محمدرضا میران زاده

وصیت نامه شهید محمدرضا میران زاده

وصیت نامه شهید محمدرضا میران زاده بسم الله الرحمن الرحیم «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَى تِجَارَهٍ تُنْجِیکُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ* تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ* یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَیُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاکِنَ طَیِّبَهً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» حمد و سپاس مخصوص خداوند رحمن و رحیم است. خداوندی که ما را آفرین و سپس ما را می میراند و دوباره زنده می کند. به حقیقت که وعده قیامت حق است و حساب و کتاب در کار است و باید جوابگوی اعمال خیر و شر خود باشیم. بنده مخلص خدا باشیم و تقوی را نصب العین خود قرار دهیم. با سلام به پیشگاه دایره قدس امکان حضرت حجه ابن الحسن العسگری(عج) و با درود به رهبر کبیر انقلاب حضرت نائب الامام، الامام خمینی و با سلام بر تمامی شهدا راه خدا که عاشقانه در ره دوست جان باختند. وصیت خود را شروع می کنم البته متذکر این مسئله می باشم که وصیت من حقیر و ناچیز، چیزی جز آن چه شهدای اسلام و قرآن می خواستند نمی باشد. چند کلامی با آشنایان درد دل دارم. از کسانی که من را می شناسند عاجزانه می خواهم که هرگونه بدی و اشتباهی از من دیده اند به بزرگی خودشان ببخشند و از بدی هایی که کرده ام و اذیت هایم از تمامی عزیزان منظور حلالیت می طلبم و التماس دعا دارم. همچنین از کسانی که وصیت نامه را می خوانند حلالیت می طلبم. پدر و مادر عزیزم پس از سلام از دور، دست شما را می بوسم و از شما به خاطر زحمت هایی که برای من کشیدید و مرا بزرگ کردید تشکر می کنم و از شما حلالیت می طلبم. می بخشید که در طول زندگی ام شما را خیلی اذیت کردم و حرف شما را گوش نکردم و مخصوصا آن طور که می خواستید و آرزو داشتید من عمل نکردم من را خیلی دعا کنید. از کلیه اقوام طلب حلالیت می کنم و به عنوان آشنای حقیری از شما می خواهم دست از اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی به رهبری امام عزیز برندارید. مبادا حرفی و صحبتی بکنید که دشمنان اسلام را شاد کنید و باعث ناخشنودی امام زمان(عج) گردید. آن دنیا همه به پای میز محاکمه کشیده می شویم و خوشا به حال کسی که پرونده اش سفید و خالی از گناه و لغزش است. اما شما ای مردم شهید پرور و همیشه در صحنه که به اسلام و امام و انقلاب وفادار مانده اید و در راه رضای خدا، صبر و استقامت پیشه کرده اید، بدانید که عزیزان شما به خوب راهی آمده اند و راه را یافته اند و حقیقت را دریافته اند. بدانید که ما آگاهانه پای به این راه گذارده ایم راه خدا، راهی که حضرت امام حسین (علیه‌السلام) فرزند رشیدش، حضرت علی اکبر و شش ماهه عزیزش، حضرت علی اصغر را به قربانگاه فرستاد. امام و انقلاب را تنها نگذارید. جنگ را با سرافرازی و مردانگی به روش خداپسندانه خاتمه دهید که عزت و سربلندی از آن خدا و رسول خدا و مومنین مسلمانان است. صحبت های امام را بشنوید و عمل کنید و به دیگران نیز توصیه کنید که عمل کنند تا از انحراف در مسیر و هدف جلوگیری شود. اما شما ای همسر عزیزم و خانواده محترم و شریف آقا محمود جعفریان. پس از عرض سلام از شما به خاطر محبت های زیادی که به من کردید تشکر می کنم و از این که خدمات شما و به خصوص همسر عزیزم زهرا خانم را نتوانستم جبران کنم، پس از عرض معذرت طلب حلالیت می کنم. برای شما آرزوی موفقیت می کنم.