علی صبوری قمی

وصیت نامه شهید علی صبوری قمی
تاریخ: 1362/01/21

وصیت نامه شهید علی صبوری قمی تاریخ : 1362/01/21 بسم الله الرحمن الرحیم شهادت یک هدیه ای است از جانب خداوند تبارک و تعالی برای افرادی که لایق هستند. (امام خمینی) سلام بر حسین، سلام بر مهدی فاطمه و نائب بر حقش امام خمینی. قبل از شروع سخن شهادت می دهم به وحدانیت خداوند یکتا و این که خدائی جز خدای یکتا نیست، خدائی که رب العالمین و رحمان و رحیم است. خدائی که خالق زمین و آسمان ها و آگاه به سر و نهان همه موجودات است. خدائی که جان های ما همه از اوست و همه به سوی او رجعت خواهیم نمود. خدائی که جان را خود عطا می کند و آن گاه با قیمت گزاف خریداری می نماید. «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ ...» شهادت می دهم محمد (ص) پیامبر و فرستاده بر حق خدا و علی (ع) جانشین بر حق او و اولین امام شیعیان است. حمد و سپاس خدایی را که پیمان شکنان عاصی و سیه رویان بی آبروئی چون حقیر را در سایه لطف و حمایت خود روزی می دهد. حمد و سپاس خدای را که علی رغم بار سنگین گناه و معصیت و بی لیاقتی من، لیاقت جهاد در راهش را به من عطا فرمود. حمد و سپاس خدای را که نعمت وجود رهبر کبیر انقلاب را به ما ارزانی داشت و توفیق خدمت و خادمی دولتش را به ما عطا فرمود. شکر و سپاس بیکران به درگاه خداوند کریمی که بر ما منت نهاد و انقلاب اسلامی را به ما عطا فرمود و بدین وسیله نعماش را بر ما تمام گردانید. «یُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ» خدایا! این چه انقلابی است که افراد را چنین متحول کرده است؟ بار خدایا این چه انقلابی است که از نوجوان ۱۴ ساله، قاسم ها و علی اکبرها و از پدران ۶۰ ساله، حبیب ابن مظاهرها ساخته است. خدایا کودکان این انقلاب اسباب بازی هایشان تفنگ و اسلحه و نقاشی هایشان توپ و تانک و عشقشان امام و آرزویشان شهادت است. خدایا! من در جبهه از این بسیجی ها خجالت می کشم و تازه به عمق حقارت و غفلت و درماندگی خود پی می برم. نوجوانان کوچکی که هنوز موی در صورت ندارند و لیکن زاهدان و پارسایان و عاشقان و عارفان بی همتایی طریقت تو و شیرمردان غیور صحنه نبردند که دلیران و سلحشوران باید از آنان درس مردانگی و شجاعت بیاموزند. خدایا! اینان چنان عاشقانه عبادت می کنند که گوئی تو را دیده اند و تو نیز به مصداق حدیث شریف « وَ مَن عَشَقَنی عَشَقتَهُ وَ مَن عَشَقَتَهُ قَتَلتَهُ وَ مَن قَتَلتَهُ» فریاد «اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفِیقَ الشَّهادَهِ فِی سَبِیلِکَ» آن ها را اجابت می نمایی. خدایا! تو می دانی که من فقط و فقط دو آرزو در زندگی داشته ام و همیشه از تو آن ها را تقاضا می کرده ام، یکی ازدواج با همسر شهید و دیگری توفیق شهادت در راهت. ولی تاکنون لیاقت هیچ یک را از این نعمت هایت نداشته ام. پروردگارا! به من روسیاه توفیقی ده که فردای قیامت در پیشگاه حسین تو خجل و شرمنده نباشم. معبودا! هر چند که تو فقط با مومنین معامله می نمایی و لیکن ترا به تمامی پیامبران و معصومین و به تمامی مقربین درگاهت سوگند می دهم که مرا نیز در زمره شهدا قرار دهی و شهادت در راهت را نصیبم نمائی. خدایا! امام عزیز این نفس مطمئنه و این سلاله پاک پیامبر و حبل الله المتین را از ما مگیر. خدایا! سایه اش را بر سر این امت مستدام بدار و فریادهای خدایا، خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار آن ها را اجابت کن. خدایا! امانت انقلاب اسلامی را که خود بما ارزانی داشتی به دست صاحب اصلی اش مهدی فاطمه برسان و این انقلاب را به انقلاب حضرتش متصل گردان. خدایا! این رزمندگان در راه تو و برای اعتلای دین تو و به عشق خمینی تو می جنگند. ترا به اشک مادران و همسران شهدا سوگند پیروزیشان را امضا و راه کربلا را برایشان بگشا. در پایان چند جمله ای به عنوان وصیت خدمت امت حزب الله عرض می نمایم. اول آن که همیشه به یاد خدا باشید و هیچ‌گاه در کارهایتان خدا را از یاد نبرید که گمراه خواهید شد. «وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ» دیگر این که به هوش باشید که خون شهدا مسئولیت سنگینی بر عهده شما گذاشته است. بر شماست که با کوشش و جدیت راه آن ها را ادامه داده و پاسدار حرمت خونشان باشید که اگر کوتاهی نمائید فردا در پیشگاه خدا جوابی نخواهید داشت. عزیزانم! شهدا سه امانت بزرگ امام، اسلام و انقلاب را به دست شما سپرده اند. امانت هایی که خود تا سرحد شهادت از آن ها پاسداری نمودند و اکنون بر شماست که با ایثار و فداکاری ادامه دهنده راه آن ها باشید. عزیزانم! از خانواده ها و همسران این اسطوره های صبر و‌ شجاعت غافل نباشید و با عبادت و پیوند با آن ها رابطه خویش را با بهشتیان محکم نمائید. برادران و خواهران عزیز! جبهه های نبرد را از یاد نبرید و از هیچ گونه کمک مالی و جانی در این راه دریغ نورزید که اکنون اسلام به فداکاری های شما امت حزب الله نیاز دارد‌ رزمندگان اسلام را فراموش نکنید و برای پیروزی آن ها دعا کنید. و اما شما پدر و مادر و برادر عزیزم! ممکن است شما از فراق من ناراحت بشوید. درست است که از دست دادن عزیزان برای انسان مشکل است ولی در نظر داشته باشید که مقصد و هدف همه ما اسلام است و اسلام برای ما از همه چیز بالاتر است. مگر امام حسین (ع) برای حفظ اسلام خود را فدا نکرده؟ مگر اصحاب و یاران حسین برای هدفی جز اسلام جانفشانی کردند؟ مگر زینب کبری برای چه هدفی چنین مصیبت هایی را تحمل نمود؟ از شما می خواهم که بی تابی نکنید و اگر ناراحت شدید برای امام حسین و اصحاب و کودکان مظلومش گریه کنید که مصیبت واقعی برای آن هاست. شما برای من سختی ها و رنج های زیادی کشیدید و محبت های زیادی به من روا داشتید ولی من نتوانستم پاسخ محبت های شما را بدهم. از شما به خاطر تربیت صحیح و هدایتم در مسیر اسلام تشکر می نمایم. از شما می خواهم که بدی هایم را ببخشید و حلالم نمائید. در تربیت محمد و حسن کوشش و دقت زیادی بنمائید و آن ها را به راه پیمائی ها و نماز جمعه ببرید تا ان شاء الله همگام با نسل جدید انقلاب به خیل یاوران امام بپیوندند. در ضمت مقداری نماز و روزه قضا دارم که برایم ادا نمائید. دیگر عرضی ندارم و از همه برادران و خواهران التماس دعا و طلب حلالیت می نمایم. والسلام. علی صبوری 62/1/21