محمدحسین شرف زاده

وصیت نامه شهید محمدحسین شرف زاده
تاریخ: 1365/10/01

وصیت نامه شهید محمدحسین شرف زاده تاریخ : 1365/10/01 به نام خدا «أَحَسِب النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللهُ الَّذینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبین» با سلام و درود به روان پاک شهدا و بر رهبر کبیر انقلاب، زنده کننده جان ها و رو ح های جوانان اینک شور و نسل های آینده. وصیت لازم، اکنون که خود را یک قدم به مرگ نزدیکتر می بینم، لازم است سخنی چند به عنوان وصیت خود بازگویم، تا از طرفی انجام وظیفه کرده باشم و از سوی دیگر به همه آگاهی بدهم که این حرکت و این عمل من از چه جهت بوده است؛ اگر چه در نوشته دیگری برخی از وصیت هایم را نوشته ام، اما چون این نوشته در دسترسم نیست و بیم دارم نکاتی در آن ذکر نشده باشد، مختصی در اینجا می نگارم. از واجبات شرعی، اگر خداوند آ نچه راکه می پندارم صحیح انجام داده ام بپذیرد، تنها یک ماه روزه بدهکارم که امیدوارم پدر و مادرم به ترتیبی برای ادای آن اقدام کنند. در مورد حقوق مردم، واضح است که انسان جایزالخطاست و می دانم که از ظلم به خود و دیگران بری نبوده ام. از این رو از تمام شما و آن کسانی که به نحوی از این نوشته آگاه می شوید، درخواست عاجزانه دارم که مرا حلال کنید و برای آمرزش روحم دعا را در هر موقعیتی فراموش ننمایید. سخنم با دوستان، یاران و خانواده نمی دانم تا چه اندازه درک ار خود در جهت رضای خدا عمل کرده ام. از رحمت خدا ناامید نیستم و از این رو شهادت را به عنوان نعمتی در پیش رویم می بینم. تا خدا چه خواهد و که را قبول کند. اگر چنین سعادتی به من روکرد، خدا را شکر کنید و بدانیدکه از صدر اسلام تاکنون این گونه فرصتی کمتر برای کسی فراهم شده است. پس آنها که می توانند از این فرصت ها استفاده کنند و رو به درگاه خداوند تبارک و تعالی به جبهه ها بیایند. حداقل چیزی راکه می یابند شکرگزاری ازنعمت های خداوند است که به دست بندگانش عملاً تحققی افته و این بزر گترین درس است. اینها با تحمل مشکلات و سختی ها رضای خداوند را می جویند و او نیز یاریشان می نماید. امام را فراموش نکنید و به یاد داشته باشید که او فرمود: - همه چیز شما از خداست. پس همه را به او تقدیم کنید. به خانواده ام، پدر و مادر و برادران و خواهرم پدر و مادر عزیزم، به یقین می دانم که حق شما را ادا نکردم. آن زمان که کودک بودم، بسیار موجبات ناراحتی تان را فراهم کردم و بعدها نیز چه بسا از کارهای من فشارها و غم ها بر شما وارد شده است؛ اما بدانید که از ته قلب دوستتان داشته و این برای آمرزشتان دعاکرده و می کنم- همچنا ن که در گذشته نیز چنین بوده ام. تنها درخواست من این است که در مقابل آزمایش های الهی صبور باشیدکه خداوند صابران را دوست دارد و بدانید که در این صورت اجر بی شماری را برای خود تحصیل کرد ه اید. اما وای بر انسانی که لحظه ای در مشکلات خود را ببازد و ناسپاس باشد. در این حال جز خسران نصیبی نخواهد داشت. دیگر آ نکه از برادران و خواهرم می خواهم هر بدی از من مشاهده کرد ه اند، ببخشندکه طاقت عذاب را ندارم؛ به خصوص خواهر عزیزم که در سنین کوچکی بسیار باکارهای کودکانه به آزارش پرداختم. مرا ببخشید. امیددارم که: . برادرانم در راه اسلام فعالیت کنند، و جز خواست خداوند هدفی نداشته باشند دوست دارم اینها نمونهی یک انسان مسلمان و مؤمن باشند. شاید با انجام دادن این وصیت، خداوند نظر لطف دیگری بر من نیز بیفکند. دیگر حرفی ندارم. خداوند همگی را بیامرزد. محمدحسین شر ف زاده 1365/10/1