ابراهیم محمودی درح

وصیت نامه شهید ابراهیم محمودی درح

وصیت نامه شهید ابراهیم محمودی درح بسم الله الرحمن الرحیم «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی اللَّهُمَّ لا تُمِتْنِی مِیتَهً جَاهِلِیَّهً وَ لا تُزِغْ قَلْبِی بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنِی» ای خدا، تو مرا خودشناس کن که اگر تو شناسای خویشم نفرمایی رسولت را نخواهم شناخت. ای خدا، تو رسولت را به من بشناسان و گرنه حجتت را نخواهم شناخت. خدایا، تو حجتت را به من بشناسان و گرنه از دین خود گمراه خواهم شد. ای خدا، مرا به مرگ جاهلیت نمیران(که تو را شناخته بمیرم) و از قلبم پس از آن که مرا هدایت کردی ظلمت گمراهی دور دار. «اللّهم لا تَکِلنا إِلی أنفُسِنا طَرفَهَ عَینٍ أبداً و لا اقل من ذلِک وَ لا اَکثَر» پروردگارا، ما را به اندازه یک چشم به هم زدن به خودمان وامگذار نه کم تر و نه بیش تر. آن چه که موجب هلاکت و تباهی انسان می شود همین نفس اماره است، نفس انسان سرکش است و اگر انسان یک آن غافل بشود ممکن است او را به کفر بکشاند. بنابراین باید مراقب نفس خود باشیم. پیامبران و امامان همیشه از شر نفس اماره به خدا پناه می برند. حضرت یوسف به پروردگار عرضه می داشت که ای خدا اگر دست مرحمت تو بالای سرم نباشد این نفس مرا به سوی کارهای زشت فرا می خواند. شما از این نعمت و سعادت عظیمی که نصیب من شد نباید ناراحت و اندوهگین شوید بلکه باید خوشحال باشید و به درگاه خداوند شکر کنید و به خاطر نعمتی که به فرزندتان داده است سپاسگزار او باشید. اگر این موضوع که شهادت هدیه الهی است برای شما مسلم و روشن گردد بدانید که تمام مصائب و گرفتاری های شما قابل حل است و جای هیچ گونه غم و غصه خوردن و اندوهگین شدن نیست. از تمام اعضای خانواده پدر و مادر، خواهر و برادرم، اقوام و دوستان، آشنایان تقاضای حلال بودی می نمایم و از خداوند متعال طلب رحمت و مغفرت امام را که به اسلام عزت و شوکت و عظمت بخشید از یاد نبرید و همیشه برای سلامتی و طول عمر آن حضرت که مصداق بارز انسانیت آقا امام زمان(عج) است دعا کنید. مرا در بهشت رضا(ع) دفن کنید که خداوند به خاطر شهدای بزرگ و گرانقدر که آن جا هستند نظر لطف و مرحمتی هم به من عاصی بیندازد. در ضمن در وصیت نامه ای که دو روز قبل نوشته در تاریخ نوزدهم و داخل کیفم هست تمام دیونی که در گردن من هست نوشته ام. دشمن ترین دشمنان انسان، نفس انسان است. اگر به خواسته های نفس پاسخ مثبت دادید بدانید که از حیوانات هم پست تر شده اید و اگر نفس را کنترل کردید بدانید که مقام شما از مقام ملائک هم بالاتر است هر انسانی باید مراقب نفس خود باشد و به محاکمه خود بپردازد قبل از این که در قیامت به حسابمان برسند در این دنیا خودمان به حساب خودمان رسیدگی کنیم همان طور که امام فرمودند هر شب نفس را به محاکمه بکشیم و ببینیم که امروز چند تا کار خلاف انجام داده ایم و در صدد اصلاح خود براییم. از مجاهده نفس فراموش نکنیم و از غیبت، تهمت، ریا، تکبر و سایر صفات رذیله پرهیز نماییم. اما هدف من از مطالب فوق این است که اگر می خواهید خود را بسازید و صفات رذیله را از وجود خود دور کنید بهترین محل برای خودسازی جبهه هاست در جبهه هاست که انسان نشانه های خدا را می بیند و می تواند صفات انسانیت را در وجود خود تحقق بخشد و آن گاه که از جبهه بازگشت، دیگران را که به جبهه نرفته اند تعلیم دهد و آن ها را از خدا بترساند و دعوت به حق نماید. جبهه محلی است که انسان هم جهاد اصغر و هم جهاد اکبر را می تواند انجام بدهد هم دشمن خارجی را نابود کند و هم دشمن داخلی(نفس اماره) را سرکوب کند. اگر به جبهه رفتیم و در بازگشت به همان کارهایی که قبل از جبهه انجام می دادیم دست بزنیم باید تاسف بخوریم و خود را سرزنش کنیم. مساله دیگری که باید عرض کنم مساله شهادت است در اسلام، شاید هیچ ثوابی بالاتر از ثواب مجاهده در راه خدا و رفتن خالصانه به جبهه نباشد. پیغمبر اکرم (ص) فرموده اند: «فوق کل ذی برٍ، برٌ حتی یقتل فی سبیل الله» از پاداش و ثوابی که برای انسانی که در راه خدا کشته می شود با هیچ پاداش و ثوابی بالاتر متصور نیست. این راه را باید به خانواده ام عرض کنم که هدف شما از رنج و زحمتی که برای من کشیدید این بود که من به خوشبختی برسم البته می دانید که خوشبختی واقعی عاقبت به خیری و خوشبختی آن دنیاست. خوشبختی این دنیا، غم این دنیا و همه چیز این دنیا زود گذر است، مثل حباب روی آب می ماند و همیشه زندگی انسان دستخوش حوادث می باشد و مرگ خواه ناخواه روزی به سراغ همه خواهد آمد و این دنیا را با تمام دلبستگی های که به آن داریم باید رها کنیم. بنابراین سعی کنیم که وابستگی ما به دنیا کم باشد که وقتی خواستیم از این دنیا به سوی حق تعالی هجرت کنیم افسوس نخوریم و سعی کنیم خانه آخرتمان از خانه دنیایمان آبادتر باشد و اگر بخواهیم خانه آخرتمان آباد باشد باید زاد و توشه ی زیادی برای آن ها مهیا کنیم که بهترین زاد و توشه ی برای آن دنیا تقوا است که خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى» بنابراین اگر من در این راه به شهادت رسیدم که البته خودم را لایق شهادت نمی دانم ولی می دانم که خداوند ارحم الراحمین است. از پدر و مادر به انسان مهربان تر است و به لطف و کرمش لباس زیبا و افتخار آفرین شهادت را به هرکس که صلاح بداند ارزانی می دارد. امیدوارم که این لطف و کرمش شامل حال من رو سیاه هم بشود.