حمید صالحی

وصیت نامه شهید حمید صالحی

وصیت نامه شهید حمید صالحی شروع می کنم با شهادت بر رسالت و ختم نبوت پیامبر اکرم، شهادت بر وصایت ایشان، بر ولایت حضرت علی و 11 فرزند بزرگوار ایشان، حضرت امام روح الله ناجی این ملت از ظلمت و هادی آن ها به سوی نور که زنده نمودند اسلام را و حیاتی دوباره به تعالیم و احکام آن دادند. نخست توصیه به اسلام است در کلیت آن و سپس رعایت تقوی در همه ابعاد فکری و عملی. همه می دانیم که بنیان و اساس این انقلاب را اماممان گذاشت و آغاز همه تحول ها و منشا همه چیزهایی که ما را به این جا کشانده، اوست. او همه ما را اهل سعادت کرد و انقلاب اسلامی در بیرون و درون ما به وجود آورد. در بیرون بر همه اسارت های ظالمانه تاختن آغاز کرد و از دورن هم ما را متوجه واقعیت عالم کرد و عشق و شهادت را در دل ها شعله ور ساخت و همه مقام آن را می دانیم . من به این عنوان که شاید کمکی باشد بر تحقق آن چه که می خواستم، می گویم که برادران و خواهران همه و همه تو را به خدا قسم هرگز او را تنها نگذارید یعنی خط و فکر او را تنها نگذارید، اگر می بودم لحظه ای از فکر و امر او تخطی نمی کردم که به خدا همین الان هم یک مورد یادم نمی آید که امری را به خلاف نظر او انجام دادم و در آن مخالفت یا مسامحه کردم. به خدا قسم که در سیر اصلی هیچ گاه مستقل از او (به عنوان مقام ولایت) فکر نکرده ام. تعریف و تمجید در کار نیست و مظلوم هم نیستم که بخواهم رفع مظلومیت بکنم اگر می گویم به خاطر این است که شاید این گفتار تذکری مناسب باشد. جبهه رفتن من یک کار لحظه ای نبوده و اعتقاد من این بود که باید به کثرت در جبهه حضور یافت، اولا این که این جنگ صرفا یک جنگ مکتبی است. جنگ برای دفع ظلم است که توسط بعث شروع شده. کل کفر بواسطه وحشت و اضطرابی که از تفکر انقلابی را که از بینش مکتبی این امت سرچشمه می گیرد داشته اند، به واسطه این که آنان سلطه گر و ظالم هستند و فکر انقلاب ما دعوت می کند ملت ها را به پرداختن به اسلام که لازمه اشکال آن قیام بر علیه ما در یک صف قرار گرفته اند و ظلم کرده اند، حال باید ما تا ریشه کردن ظلم در پی جنگ با آن ها باشیم و در این راه با آن ها هرگز میل هم نکنیم. اگر دست از هر یک از این دو یعنی فکر و عملمان برداریم و یا در آن تجدید نظر و مسامحه کنیم آن ها ما را راحت تر خواهند گذاشت ولی این به دلایل عقلی و تجربی از یک دید و به دلایل عقلی مکتبی و فرامین قرآنی از دیدی بالاتر مردود است. محدوده فکر و عقل هم برعهده مکتب و مفسران یعنی مقام ولایت جامعه است و بس. پس حالا که جنگ مکتبی است، شرکت در آن هم بر اساس مکتب و دستورات مکتبی و رهبری است، اگر عملیات نرفتیم انگار که نمازمان ترک شده، انگار که روزه نگرفته ایم و همین طور چیزها... اما به نظر من وقتی که در جبهه عملیات است هیچ کاری در هیچ مقامی وجود ندارد که مهم تر از پرداختن به عملیات باشد، هر که هر چه در وسعش است باید پیش بفرستد. اگر اصل عقلی قضیه برایمان حل شد و باز هم گیر کردیم دیگر اشکال در ماست، اگر اخلاص نباشد نمی شود جنگید. اگر استقامت نباشد نمی توان به جنگ ادامه داد. دوم این که باید از یک دید دیگر هم نگاه کرد، وجود ما از برای چیست؟ اصلا هدف از خلقت و مشقت این دنیا چیست؟ راه کمال هر لحظه با انجام تکلیف پیموده می شود، مهم در این مسیر بودن و با سرعت گام برداشتن است. کمیت کار مهم نیست، اگر کیفیت اولش بالاست خدا تا آخر برایت بالا حساب می کند. مسئله ایثارگری هایی است که صورت گرفته و انسان را شرمنده و مدیون به خود می کند. بسیار افرادی که شاید در ظاهر به رفتنشان صلاح نبوده و بسیاری غیر این ها پا در وادی گذاشتند و به لقاء حق رسیدند. اضطراب از پایمان شدن خون این شهدای بزرگوار آدمی را بدون مجال به عرصه نبرد می خواند. از جهت احساسی هم انسان برانگیخته است بر کوشش در این مسیر و سوای همه این ها این است که خدا چه بخواهد. اگر همه این گفتارها در یک کلام آن هم برای رضای خدا خلاصه نشد، آدمی را به مقصد نهایی نمی رساند. در روند چند ساله اوج گیری و پیروزی انقلاب وحدت های به موقع و مناسب با گروه های مختلف بوده، اگر دچار اختلاف های غیر اساسی و غیر واقعی شویم ضربه خواهیم خورد و چه بسا بسیار ضعیف هم بشویم. ملاک بر موضع گیری ها باید قرآن، روش ائمه و به طور خاص و ظاهر تحقیق و تکامل این دو امر یعنی مواضع و روش های ولی فقیه باشد و دیگر این که تبعیت نفس نکنیم که ملاک این است و این که هوشیاری در وسع خود داشته باشیم . پدر و مادر عزیزم ، خدا به شما اجر دنیوی و اخروی دهد. در محشر اگر آبرویی داشتم بر همه محاسبه گران عنوان خواهم کرد که شما عامل و موثر و اساسی در رشد فکری من بودید از شما خواهش دارم که تمام اذیت های مرا ببخشید. از تمام مربیان و معلمانم که بسیاری از چیزها مدیون آن ها هستیم تقاضای عفو و بخشش و حلالیت دارم خدا همه شان را موفق در حرکت و ادامه حرکت در صراط مستقیم بنماید.