قربانعلی جلیل

شهید دکتر قربانعلی جلیل در سال 1340 هجری شمسی در خانواده ای اصیل و مسلمان و شیعه مذهب در دامن کوهستان های شامخ استوار و پهن، دشت های سرسبز و خرم و دلیرپرور عشایر روستای جلیل گچساران چشم به جهان گشود. دوران کودکی و نوجوانی را همزمان با قیام ها و مبارزات خونین سال های 41 و 42 سپری نمود و روحیه جوانمردی، شجاعت، فداکاری و ایثار را از نامداران جد و تبارش به ارث داشت. تحصیلات ابتدایی را در کنار خانواده و نزد برادرش به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیلات راهنمایی به شهرستان ممسنی(فهلیان) عزیمت نمود و با موفقیت تمام این دوران را پشت سر گذاشت. در این دوران بود که نشانه های بزرگی و معرفت، شجاعت، شهامت، جوانمردی، فداکاری، سخاوت، اخلاق نیکو، تواضع و فروتنی در گل وجودش دمیدن گرفت، به طوری که همگان زبان به تحسین وی می گشودند. تحصیلات دبیرستانی را در شهرستان گچساران و بخش باشت که در آن موقع از نظر علمی و فرهنگی زبانزد بود به اتمام رسانید و این دوران مصادف بود با اوج گیری مبارزات مردم و پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی کشورمان که شهید دکتر جلیل نقش به سزایی در این راستا داشت از جمله طراحان و عاملان و پیشروان راهپیمایی ها و همچنین تشکل های اسلامی بودند. در سال 1359 یعنی پس از پایان تحصیلات نظری همزمان با شروع جنگ تحمیلی به خدمت مقدس سربازی اعزام شدند و تمام دوران خدمت سربازی را در مناطق غرب و جنوب به دفاع از اسلام و کشور اسلامی به طور شبانه روزی در حملات و جنگ های متعددی از جمله فتح خرمشهر و عملیات های مناطق غرب شرکت فعالیت داشته و چه رشادت ها و ایثارگری هایی از خود نشان داده که بارها مایه تضمین حیات رزمندگان و همسنگران خود در مقابل دشمن شده که این مسئله از چشم هیچ یک از دوستان و همسنگران وی پوشیده نیست و بارها فرماندهان نظامی را با حرکت برق آسا و دشمن شکن خود به حیرت افکنده و به تحسین واداشت. پس از اتمام دوران سربازی در سال های 61و 62 به مدت دو سال در جهاد سازندگی استان مشغول فعالیت های خدماتی و عمرانی و خدمت به مردم محروم شدند و چندین بار از طرف جهاد سازندگی داوطلبانه به جبهه های جنگ اعزام شدند و در آخرین اعزام در سال 1362 در لشکر 19 فجر به عنوان فرمانده واحد تخریب مشغول مبارزه و رزم با کافران بعثی شدند و در نهایت در تاریخ 62/10/18 مجروح گردیدند و به بیمارستان قائم اندیمشک اعزام و قریب دو هفته بستری و پس از مداوای ممکن مرخص شدند و چون وضعیت مجروحیت ایشان طوری بود که حضورش در جبهه ناممکن بود به شهرستان برگشت و در حالی که از شدت مجروحیت نگران بود و نیاز به استراحت مستمر داشت در سنگر جهاد سازندگی مشغول به انجام وظیفه مجدد شد. در سال 63-62 همزمان با خدمت در سازمان جهاد سازندگی در کنکور اعزام به خارج شرکت کرده و در رشته پزشکی قبول گردید و حدود یک سال را در کشور رومانی در رشته پزشکی به همراهی تعدادی از دانشجویان کشور تحصیل نمودند پس از یک سال تحصیل در آن کشور با پیشنهاد دانشجویان از جمله خود شهید دکتر جلیل (به علت نامساعد بودن موقعیت آن کشور با کشور اسلامی ایران) به کشور ایران برگشتند و چند سال باقی مانده تحصیل را در دانشگاه شیراز ادامه دادند و در سال 73 که سال آخر تحصیل ایشان بود به دنیال صبر و تحمل بر دوران مداوم مجروحیت خویش نهایتاً پس از حدود شش ماه بستری مستمر در بیمارستان نمازی شیراز در تاریخ 73/3/6 به لقاء حق تعالی شتافت و به خیل شهیدان جنگ تحمیلی پیوست.