سیدعبدالحسین موسوی پور شهواری

وصیت نامه شهید عبدالحسین موسوی

وصیت نامه شهید عبدالحسین موسوی بسم الله الرحمن الرحیم سپاس خداوند را که این همه کرامت و این همه عزت به خاندان ما عطا کرده، افتخار نبـوت افتخار شهادت. شهیـد یعنـى‌حاضـر. کسـانى که مـرگ سـرخ را بدست خـویش به عنـوان نشان دادن عشـق خـویش به حقیقـتى که دارد برمی گزینند و به عنوان تنها سلاح براى جهاد در راه ارزش هاى بزرگى که دارد می کنند. شهیدان شاهد ناظرند نه تنـها در پیشـگاه خدا، درپیشگاه خلق نیز و در هر عصرى و قـرنى و هر زمان و زمینـى. وآن ها که تن به هر ذلتـى می دهند تا زنده بمانند مرده هاى خاموش و پلید تاریخند و ببینید آیا کسانى که سخاوتمندانه با حسین به قتلـگاه خویش آمدند و مرگ خویش را انتخاب‌کرده‌اند در حالى که صدها گریزگاه آبرومندانه براى ماندنشان بوده و صدها توجیه شرعى و دینى براى زنده ماندنشان بود، توجیه و تاویل نکردند و مردند، این ها زنده هستند یا آن ها که ‌براى مانـدنشان تـن به ذلـت و پستـى و رهـا کردن حسیـن و تحمـل کردن یـزید دادند کـدام هنـوز زنـده هستند؟ شهید انسانى است که در عصر نتوانستن و غلبه نیافتن با مرگ خـویش بر دشمن پیـروز مى شود و اگر دشمنـش را نمى شکند رسوا می کند و شهید قلب تاریخ است همچنان که قلب به رگ هاى خشک اندام خون حیات و زندگى ‌می دهد. جامعه اى که‌ روبه مردن می رود جامعه اى که فرزندانش ایمان خویش را از دست داده اند و جامعه اى که به مرگ تدریجـى گرفتـار است تسلیم را تمکیـن کرده است، جامعه اى که احساس مسئولیت را از یاد برده است و اعتقاد به انسان بودن را در خود باخته است و تاریخى که از حیات و جنبش و حـرکت بازمانده است، شهیـد همچون قلبـى به اندام هاى خشک مرده بى رمـق جامعه خون خویش را می رساند. بزرگ ترین معجـزه شـهادتش این است که به یک نسل، ایمان‌جدید به خویشتن را مى بخشد شهید حاضراست و همیشه جاوید. حسین یک درس بزرگ تر از شـهادتش را به ما داده است و آن نیمه گذاشتن حج و به سوى شهادت رفتن است حجى‌که همه اجدادش‌ و پدرانش براى احیاى این سنت جهاد کردند. این حج را نیمه تمام می گذارد و شـهادت را انتخاب مى کند. هر انـقلابى دو چـهره دارد، خون و پیام. رسالت نخستیـن را حسین و یـارانش امروز گزاردند. رسالـت خـون را و رسالت دوم که رسالت پیام است، پیام شهادت را به گوش دنیا رساندن است که: «آن ها که رفتند کارى حسینـى کردند و آن ها که ماندند باید کارى زینبى کنند وگرنه یزیدى اند.» شهیدسیدعبدالحسین‌موسوى پور