محمود نیکودل

وصیت نامه شهید محمود نیکودل

وصیت نامه شهید محمود نیکودل بسم الله الرحمن الرحیم. «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» «گمان نبرید کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده‌اند بلکه زنده اند و نزد پروردگار خویش روزی می خورند.» بنام خدای که قلب ها با نام او آرام می گیرد و بنام خدای شهیدانی که با شهادتشان از دنیای پر زرق برق فنا شونده می گذرند و به دیاری می روند که فنا ناپذیر است و همواره بر پا و جاویدان خواهد بود. چون قصد دارم به جبهه بروم و مقدمات آن چیده شده است بر آن شدم تا چند جمله‌ای به عنوان وصیت بنویسم، چون در راهی قدم می‌گذارم که از دو حال خارج نمی‌باشد، یا زندگی است و یا بالاتر از آن که شهادت در راه خدا می‌باشد. من این راه آگاهانه انتخاب کرده و به خاطر رضای خدای متعال به جبهه می‌روم، به همین خاطر شهادت و کشته شدن در راه خدا، بالاترین هدیه‌ای است که او در اختیار لشکریان خود قرار می‌دهد. پس در شهادت من قطره‌ای اشک از چشم کسی برای من ریخته نشود، چون من به آرزوی خود رسیدم. از شما ملت عزیز می‌خواهم که در پشت جبهه‌ها فرزندانی تربیت کنید تا بتوانند راه شهدا را ادامه دهند نه آن که خود از رفتن آن ها به جبهه ممانعت کنید که این خود گناهی بسیار بزرگ و نابخشودنی می‌باشد، راهرو و دنباله رو امام عزیزمان خمینی کبیر باشید که او راه اسلام حقیقی را می‌رود و سعادت دنیوی و ابدی شما در همین خواهد بود. هر انسان یک بار به دنیا می‌آید و یک بار هم از دنیا می‌رویم و چه بهتر آن است که رفتن او به خاطر خدا و در راه خدا باشد که این بالاترین افتخارات است. انسان اگر هزار بار کشته شود و زنده شود نمی‌تواند شکر یک نعمت پروردگار را به جا آورد پس هرگز نباید از دادن جان و مال خویش در راه او سستی بورزیم هر چند که هم جان و هم مال انسان، از آن خداست. شهید شهادت را انتخاب می‌کند و خدا هم شهید را. پس شهید و شهادت هر دو انتخاب می‌شوند و این انتخاب شدن شرایط و درجه‌ای دارد که هر کس نمی‌تواند به آن شرایط و درجه برسد و من از خدا می‌خواهم که او مرا یاری کرده و به آن درجه برساند. پس از شهادتم از پدر و مادر خویش می‌خواهم که همواره صبر و شکیبایی را پیشه خود ساخته چون خدا صابران را دوست دارد، من می‌دانم که شهید شدن یک فرزند برای پدر و مادر اندکی ناگوار است ولی من به تمام پدران و مادران شهید داده بگویم که شهادت فرزندانشان نباید برای آنان ناگوار بوده، بلکه باید باعث افتخار آن ها باشد. از پاسداران عزیز بسیار عذر می‌خواهم که من از سپاه رفتم؛ ولی دوباره به معیادگاه سپاه که جبهه است بر می‌گردم پس بروی سنگ قبرم کلمه پاسدار را بنویسید چون اگر خودم در سپاه نبودم قلبم در سپاه بود. اگر جنازه من را آوردند برادرم رضا آن را در قبر بگذارد و اگر چنانچه برادرم نبود برادر عزیز پاسدارم محمدرضا مدبر آن را بر خاک نهند. در خاتمه از پدر و مادر خویش عذر می‌خواهم، اگر چنانچه فرزندی آن طور که آن ها می‌خواستند نبودم. از شما ملت عزیز می‌خواهم که برای رهبر کبیر انقلاب دعا کرده و از خدا برای پیروزی رزمندگان اسلام یاری طلبیده و برای ما شهدا نیز طلب آمرزش و مغفرت نمائید.