عباس خزائی

وصیت نامه شهید عباس خزائی (2)

وصیت نامه شهید عباس خزائی (2) پدر، مادرم! زمان پس دادن درس های اسلامی فرا رسیده و خداوند بندگان مومن و پارسایش را امتحان می کند و ما باید از پس این امتحان خداوندی برآئیم و حتما باید من به جبهه بروم تا افتخار سرباز بودن اسلام را یدک بکشم ... پدرم، مادرم، آگاهم که الله، اکبر است و محمد رسول اوست و علی ولی الله است و مهدی صاحب الزمان است و خمینی رهبر امت و باور دارم که اسلام مقاومترین دین در برابر آزادی های نفسانی است. .... و پذیرفته ام که باید کتب اسلامی قرآن محمد را خواند و بر انجامش مصرانه پای فشرد تا در طریقه تکامل سبیل الله به کمال رسید و وسیله خود را در راه هدف فعال نمود. آری، زندگی جوانان رودخانه ای است که در بستر پر فراز و نشیب خود میغلطد و کف آلود می غرد و سپری می شود و ما هم چون خسی بی ارج گاهی در فرازیم و گاهی در نشیب می رویم و از این رفتن نیز رسوباتی دارد که از طریق جذب و بخار و ابر و باران شدن به دریا می ریزند و من اگر اندکی رسوب کردم ناراحت نباشید چون بالاخره بار دیگر همزمان به دریا خواهم ریخت و این شهادت را ماندن نمی دانم بلکه حرکت و شدن و متکامل شدن می دانم و می دانم که شاد از این پیروزی روزگار می گذرانم. می خواهم تا با گلوله گرمم قلب سرد دشمن را مشبک کرده و خون کثیفش را بر ریگ های پاک خوزستان بریزانم و می خواهم تا پرچمی به بلندی عظمت انسان متقی نزد خدا بسازم و بر روی آن بنویسم "الله اکبر" تا دنیا بداند بدون خداوند همه، همه کار می توانند بکنند بی آنکه جزایی در انتظارشان باشد و این فاجعه ای بس عمیق بر پیکر اجتماع است که زخمش به همه جا خواهد رسید و بالاخره به نابودی اجتماع کشیده می شود. ... خطاب من به عنوان یک معلم به همکاران آموزش و پرورش این است که اصولا هر انقلابی در حاکمیت خویش باید سعی در تحول فرهنگ جامعه و تثبیت نظام از این طریق بنماید و اسلام با فرهنگ پویای خویش که با تضمین خون شهدا از غنای معنوی خاصی برخوردار است در پیش روی شماست و شما حاملان آن هستید بیاندیشید و حتی در عمل امتحان کنید تا قدرت سازندگی آن را بر انسان ها خصوصا جوانان درک نمایید. اکنون فرزندان این انقلاب و نونهالان جامعه با فطرت های آگاه و وجدان های بیدار و محیط آماده دو زانو در محضر شما اساتید نشسته اند و چونان تشنگان حریص جویای چشمه ساران حقیقت و معنا هستید. بکوشیم تا با درک رسالت خویش و جذب حقایق هستی از سرچشمه آن ها و شکستن بغض باورهای دروغین گذشته خصوصا در سطوح عالی و کسب و تجلی ارزش های اسلامی و انسانی الگویی مناسب و استادی در خور سازندگان جامعه فردا و خدمتگذارانی صدیق برای امت انقلاب کرده و همیشه در صحنه کشورمان باشین ان شاء الله. این بار در آمدن جبهه احساس سبک باری و سبک بالی بیشتری می نمایم. عنصر آگاهی و انتخاب را در آن بیشتر دخیل می یابم تا احساس و عاطفه را. برای زندگی خودم پایانی جز شهادت نمی توانم در نظر بگیرم و از تصور مرگی دیگر هراسانم. احساس می کنم می توانم علایق مادی را در گرو معامله ای بزرگ بگذارم و پا بر سر آن ها نهم. درک مفهوم شهادت و زندگی پس از مرگ در نزد خدا برایم محسوس تر و ملموس تر گشته است به طوری که تصویر ماتی از آن را می توانم در ذهن ترسیم نمایم. والسلام علیکم و رحمه الله.

وصیت نامه شهید عباس خزائی (1)
تاریخ: 1359/09/02

وصیت نامه شهید عباس خزائی (1) تاریخ : 1359/09/02 بسم الله الرحمن الرحیم بنا به سفارش رسول اکرم سفارش می کنم تا به وصیت نامه ام عمل کنید. به نام ایزد یکتا به نام رب بی همتا درود من به قوم و ملت ایران، درود من به اسلام و مسلمانان، درود من به جاهد فی سبیل الله اینک که بهترین موقعیت برای مبارزه با کافران و مشرکان پدیدار گشته و اینک که مزدوران بی وطن، به وطن و خاک مقدسمان هجوم آورده اند، فرصت را برای دفاع از دین برترمان اسلام و سرزمین دلاوران ایران، از دست نمی دهم و از تمام ایرانیان می خواهم که در این جهاد مقدس شرکت کنند که خدا یار و یاورمان است. پدرم درود من به تو که چونان ابراهیم فرزند خویش را به قربانگاه فرستادی. پدرم بدان و آگاه باش که اسماعیلت هرگز از فرمان باری تعالی سرباز نمی زند و مرگ در راه خدا را جز سعادت نمی داند و زندگی را جز جهاد در راه عقیده درست نمی داند و شهادت را جزو بهترین نعمت های خداوندی می داند. مادرم سلام من بر توکه بالاخره بر احساس مادرانه ات پیروز شدی و فرزندت را روانه میدان نبرد کفار و مسلمین کردی و گفتی که تو را در راه خدا هدیه انقلاب اسلامی می کنم، من به وجود تو افتخار می کنم که مادری از سلاله پاک فاطمه الزهرا هستی. خواهرم تو نیز زینب زمان باش و از هر آن چه هوس کردی بپرهیز و در راه خدا مبارزه کن. برادرم، راه خدا بهترین و برترین راه هاست. پوینده و کوشنده در این راه باش. آری، فرصتی گرانبها برایم به وجود آمده تا از بودن و هستن خود بروم و حرکت کنم و بشوم آن چه را که می خواهم و دوست دارم که اگر رفتم و شدم مرا در قبرستانی در جنوبی ترین نقطه شهر، جایی که مردمش در فقر به سر م یبرند و بر امام شب شکنمان، امیدواری یاری می دهند به خاک بسپارید و تا میتوانید لا اله الا الله را از ژرفای دلهایتان فریاد دارید و هرگز برایم سوگواری نگیرید بلکه جشن و سرور را به پای دارید و بدانید که من به آرزوی خودم که همانا وصال به خداوند است، رسیده ام. به شهادت تاریخ هیچ قدرتی نمی تواند آتش قلب ملت مظلومی را که برای رسیدن به آزادی و استقلال قیام کرده اند فرو نشاند. شما که برای اسلام به پا خاسته اید و جان و مال نثار می کنید در صف شهدای کربلا هستید چرا که پیروز قرآنید. توفیق همه مسلمین را از خداوند متعال خواستارم صبح 1359/9/2- عباس خزائی