عادل درخور

زندگینامه شهید عادل درخور در شیراز مسئول آموزش و پرورش استان کهکیلویه و بویر احمد مقدمات کار را فراهم آورده بودند. قضیه آمبولانس و سایر اقدامات لازم را از قبیل آماده کرده بودندـ از شیراز به یاسوج آمدیم بعد از تشییع جنازه شهید که شیمیایی شده بود از یاسوج روستای تنگ رواق آمدیم و شهید تشییع و بخاک سپرده شد. شهید فرد بسیار خوش اخلاق وخوش فکری بود. همیشه به ما می گفت من عاشق شهادت هستم. من دلم می خواهد در راه خدا وامام حسین (ع) به شهادت برسم. روزی که شهید درس خود را تمام کرد به اوگفتم فرزندم تو الان یک معلم هستی مشغول کارت باش و سعی کن که کمک خرج ما باشی. شهید از آنجایی که آدم فکوری بود و گاهی اوقات بعضی از کارهایش مثل جبهه رفتن خود را از ما پنهان می کرد. به جبهه رفته بود و... هنگامی که درجبهه، عراقی ها شیمیایی می زنند عده زیادی از دوستان و همسنگران شهید دچار شیمیایی می شوند. و شهید به نوعی همه آنها را نجات می دهد و به آمبولانس می رساند و این در حالی بود که خودش ماسک نداشته و یا فرصت ماسک زدن پیدا نکرده بود. از زبان همسنگران زخمی و شیمیایی شهید شنیدم که می گفتند عادل خود را فدای ما کرد. در بیمارستان ایشان رادیدند و با ایشان گفت پدرجان اگر مرا دوست دارید سعی کنید همیشه گوش به فرمان آقا و مولایمان خمینی باشید. اگر برادرم مرا دوست دارد راهم را ادامه دهد ـ راهم دوستی با امام وشهیدان است ـ راهم راه حسین (ع) است. چند تن از هم تختی های شیمیایی شهید برایم مان تعریف کرد که ما در جبهه ساعت 7 صبح بود که داشتیم صبحانه میخوردیم ـ حسین صبحانه خورد. هواپیماهای دشمن آمدند و بمباران کردند. راکت زدند و بمب های شیمیایی پرتاب کردند عادل به تنهایی که متوجه شیمیایی دشمن شده بود ـ ما را با خبر کرد و ما را که حالمان بسیار بد بود به درون آمبولانس راهنمایی کرد وخودش بدون ماسک بود.بعد که به بیمارستان رسیدیم فهمیدیم که عادل ما را نجات داده بود.آنهاآنقدر ناراحت بودند و برای فرزندم عادل نگران و ناراحت بودند و این درحالی بودکه عادل لحظات آخر زندگیش را می گذارند. بالاخره شهید به نیت کمک به دیگران و نجات دیگران شهید شد و خدایی شد. شهید در ابتدای ازدواج به همسرش و ما گفته بودکه حقوق اولیه ام را برای رفتن به مشهد مقدس برای شما کنار میگذارم که همه ما را ببرد زیارت. که بعد از شهادت ایشان ما به یاد قول شهید افتادیم وخیلی ناراحت شدیم و فکرکردیم حالا که شهید نتوانسته به قول خویش عمل کند. اما در عوض در نزد خدای خود روزیخور است و به یقین شفیع ما خواهد بود و از این بابت ما خوشحالیم.