حسن رفوئی فریمانی

در شهرستان فریمان و در خانوادهای مذهبی و مستضغف پسری دیده به جهان گشود که در کودکی بسیار صبور و آرام بود. او فرزند چهارم خانواده بود. تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان طالقانی با موفقیت گذراند و پس از گذراندن دورهی راهنمایی وارد دبیرستان شد. حسن همزمان با مبارزات مردم ایران به رهبری امام بزرگوار، خمینی بتشکن، برعلیه رژیم غاصب پهلوی در تظاهرات و پخش اعلامی ها و پوسترهای انقلابی فعالیت گستردهای داشت به طوری که همیشه و در همه جا حضور داشت. در مدرسه با همکاری در فعال نمودن کتابخانه و تهیه ی روزنامه دیواری و شرکت فعالانه در جلسات انجمن اسلامی دانش آموزان و در خارج از مدرسه با همکاری خود و دیگر دوستانش در تشکیل گروه های مطالعاتی و جلسات مذهبی و شرکت در اردوهای عمرانی و جهادسازندگی و فعال نمودن کتابخانه های مساجد شهر و ... همواره مسئولیتش را در برابر اسلام و انقلاب اسلامی به خوبی ایفا کرد. همزمان با شروع جنگ تحمیلی علیه ایران سنگر کلاس را ترک گفته و سلاح قلم را بر زمین گذاشته و در سنگر جبهه به نبرد پرداخت. او چندین بار از طریق جهاد سازندگی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جبهه های میمک، سومار، سوسنگرد، آبادان و اهواز حضور پیدا کرد و شاید به همین خاطر بود که آخرین سال دوران تحصیلی دبیرستان را نتوانست با موفقیت بگذراند. لذا با استفاده از بخشنامه ی رزمندگان و از طریق متفرقه موفق به کسب دیپلم شد و چون قبلاً در آزمون تربیت معلم شرکت کرده و قبول شده بود وارد مرکز تربیت معلم شهید بهشتی مشهد شد و در رشته ی دینی عربی مشغول به تحصیل شد. او علاوه بر حضور فعالانهای که در سنگر تحصیل علم و همچنین مبارزه در جبهه های نبرد داشت در رشته ی ورزشی فوتبال نیز فعالیتی گسترده از خود نشان داد و به مقام اول در بین بخش های استان و مناطق تابعه دست یافت. حسن در رشتهی تئاتر و هنر هم موفق بود و یکی از اعضای گروه هنری فلق وابسته به امور تربیتی آموزش و پرورش فریمان بود و همراه دیگر اعضای این گروه نمایشنامه ی "همسنگر مرا بشناس" را به صحنه درآوردند که چندین بار در غرب کشور و چندین شهر از شهرهای استان خراسان به اجرا درآمد و مورد استقبال شدید مردم قرار گرفت. (از این نمایشنامه فیلمی تهیه شده و در دسترس است.) وی پس از چند ماهی که در مرکز تربیت معلم مشغول به تحصیل بود همزمان با اعزام کاروان راهیان کربلای3 خراسان درنگ را جایز ندانست و باز هم برای چندمین بار کلاس و درس را رها کرد و عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و پس از اینکه مدت 45 روز ماموریتش به اتمام رسید و راه برای بازگشت به خانه برایش باز بود باز هم صبر نمود و چون بوی عملیاتی را در 22بهمن و سالروز پیروزی انقلاب اسلامی استنشاق کرده بود عشق و علاقه اش به شرکت در عملیات و یاری رزمندگان اسلام مانع بازگشت او شد تا اینکه در شب 22بهمن سال 64 عملیات والفجر8 با رمز یازهرا(س) شروع شد و حسن به عنوان نیروی داوطلب و خطشکن در پیشاپیش دیگر رزمندگان یورش بیامان خود را علیه دشمن زبون آغاز کرد و سرانجام فردای آن روز یعنی 23م بهمن ماه، شربت شهادت را که آرزوی دیرینه اش بود چشید و به لقاءالله پیوست.