حسین شوریده

حسین شوریده در سال1335 در قریه دلویی یکی از روستاهای شهرستان گناباد متولد ‏گردید و درخانه محقر پدرش که با مختصرحقوق کارمندی دولت اداره می شد در همان ‏روستا زندگی می کرد او به واسطه هوش سرشاری که داشت در سن4سالگی قبل ‏از شروع تحصیل دوره ابتدایی شعرهای حافظ را از حفظ می خواند و درسن6سالگی ‏درهمان محل به دبستان رفت و در همه ی کلاسها رتبه اول را کسب می کرد 7سالگی ‏نماز را در مکتب یاد گرفت و پس از آن نیز مرتب نماز می خواند. چون درگناباد و شهرستان ‏های اطراف هم رشته ریاضی نبود برای ادامه تحصیل راهی مشهد شد. در آنجا در ‏دبیرستان خصوصی دانش وهنرثبت نام کرد از آن پس برای ورود به دانشگاه در سه ‏رشته ی نفت-مهندسی دانشگاه شیراز و مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شرکت ‏کرد و درهرسه رشته قبول شد و سپس رشته مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی آن ‏زمان را انتخاب کرد و به تهران رفت سال های اول و دوم را درخوابگاه دانشجویی ‏گذراند و سال های بعد را بارفقای خود اتاقی در منازل تهران اجاره کرد در تهران ‏نیز اکثرا خرج تحصیل خود را خود به دست می آورد و با گرفتن تدریس خصوصی مخارجش ‏را تهیه می کرد از کودکی فردی محجوب سر به زیر و مهربان بود. از خصوصیات ‏بارز او مظلومیتش بود که زبانزد همه می باشد و از چهره اش کاملا پیدا بود هرگز عصبانی نمی ‏شد در رابطه با برادران وخواهران کوچکتر از خودش نیز مهربان بود در برابر پدر و مادرش ‏هرگز سربلند نکرد. در یک سفر به همراه چند تن از دوستانش به قم رفتند و در قم پس ‏از خارج شدن از حرم حضرت معصومه توسط مأمورین رژیم شاه برای بار دوم ‏دستگیر شد و شکنجه بسیاری گردید.‏ درسن 22سالگی با همسری که او هم جز دانشجویان پیروخط امام در دانشگاه ‏بود آشنا شد و ازدواج کرد و ثمره ی ازدواج ایشان یک فرزند به نام علی بود که در زمان ‏شهادت فرزندش 20روزه بود.‏ در اوایل پیروزی انقلاب با تشکیل کمیته به پاسداری از انقلاب شب و روز در حرکت ‏و تلاش بود و پس از استقرار کمیته و نهادهای انقلاب به منظور کمک به مستضعفین ‏و محرومان خدمت در جهاد سازندگی را انتخاب نمود.‏ در روز رفتنش آنقدر خوشحال بود که همسرش هرگز او را انقدرخوشحال ‏ندیده بود، چندین باربه خانه آمد و دائم می خندید انگار که پرواز می کرد و به سوی ‏معشوق می شتافت و از خوشحالی او نگران بود. ساعت 6بعدازظهر پنجشنبه ‏‏9اردیبهشت از زیر قرآن که مادرش آن را گرفته بود رد شد و رفت و روز یکشنبه ‏خبر سلامتیش را از سوسنگرد اطلاع دادند و روز سه شنبه خبر شهادتش آمد و چهارشنبه ‏نیز پیکر مطهرش و جمعه 17 اردیبهشت در روز تولد امیرمؤمنان با هزاران افسوس به ‏خاک سپرده شد.‏