انبیاء (ص) است، راه معصومین (ع) است، راه حسین (ع) است که محرم و عاشورا را به عنوان یک شعار برای دین مبین اسلام پس از خود به ارمغان گذارد. با عمل خود اسلام را زنده و احیاء کرد و شهادت فی سبیل الله را برای خود انتخاب کرد و درس زندگی را به ما آموخت. پدر از وقتی که خود را شناختم به مراتب به آیه شریفۀ "إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ" یقین حاصل کردم و دانستم که عاقبت باید این دنیای فانی را وداع گفت و رجعت کنیم اما حال که همه ما باید برویم و هجرت کنیم از مرگ در بستر نفرت دارم و دوست دارم پیکرم در راه خدا تکه تکه شود و دلم می­خواهد جنازۀ خاکستر شده­ام به دست باد در فضا پخش شود و حتی قسمتی از این زمین را نیز اشغال نکنم دوست دارم روح و بندم را رهایی بخشیده و آنگاه بسوی یگانه معبود دلهای صادق رجعت کنم مادر و خواهران و برادران دوست داشتنی­ام در مرگم گریه نکنید و اگر خواستید بگریید و اشک بریزید بر صحنه­های ظهر عاشورا در کربلا و بر حسین و مظلومیت او گریه کنید هر چند می­دانم که مادر شجاعی دارم و او به مرگ عزیزش افتخار می­کند مادر برای آخرین سلام گرم مرا بپذیرید من به شما افتخار می­کنم و شما ای خواهرانم انتظار دارم که روحیه شهادت طلبی را در خود زنده کنید. و اگر خداوند این سعادت را نصیبم کرد و به فیض عظیم شهادت نائل آمدم همچون شیرزن کربلا زینب (س) صبر را پیشه کنید و با استقامت و شجاعتتان به دیگران درس آزادگی بدهید. با عرض معذرت الاحقیر عیسی بروجردی 1365/07/05