محمدرضا عقیقی
زندگینامه شهید
بسم الله الرحمن الرحیم شهید محمدرضا عقیقی متولد 5 اردیبهشت سال 1341 در شهر شیراز و در منزل خودشان می باشد. از شروع سن 6 سالگی نماز خواندن را یاد گرفته بود و بدون استثنا همیشه از همان 6 سالگی شروع به اقامه نماز و روزه می کرد و حتی تا پایان 7 سالگی کسی در کوچه او را نمی بیند چون بیشتر مواقع در داخل خانه و مشغول فقط قرآن در کنار مادرش در منزل بوده پدر ایشان کارمند علوم پزشکی بوده اند یعنی در واقع در بهداری علوم پزشکی آشپز بوده اند و وضع مالی چندان خوبی نداشته اند و بعد از پایان دوران تحصیل ابتدایی و راهنمایی و بعد هم دبیرستان در همان مدرسه محله شان در سال 59 بوده که وارد سپاه شده و علاوه بر فعالیت در سپاه که در واقع فرمانده عقیدتی - سپاسی لشکر 19 فجر بوده به دلیل علاقه شدید و به رشته الهیات در کنکور شرکت می کند و رشته الهیات دانشگاه تهران را انتخاب می کند و مشغول به تحصیل در این رشته بوده که در سال 65 در حالی که 3 واحد بیشتر جهت اخذ مدرک لیسانس خود نداشته به جبهه اعزام می شود. در حالی که برای پدر و مادرش بلیط سفر به مشهد مقدس گرفته بوده و به والدینش قول می دهد که با آنها به سفر مشهد مقدس برود اما با هر سیاستی که بوده بالاخره به جای سفر به مشهد مقدس به جبهه اعزام می شود و پدر و مادرش هم در سفر مقدس مشهد به سر می برده اند اما محمدرضا در جبهه جنگ حق علیه باطل شرکت می کند و در تاریخ 20 دی 65 با ترکش و خمپاره دشمن بعثی سرش متلاشی شده و به شهادت می رسد. ضمناً پدر ایشان سالهاست که بازنشسته شده اند. ضمناً شهید محمدرضا عقیقی چندین کتاب هم نوشته بوده که زیر چاپ هم رفته اما متاسفانه به قول مادرشان بعد از خبر شهادت محمدرضا کتاب ها ناپدید می شود و هنوز هم هیچ اثری از کتاب هایش نیست و حتی یک کتاب 700 صفحه ای در زمینه معاد نوشته بوده ولی متاسفانه هیچ آثاری از آنها نیست و خانواده ایشان هم که جهت چاپ کتاب های شهید اقدام کرده اند و از آنها درخواست 2 میلیون وجه نقد کرده اند ولی چون خانواده شهید توانایی پرداخت این مبلغ را نداشته اند قضیه چاپ کتب منتفی شده اما کتابی به نام سرو سجود نوشته شده که این کتاب در حقیقت زندگی نامه و وصیت نامه شهید محمدرضا عقیقی است که از طرف سردمداران مملکتی چاپ شده است.
وصیتنامه شهید
وصیت نامه شهید محمدرضا عقیقی
تاریخ: 1362/03/27
وصیت نامه شهید محمدرضا عقیقی تاریخ : 1362/03/27 بسم الله الرحمن الرحیم «یا اَیُهَا الِاْنسان اِنَّکَ کادِح اِلی رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلا قیهِ» در لحظاتی که انقلاب اسلامی ما به رهبری امام خمینی موانعی را که بر سر راه اسلام و انسانیت قرار دارد یکی پس از دیگری در هم میشکند و هر دم به انقلاب بزرگ و جهانی امام مهدی (عج) نزدیک تر می شود و موقعی که در شهادت و لقاء الله بر روی جوانان و فرزندان اسلام عزیز باز گردیده است دری که قرن ها بر روی این امت که بخواب فرو رفته بود, بسته شده بود و در زمانی که نبرد حق بر علیه باطل و کفر به اعلی درجه خود رسیده و باطل تمام نیروهای خود را بر علیه حق بسیج نموده تنها راه سعادت و نجات و یا به تعبیر قرآن فلاح ، در جهاد میباشد. اما کدام جهاد؟ جهاد با مال و جان, با زبان و قلم, با تعلیم و تعلم, جهاد با تمام مظاهر کفر و شرک و نفاق و سرانجام جهاد با شیطان درون جهاد نفس که برترین جهادها است. «اِنَّ الجَهادَ باب مِنْ اَبْوابِ الْجَنَّهِ فَتَحَهُ اللهُ لِخاصَّه اَوْلیائه»(نهج البلاغه) تنها در پناه جهاد در جبهههای داخلی و خارجی است که اسلام عزیز میماند و مسلمین در امان خواهند بود و برکات خداوند نازل میگردد و حتی بهشت با جهاد و زیر سایه شمشیرها بدست میآید. «اَلْجَنَّهُ تَحْتَ ضَلالِ السُّیُوفِ» در چنین لحظات مهم و سرنوشتسازی است که خود را همچون ذرهای بیمقدار در مقابل اسلام و امت قهرمان آن و شهیدان همیشه شاهدش و علماء بزرگوار میدانم, اعتراف میکنم که عمرم در خدمت به اسلام صرف نشد و اسلام عزیز را آنطور که باید و شاید نشناختهام که «اَلْاِسْلامُ یَعْلوُا وَ لا یُعْطی عَلَیْه» ولی با این همه احساس وظیفه و متابعت از دستور خداوند مرا بر آن داشت تا دست به قلم برده این چند سطر را بنویسم هر چند که با دیدن وصیتنامه شهدای بزرگ انقلاب اسلامی شرم دارم که نام این ورق پارهها را وصیتنامه بگذارم, باشد که مورد لطف و قبول درگاه خدای متعال قرار گیرد « اِنّا لِلهِ و اِنّا اِلیْهِ راجِعُونَ» «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ الا الله وحدَه لا شَریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ, اَرْسَلَهُ بِالْهُدی وَ دینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلَّهِ وَ لَوْ کَرِهِ الْمُشْرِکوُنَ وَ اَشْهَدُ اَنَّ اَمیرَالْمُومنینَ علی (ع) وَ اَولادِهِ المَعُومین حُجَجُ اللهِ عَلی خَلْقِهِ بَعْد رَسوُلِ اللهِ (ص) اِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ وَ اَشهَدُ اَنَّ الجَنَّهَ حَقّ وَ النارَ حَقّ وَ صِراطَ وَ میزانَ حَقّ وَ سُئوالَ مُنْکَرِ وَ نَکیرٍ فِی الْقَبْرِ حَقّ وَ اَنَّ السّاعَهَ آتِیَهِ لارَیْبَ فیها وَ اَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فی الْقُبُورِ». با امید به مغفرت و فضل خدای متعال و قرار گرفتن در صف اولیاء خاصه او. آنچه که به اینجانب تعلق دارد همگی متعلق به خانواده محترم می باشد و باید زیر نظر آنها مصرف شود و از کسانی که به هر نحوی زیر دینشان هستم تقاضا می کنم تشریف آورده و طلب خود را از خانواده وصول نمایند. از تمام دوستان و آشنایان و همسایگان حلال بودی طلبیده و اگر از جانب من به آنها ضرر و زیانی رسیده و یا خدای ناکرده موجب ناراحتی ایشان شدهام تقاضای عفو و بخشش میکنم و امیدوارم که مرا ببخشند. پدر و مادر عزیز و بزرگوارم نمیدانم که با چه زبانی و قلمی و قدمی و چگونه از شما و زحمات و کوشش هایتان تشکر و قدردانی نمایم. من همواره مرهون زحمات شما بوده و خواهم بود و خودتان حقی را که بر گردن من دارید حلال کنید. اجر شما را فقط خداوند باید بدهد که اینکار از عهده فرزند عاصی و ناسپاس شما ساخته نبوده و نیست. اعتراف می کنم که برای شما فرزند خوب و شایستهای نبودم و همیشه برایتان ایجاد زحمت و ناراحتی نمودهام و نتوانستهام ذرهای از حقی را که بر گردنم دارید ادا کنم. به همین علت و علل دیگر است که از شما تقاضای عفو اغماض دارم و خواهشمندم که مرا بخشیده و برایم دعا وطلب مغفرت نمائید شاید که به دعای شما خداوند نیز از سر تقصیرات من در گذرد. مبادا خدای ناخواسته کاری کنید که موجبات سرافکندگی امام عصر (ارواحنا فداه) را فراهم آورید و قلب مقدسش را جریحهدار و دل دشمنان اسلام را شاد کنید. راضی باشید به رضای خداوند و بدانید که جهان دار فنا و محل گذر است و همه موجودات غیر از خداوند و هر آنچه به او منتسب است فانی میباشد و ما امانت های خداوند در دست شما بودیم پس راضی و خشنود باشید که امانتی را که سالم تحویل گرفته بودید سالم هم تحویل دادید و روز قیامت سرافکنده و شرمگین نخواهید بود. من نمیگویم که گریه نکنید, خیر گریه کنید ولی نه تنها بر من بلکه به سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و بر تمامی انبیاء الهی و ائمه گریه کنید بر تمام شهدای تاریخ گریه کنید. این تفکر نادرست که اخیراً شایع شده و گریستن بر شهید را موجب سوء استفاده دشمنان و دلیلی بر ذلت و زبونی و مایه سرافکندگی و شرمساری میداند را نه تنها نپذیرید بلکه با شدت با آن مقابله کنید. یک قلب سنگ شده و روح مسخ شده میتواند در برابر این مصائب دست خوش حزن و تأثر نگردد. اگر ما دست از گریه برداریم رفته رفته عواطف و احساسات در ما کشته میشود و در این صورت وای بر احوال مان که در برابر دیدگان ما دشمنان بشریت دست به هر جنایت و ستمی بزنند و ما هم چنان مانند سنگ ساکت نشسته باشیم و هیچ عکس العملی از خود نشان ندهیم. آری گریه کنید که گریستن بر شهید شرکت درحماسه خون اوست گریه کنید که اگر این تفکر نادرست مورد قبول اسلام بود قبل از همه رسول اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) بدان امر میکردند ولی آیا قضاوت تاریخ نیز چنین است؟ مسلماً نه, در اخبار داریم که ائمه اطهار خود مجلس عزا میگرفتند و بر اباعبدالله (ع) میگریستند و یا علی ابن ابیطالب (ع) را میبینیم که بر سر پیکر مطهر رسول اکرم (ص) و جسم مظلومه فاطمه زهرا (س) بشدت گریه میکند و در جای دیگر رسول خدا (ص) پس از شهادت حضرت حمزه میفرماید:" عمویم حمزه گریه کنندهای ندارد " و با این گفته خود زنان مدینه را تشویق به گریستن بر حمزه نمودند و خود هرگاه بیاد حضرت خدیجه میافتادند اشک از دیده گانشان جاری میشد. در کربلا زنب (س) بر سر جسم مطهر اباعبدالله الحسین (ع) اشک ها ریخت و نالهها کرد و امام باقر (ع) مقداری از وجوهات شرعیه را اختصاص داد به اقامه عزای حسین در مراسم حج ... و از این دست نمونه بسیار است. اینکه می گویند: » مَنْ بَکی اَوْ اَبْکی اَوْ تُباکی عَلَی الْحُسینِ و جَبَتْ لَهُ الْجَنَّهُ « برای چیست اگر گریستن بر شهید صحیح نیست پس ما با این حقایق تاریخی و احادیث وارده چه کنیم؟ با مراجعه به کافی و دیگر کتب حدیث متوجه می شویم که چقدر در اسلام بر روی گریه کردن بر شهید تکیه شده و بدان کمال اهمیت داده شده است. پدر و مادر عزیزم, با معصومین (ع) آشنا شوید با سیره و سنت آنها و با آیات قرآن مجید آشنا شوید چه در غیر این صورت اگر اعمال و گفتارتان هماهنگ و در خط آنها نباشد دچار گمراهی و ضلالت خواهید شد بگذارید برایتان از زبان اهل بیت بگویم: «مَثَلُ اَهْلِ بَیْتی فیکُمْ مَثَلُ باب حِطَّه بَنی اسرائیل منْ دَخَلَهُ غَفَرَ لَهُ اِنَّ مَثَلَ اَهلِ بَیْتِی فی اُمَّتی کَمَثَلِ سَفینَه نُوح مَنْ رَکَبَها نَجی وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها غَرَقَ» مقام و منزلت اهل بیت من در میان امتم, مانند کشتی نوح است هر کس بر آن کشتی سوار شد, نجات یافت و هر کس روی برتافت غرق گردید. » «اِنّی تارِک فیکُمُ الثَّقَلَیْنِ, کِتابَ اللهِ وَ عِتْرَتی ما اِنْ تَمَسَّکْنُمْ بهما لَنْ تَظَلُّوا اَبَداً من در میان شما دو امانت نفیس و گرانبها میگذارم, یکی کتاب خدا و دیگری عترت من است شما مادامی که به این دو متمسک میجوئید گمراه نمیشوید. بلی تنها با اعتصام بحبل الله یعنی قرآن و ولایت است که مسلمین نجات مییابند و از این همه اختلاف و جدائی رها میشوند. جنگ هفتاد دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند. ای خواهران گران قدر عزت, شرف, عفت پاکی و ارزش واقعی شما فقط در پرتو اسلام و عمل به دستورات آن معنا پیدا می کند امروز شرق و غرب داعیه آن را دارند که زن را شناختهاند و حقوق واقعیش را تامین کردهاند ولی آیا حقیقتا چنین است؟ آیا اینها که تمام دائره جهان بینیشان از نوک بینی شان فراتر نمیرود بهتر زن را شناختهاند یا خداوند دانا و حکیم که خود خالق زن است؟ آن دسته از زنانی که در جامعه اسلامی ما, هنوز شان خود را نیافتهاند تا کی میخواهند در وادی گمراهی و ضلالت به سر برند چرا نمیکوشند تا به حقوقی که در اسلام برای آنها تعیین شده دست یابند و تا کی می خواهند اسیر دست شهوت پرستان و دنیا طلبان باشند و آلت پست مقاصد شوم دشمنان اسلام باشند. آیا می خواهند هم چنان کالائی ارزان برای تبلیغات جهان خواران و بازیچه ای در دست استعمارگران باشند و آنگاه در اوج این اسارت ننگین دم از آزادی زن و دست یابی به حقوق واقعی خود بزنند؟! آیا آزادی و آزادگی زن در بی بند و باری اوست؟! اگر چنین است پس چه تفاوتی میان اینان با حیوانات است؟! خواهران من: حقوق زن در سایر مکاتب را با آنچه که اسلام عرضه داشته مقایسه کنید اگر فرهنگ و مکتبی را در این خصوص از اسلام برتر و بالاتر یافتید, به آن مکتب رو کنید ولی من به شما قول می دهم هرگز چنین مکتبی را نخواهید یافت. هرگز نخواهید توانست برای زن الگوهائی بهتر از فاطمه زهرا (س) که پدر بزرگوارش بارها فرمود: پدرش به قربانش باد. و خدیجه کبری و زینب (س) که تربیت یافتهگان مکتب اسلام هستند پیدا کنید. خواهران مسلمان: ای کسانی که با قبول مسئولیت خطیر تربیت انسان, مرتبه مادری شما در حد مقام انبیاء جای گرفته و به تعبیری بهشت زیر پای شما قرار دارد, به اسلام عزیز روی آورید و احکام حیات بخش را دقیقاً به مرحله اجرا درآورید. در این راه ، جهاد شما همانا همسری وفادار و مادری شایسته بودن است. مقام ارزشمند مادری را با هیچ مقام و ارزشی برابر ندانید و همواره بکوشید تا زندگی شما, زندگی زهرا (س), همسرداری شما مانند همسرداری زهرا (س) باشد و در یک کلمه زنی باشید مانند زهرا (س) بدیهی است برای دست یابی به این مقصود باید مطالعه کنید و با زندگی این بزرگ بانوی اسلام و هم چنین با نظام حقوق زن در اسلام آشنا شوید. آخرین وصیت من بشما این است که بگونه ای زندگی کنید که اسلام فرموده:" و زنی باشید که اسلام از شما انتظار دارد ". براداران عزیز: آنچه به خواهرانم گفتم به شما نیز می گویم که ارزشهای والای انسانی مانند مردانگی, شجاعت, شرف, عزت و افتخار را تنها در پرتو تمسک به قرآن کریم و سیره و سنت نبی اکرم و ائمه اطهار (س) بهترین الگو و سرمشق می باشند. » وَ لَکُمْ فی رَسُولِ اللهِ اُسْوَه حَسَنَه « روزگاری را به یاد آورید که بین ما و اسلام جدائی افکنده بودند و گروهی عمله شیطان را در قالب خواننده و رقاص بصورت الگوهای نسل جوان درآورده بودند در آن روز منتهای آمال و آرزوی ما ارضای هر چه بیشتر شهوات و غایت درک و شعور ما, رفاه طلبی و دنیا خواهی شده بود. در ورطه گمراهی و ضلالت چنان غوطه ور بودیم که دنیا را با همه زیبائی هایش بیهوده و پوچ می انگاشتیم سالیان درازی را به یاد آورید که همچون مرکب رهواری به دشمنان اسلام سواری میدادیم و در پای ایشان همه ارزشهای وجودی خویش را از مال و جان گرفته تا ناموس و حیثیت قربانی میکردیم. عزت, غیرت, مردانگی و انسانیت خویش را به ثمن بخسی میفروختیم بیآنکه از کسی باک داشته باشیم و یا دست خوش عذاب وجدان گردیم چرا که در کالبد انسانی ما دیگر اثری از روح خدائی نمانده بود... تا اینکه خداوند بر ما منت نهاد و با آیت و حجت خویش حضرت امام خمینی روحی له الفدا و با نعمت ولایت و هدایت ما را نجات داد و ما را به خودمان باز گرداند. حال ای برادران: روی آوردن به اسلام که موجب آگاه شدن انسان به ارزشهای والای وجودی خویش می گردد بهتر است یا روی آوردن به مکاتبی که جز شهوات و مادیات هیچ هدف دیگری ندارند؟! با نور و در نور و با دیدگان باز بسوی بینهایت حرکت کردن بهتر است یا با ظلمت و در ظلمت و با چشمان بسته بسوی مقصد نامعلوم و مرگ بار و عذاب آور شتافتن؟! امروز در پرتو اسلام رفته رفته می رویم تا به ارزش های والای انسانی آشنا شویم و در این راه به کمال انسانی خویش دست یازیم. براداران عزیزم: بزرگی خویش را در اسلام و با اسلام بخواهید, در طی طریق حق, قرآن مجید و معصومین (ع) را الگوی خویش قرار دهید. بکوشید تا آنچه را که بر اثر غفلت و جهالت از دست داده بودید دوباره بدست آورید. درنگ در این راه پشیمانی و ندامت را بدنبال خواهد داشت. پس بیدار شوید و بیش از پیش در باز یابی گوهر گران بهای انسانی و اسلامی خود تلاش کنید. و آخرین وصیتم به شما این است که: طوری زندگی کنید و به راهی بروید که اسلام از شما خواسته و رسول اکرم (ص) و معصومین (ع) رفته اند. مردی باشید که خداوند میخواهد و انبیاء نمونه بارز آن بودند پدر و همسری باشید که رسول اکرم (ص) و علی (ع) برای خدیجه (س) و زهرا (س) و حسین (ع) و زینب و ام کلثوم بودند. و در یک کلام: یک مرد مسلم پیرو ولایت و امامت باشید و ای خواهران و برادران یک انسان کامل اسلامی شوید, ان شاء الله. ای امت اسلام: پس از ما شما وظیفهای بس سنگین و رسالتی عظیم بر عهده خواهید داشت. مسئولیت حفظ اسلام عزیز و ابلاغ پیام خون شهیدان راه حق و پشتیبانی از مقام ولایت فقیه بر عهده شماست بدانید که در انجام این تکلیف چشم تمام شهدای تاریخ به شما و اعمال شما دوخته شده و همه منتظرند ببینند آیا رسالت ناتمام آنها را به انجام خواهید رساند یا خدای ناکرده در انجام وظیفه کوتاهی و سهل انگاری خواهید کرد. هر آن در جوش و خروش باشید و از هیچ حادثهای هراس بخود راه ندهید, جز در برابر حق تسلیم نگردید و از تهدید و ارعاب هیچ قدرتی بیم نداشته باشید. » وَ اَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ کُنْتُمْ مُومِنینَ « با وحدت کلمه و اطاعت از مقام مقدس رهبری و از همه بالاتر با توکل به خداوند قادر متعال و توسل با معصومین (ع) در مقابل تمام ظلمها و ستمها و قدرتهای پوشالی و ظاهر فریب و تمامی دسیسهها و مکرها ایستادگی و مقاومت کنید که: » اِنْ یَنْصُرُکُمُ اللهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ « در راه اجرای احکام مقدس اسلام تا آنجا تلاش و کوشش کنید که الگو و اسوهای برای جهانیان شوید. » وَ کَذلکَ جَعَلْناکُمْ اُمَّهً وَسَطاً لتَکوُنُوا شُهَداءُ عَلَی النّاس « ان شاء الله که با خودسازی و ایجاد آمادگی در خود, این آمادگی را نیز در دیگران بوجود آورید و زمینهساز حکومت حضرت بقیه اللهِ الاَعْظَمْ اَرْواحُنا لَهُ الْفِدا باشید. فرزندان خود را با ایمان به خدا, عشق به اسلام, شوق به شهادت, توکل به خداوند متعال و تمسک و توسل به اهل بیت عصمت و طهارت (علیه السلام) و همچنین با احساس مسئولیت در قبال سرنوشت اسلام و مسلمین تربیت نمائید. فرزندان شما باید مجهز به سلاح ایمان و تقوی باشند و همه چیز خود را از خداوند دانسته و در راه او و برای پیاده کردن اسلام عزیز آماده هرگونه ایثار و فداکاری باشند. فرزندانی که شیران روز و زاهدان شب باشند و تمام اعمال و رفتارشان برای خدا باشد. اِنَّ صَلاتی وَ نُسُکی وَ مَحْیایَ وَ مَماتی لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ» « آینده سازانی که با آماده کردن زمینه ظهور, خود از یاران و منتظران امام زمان (عج) باشند. ای امت مسلمان: در هر مقام و موقعیتی که هستید در ایفای وظایف تان سستی و کمکاری و کارشکنی روا ندارید. امروز سهل انگاری و خیانت مفهومی جز محاربه با اسلام عزیز و امام عصر (عج) نداشته و جز محشور شدن در صف یزیدیان و حسرت ابدی چیزی بدنبال نخواهد داشت, در این نظام الهی همه باید یک دل و یک زبان تلاش و کوشش کنید و همه برای یکدیگر دل بسوزانید. » کُلُّکُمْ راع وَ کُلُّکُمْ مَسْئول عَنْ رَعْیَّتِهِ « همانند پیکری واحد باشید که سود و نفع یک عضو را سود تمام بدن و زیان و ضرر به عضوی از این پیکره را ضرر به تمام بدن به حساب آورید. "مَثَلُ الْمُومِنینَ فی تَوادُدِهمْ وَ تَراحُمِهِمْ کَمَثَلِ الْجَسَدِ اِذا اشْتَکی بَعْضُ هُمْ تَداعی سائِرُهُمْ بِالسَّهَرِ وَ الْحِمی" (رسول اکرم (ص)) در کسب علم و بالابردن بینش اسلامی خویش بکوشید. » طَلَبُ الْعِلْمِ فَریضَه عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَهٍ « دشمنان ما همیشه از جهل و غفلت ما سوء استفاده کردهاند و تا توانستهاند ضربات مهلک خود را بر پیکر اسلام و مسلمین وارد کردهاند. تنها در سایه شناخت دقیق و عمیق اصول و معارف اسلامی است که می توانیم هجوم همه جانبه دشمنان اسلام را سد کنیم, راه نفوذ اندیشه بیگانه را بر عقاید و افکار خود و دیگران ببندیم, با مجهز شدن به سلاح علم و ایمان, تزکیه و تعلیم می توانیم دشمن را اعم از کفار و منافقین در هر شکل و قیافهای باز شناسیم و در نابودی آن توان و قوای خویش را به کار اندازیم. باشد که این تلاش و کوشش ما مرضی خداوند متعال و معصومین (ع) قرار گیرد. مسئله دیگری که به شما امت مسلمان تذکر می دهم اطاعت کامل از مقام رهبری و پشتیبانی همه جانبه از ایشان می باشد. امروز بر عهده همه ماست که از امام امت و از کسانی که مورد حمایت ایشانند قاطعانه حمایت کنیم و با کسانی که با ایشان در ستیزه جویی و دشمنی هستند, دشمنی و مخالفت کنیم حمایت و پشتیبانی از مقام ولایت فقیه, روحانیت مبارز و آگاه ، نهادهای انقلاب اسلامی خصوصا سپاه پاسداران و جهاد سازندگی و سایر نیروهای نظامی و انتظامی از اهم تکالیف و مسئولیت های ما می باشد. از باز گشت دوباره سامریها برحذر باشید, مبادا با وجود خون این همه شهید و مجروح و حضور جانبازان و خانواده محترم شهداء نتوانید هشیاری و بیداری خود را حفظ کنید. مبادا دست از دامان امام و یاران امام بردارید و به اسلام و جمهوری اسلامی پشت کنید. که در این صورت خشم و عذاب الهی را بر خود خریدهاید. مبادا زبان به کلامی گشائید و گوش به حرفی سپارید و دست به عملی بزنید که حقیقت آن بر شما روشن نباشد. «وَ لا تَقْفُ ما لَبْسَ لَکَ بِهِ عِلْم اِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُوادَ کُلُّ اُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْئُولاً. یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُو اَنْ جائَکُمْ فاسِق بِنَبَاً فَتَبَیَّنُوا اَنْ تُصیبُوا قَوْماً بِجَهالهٍ فتصبحوا عَلی ما فَعَلْتُمْ نادِمینَ» تنها راه نجات اسلام, تمسک به قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت (ع) است که این همانا "حَبْلُ اللهِ الْمَتین" می باشد یعنی ولایت. که رسول اکرم (ص) فرمود: » «اِنّی تارِک فیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتابُ اللهِ وَ عِتْرَتی, اِنْ تَمسَّکنُمْ بِهِما لَنْ تُصِلُّوا اَبَداً و در غیبت ولی عصر ارواحنا فدا, تمسک به نایب ایشان و مقام ولایت فقیه است. خود امام عصر (عج) فرمود: «وَ اَمّا الْحَوادِث الْواقِعَعِ فَارْجَعوُا فیها اِلی رُواهِ اَحادیثِنا» که آنها حجت های خداوند هستند. «فَاِنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَ اَنَا حُجَّهُ اللهِ» پس گوش به او دارید فرمانش را لبیک گوئید و دشمنانش را خوار و ذلیل و زبون گردانید که این کار همانا یاوری امام حسین (ع) است در کربلای همیشگی تاریخ. «کُلُّ یَوْمٍ عاشوُرا وَ کُلُّ اَرْضٍ کَرْبَلا» و شما ای محرومان و مستضعفان بدانید که تنها حامی و نجات دهنده شما اسلام است. آینده بشریت در دست اسلام و شما تنها در سایه او خواهید توانست به عزت و بزرگی دست یافته و حیات خود و نسل های بعد از خودتان را تضمین کنید. هیچ مسلک و مکتبی قادر نخواهد بود به خواستههای باطنی شما پاسخ شایسته دهد مگر اسلام, پس به اسلام روی آورید و بدانید که وعده خداوند تحقق خواهد یافت. و زمین از آن بندگان شایسته او به زعامت و رهبری حضرت ولی عصر (عج) خواهد شد. «لَقَدْ کَتَبْنا لِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ اِنَّ الْارَضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالِحُونَ» ای کسانی که در انتظار آیندهای درخشان و تابناک بسر می برید, به قرآن روی آورید و بدو چنگ زنید. همانا قرآن نجات دهنده شما و هدایت کننده شما به سوی خداست. » فَاِذا لْتَبَسَتْ عَلَیْکُمُ الْفِتَنُ کَقَطَعْ الْلَّلِ الْمُظْلِمُ فَعَلَیْکُمْ باِلْقُرْآن.« آنگاه که فتنهها چون شب تاریک شما را در بر گیرد به قرآن پناه برید هر کس به قرآن روی آورد سعادتمند گردید و هر که آن را به پشت سر انداخت گمراه شد. از دریای بیانتهای علم و کمال و نور و هدایت آن سیراب شوید که اوست ریسمان محکم الهی در میان بندگانش به قرآن روی آورید که علی (ع) در آخرین لحظات عمر شریفش بدان نصیحت میفرمود به قرآنی روی آورید که پارهای از ابعاد و مفاهیمش از طریق اهل بیت به ما روشن و آشکار گشته. به قرآنی روی آورید که دشمنان اسلام از شدت خشم آن را برمیز میکوبند و میگویند تا این کتاب در بین مسلمین است جایی برای ما نیست. به قرآنی که رهاننده ما از خشم خداوند و سپر محکم الهی در برابر حوادث و ناملایمات زمان و منجی عالم و هادی ناس بسوی خداست روی آورید. خدایا بحق محمد و آل محمد بر شور و عشق ما نسبت به قرآن مجید بیفزا و بیاری آن قلوب ما را از کینه و حسد, بغض و غرور و گناه پاک دار و دلهای ما را بیکدیگر نزدیک فرما. پروردگارا قلوب ما را شایسته کسب فضایل و مهبط فرشتگان رحمت خویش قرار ده. پروردگارا به واسطه قرآن مجید زبان ما را به حق گویا, چشمانشان را به حق بینا و روح ما را متغرق در کمالات معنوی قرار ده. پروردگارا ما را در عشق خود فانی گردان. خدایا بر محمد و آل محمد (ص) درود فرست و یاریمان فرما تا حق تو را آنگونه که شایسته ذات مقدس توست و حقوق کتاب و پیامبرت و جانشینان معصومش را آنچنان که شایسته ایشان است ادا نمائیم به امید آنکه مورد شفاعت آنها قرار گیریم. پروردگارا از خطا و لغزشهای ما در گذر و حقوق باقیمانده بر گردنمان را تو خود ادا فرما. پروردگارا تنها تو را است حمد و ثنای مطلق و تنها توئی شایسته پرستش و ستایش, توئی پناه بیپناهان و فریادرس درماندگان. بدرگاه تو روی میآوریم و از تو کمک میطلبیم. دست نیاز بسوی تو دراز می کنیم چرا که خودت فرمودهای: » اُجیبُ دَعْوُهِ الدَّاعِ اِذا دعنانِ فَلیَسْتَجیبُوا لی وَلِیُومِنُوا بنی « به فریادمان رس و شر کفار و منافقین و معاندین را از سر اسلام و مسلمین کوتاه بفرما. پروردگارا به محمد و آل محمد درود فرست و ما را به آن بزرگواران ببخش و با آنان محشور فرما و ما را از شفاعت شان در آن روز سخت و هولناک محروم مدار. » اَللّهُمَّ اَحْیِنا حیوهَ مُحَمَّدٍ وَ آل مُحَمَّدٍ و اَمِتْنا مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلَ مُحَمَّد.ٍ « خداوندا امام عزیز, جان و روح این امت, خمینی بزرگ را در پناه خودت محفوظ دار و طول عمر با عزت تا ظهور حجت ابن الحسن العسکری (عج) به او عنایت فرما. پروردگارا بر محمد و آل محمد درود فرست و در فرج امام زمان عج تعجیل فرما, قلب مقدسش را از ما راضی و خشنود و غم و اندوه را از آن سلاله مطهر نبی اکرم دور بدار و ما را در زمره یاران و مقربان و خاصان درگاهش قرار ده. خداوندا بحق محمد و آل محمد لشکریان اسلام را بر جنود کفر و نفاق نصرت داده و آنان را در این راه ثابت قدم و استوار بدار و فرشتگان رحمتت را در هنگام سختی و دشواری به یاری آنان فرست که توئی بهترین یاری کنندگان و نیست هیچ فتح و نصرتی مگر از جانب تو. » وَ مَا النَّصْرُ اِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللهِ « خداوندا این خون های ناقابل را از ما بپذیر و به سبب آن درخت مقدس اسلام را برومندتر, شاداب تر, سرافرازتر بفرما: بارالهی ما را به شهدای کربلا ملحق فرموده و با اباعبدالله الحسین (علیه السلام) محشور بفرما. ارواح تمامی شهدای تاریخ و انبیاء الهی و اولیاء و صالحین و صدیقین را از ما شاد و راضی بگردان, صبر عظیم و اجر جزیل و آگاهی و حرکت را به بازماندگان ما عنایت فرما تا راه ما را پاس داشته و آنرا تا سر منزل مقصود ادامه دهند و سلاح های بر زمین افتاده ما را برداشته و بر دشمنانت حمله ور شوند تا آن زمان که وعده حقت متحقق شود و سراسر کره خاک را دین و نام تو فرا گیرد. «یا قاضِیَ الْحاجاتِ, یا مُجیبُ الدَّعواهِ یا اَرْحَمَ الّراحِمین ـ اَللهُمَّ رِضاً بِقَضائِکَ وَ تَسْلیماَ لِاَمْرِکَ لا مَعْبُودَ سِواکَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ آمینَ» وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ دَعْوانا اَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبَّ الْعالَمینَ وَ السَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ پنجم رمضان المبارک سال یک هزار و چهارصد و سه مطابق با بیست و هفتم خرداد ماه یک هزار و سیصد و شصت و دو.
گالری تصاویر
خاطرات و روایات
خاطرهای ثبت نشده است.
دلنوشتهای ثبت نشده است.
افزودن دلنوشته جدید