حمید کیادلیری

وصیت نامه شهید حمید کیادلیری
تاریخ: 1364/01/22

وصیت نامه شهید حمید کیادلیری تاریخ : 1364/01/22 بسم الله الرحمن الرحیم اینجانب حمید کیادلیری فرزند هدایت متولد اسفند 1343 دارای شماره شناسنامه 171 صادره از حوزه یک نوشهر که در تاریخ پنج شنبه 64/1/22 مطابق با 20 رجب 1405 ه.ق مصادف با 11 آوریل 1985 ساعتی قبل از اذان مغرب این وصیت نامه را در شهر تبریز می نویسم. اما بعد: این حقیر مسکین مقرم به وحدانیت خدا و رسالت حضرت رسول(ص) و ولایت پر سعادت و هدایت حضرت امیرالمومنان امام علی(ع) و انور پر فروغ معصومان که دوازدهمین نور پر فروغ به اذن خدا دیر یا زود ظهور خواهد نمود و جهان را از عدل و داد پر خواهد کرد، ان شاءالله تعالی. که همه این معصومین از سلاله و خاندان یک پیامبرند و کتاب معلم و مجید قرآن کریم را نور پر فروغ هدایت در زمین می دانم و عروه الوثقایی که هر که بدان با یقین چنگ زند به راه خلاف نیافتد و از دام شیطان بگریزد. (درود خدا به رسول اکرم(ص) و ائمه اطهارش و اصحاب کبارش و حافظین کتابش.) بنده طبق مسئولیتی که به دوش هر مسلمانی است بازماندگان را وصیت می کنم که به کسب خشنودی خدا و وحدت در راه او و فرا گرفتن علم توأم با تعهد و جهاد با دشمنان قسم خورده اسلام در تمامی جبهه و ابعاد از جمله شیطان نفس که خود حقیر و مسکین در آن کوتاهی نمودم «اللهُم اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» و چون طبق مثل معروف رطب خورده منع رطب کند، بنده نیز از زیاده گویی میپرهیزم، خداوند ترا به حق محمد و آل محمد که سلام درود بی پایان بر آنان باد عاقبت همه ما را ختم به خیر و سعادت بگردان. اما بعد از مال خویش مادرم را که در زندگی نور پاک و عزیزی بود که کانون خانوادگی را گرم نگه می داشت وکیل قرار می دهم که با اموال نه چندان زیادی که از من مانده هرطور شایسته می داند عمل کند. از خانواده و تک تک آشنایان طلب حلالیت می نمایم و از پدربزرگ و مادربزرگ عزیز نیز همچنین. همچنین جسدم را اگر مقدور شد در کنار شهیدی در یوسف رضا بگذارید و اگر نشد که باز خودتان را شایسته اقدام دیگری می دانم و به میل خود عمل کنید. ««اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَکَ وَجِیهاً بِالْحُسَینِ عَلَیهِ‌السَّلام «اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفِیقَ الشَّهادَهِ فِی سَبِیلِکَ» برای سنگ قبرم سروده ام: الا ای آشنای نیک پندار بزن آبی بر این آتش به گفتار دلم پرسوز بود در عالم پاک که از سنگینیش گشتم به این خاک خدا را یکدمی بنگر به خیره به این آرامگاه و خاک تیره همی خواهی شنیدستی از این جای که قفل خاکدان گیرد به هر پای پس ای عاقل به فردا و غم جان بر این ظلمت سرایم حمد بخوان والسلام 1364/1/22- حمید کیادلیری