سیدیحیی نجفیان رضوی

وصیت نامه شهید سید یحیی نجفیان رضوی

وصیت نامه شهید سید یحیی نجفیان رضوی بسم رب الشهداء و الصدیقین وصیت نامه‌ام را با نام ﭘروردگاری شروع کرده ام که انسان در هر زمان و هر مکانی به او احتیاج دارد، چه در شادی ها و چه در غمها، چه در زندگی این دنیا و چه در زندگی ابدی. همه چیزمان از این رب است و کسی که خدای خودش را داشته باشد دیگر احتیاجی به چیز دیگری ندارد و کسی که همه چیز داشته باشد و خدا را نداشته باشد هیچی ندارد. بلی این الله است که شایسته است برای انسان و این بعد معنوی انسان و روح آدمیت اگر به سرمنشا خود برسد آرام می گیرد. اما چطور رسیدنی، این رسیدن بهتر است دو طرفه باشد. آری دو طرفه است در صورتی‌که فرد بخواهد، در صورتی‌که آنچنان خود را بسازد که خودش و درونش، مالامال از عشق به الله باشد و مِهر کسی دیگر در دل او جای نداشته باشد و یا اگر هم وجود دارد منشا گرفته از عشق به لقاء الله باشد. خوب ما که نمی توانیم سرنوشت خودمان را مشخص کنیم و یا اینکه تا کِی زنده باشیم، به هر حال در آخر این دنیا که باید برویم. ﭘس چه بهتر، هنوز که گناه کمتری داریم از خداوند بخواهیم که: اللهم الرزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک. و همچنین امیدوارم که در زیر سایه الطاف الهی و ﭘیروی از امر امام زمان و نائب بر حقش، توانسته باشم تکلیف خود را انجام داده باشم. اما سخنی چند با شما والدین عزیزم دارم. شما پدرم به گردنِ من، خیلی حق دارید و من اگر تا آخر عمر، زنده باشم فکر نمی کنم بتوانم جبرانِ زحماتی را که در این مدت برای من کشیدید، بکنم ولی امیدوارم شما مرا ببخشید و از خداوند برای من طلب مغفرت بفرمائید. اما شما مادرم که اسمتان وقتی می آید شرمنده می شوم؛ از اینکه توی این مدت عمرم، فکر نمی کنم جبران یک شب بیداریِ شما را انجام داده باشم. آری من، خیلی لجباز و سمج بودم و چه بسا، شما را خیلی ناراحت می‌کردم، اگر چه دلم نمی خواست ولی شیطان گاهی توی جلدم می رفت ولی شما با همان وقارتان هیچ وقت از من رنجیده خاطر نمی‌شدید و برای من از خداوند طلب مغفرت می کردید. چه سعادتی! آدم باید افتخار کند چنین مادری دارد و این گونه، فرزند تربیت می‌کند. البته من فرزند چندان خلفی نبودم ولی شما حق خود را در تربیت من ادا کرده اید، امیدوارم شیرتان را بر من حلال کنید و هیچ‌گونه دلخوری از من نداشته باشید و از خداوند برای من طلب مغفرت کنید. و شما یوسف جان سنگر درس را حفظ کن. البته اصرار چندانی ندارم که خودت را ناراحت کرده باشی. و همچنین اگر مقدور بود وقتی اسلحه از دستم افتاد، می خواهم تو آن را برداری و با این دشمن از خدا بی‌خبر بجنگید. البته امیدوارم همین آخرین عملیات باشد و سال آخر عُمر صدام باشد. یوسف جان چیزهایی را که بهت گفتم فراموش مکن. یونس جان شما هم خوب درست را بخوان. خوب مرا در بهشت رضا ﭘیش بقیه شهدا به خاک بسپارید. از طرف من 10000 ریال (ده هزار ریال) ردمظالم بدهید و از کسانی که مرا می شناسند حلالیت بطلبید.