سید حسین میر باقری

سید حسین شهید در ماه شعبان به سال 1334 شمسی در خانواده ای مذهبی متولد و دوره تحصیلی را با موفقیت در شهر شیراز گذراند. در دوران تحصیلی خود عشق و علاقه به فرا گرفتن قرآن کریم و مسائل اسلامی داشت. رساله امام را از حفظ بود. در امانت داری و راستگوئی زبان زد عام بود. در سال 1354 به دانشگاه اصفهان قدم نهاد و به فعالیت سیاسی اسلامی مشغول شد. با ورود حسین به دانشگاه اصفهان بر دامنه مبارزات سیاسی اش افزوده شد و این بار با حضور در جمع خروشان جوانان پر شوری که فکری جز سرنگونی نظام طاغوت نداشتند، عزم خود را جزم کرد و به مبارزات خود وسعت بخشید. در این مدت سراپا گوش به فرمان امام عزیز بود. در پخش و تکثیر پیام های امام شرکت می کرد و آنها را برای روشنی ذهن مردم به دهات شهر کرد می برد. چندین بار به دست ماموران ساواک افتاد و پس از رهائی به فعالیت خود در راه اسلام ادامه می داد. در سال 1356 ازدواج کرد به زندگی ساده و دور از تجملات علاقه داشت. به زیر دستان خصوصا کودکان علاقه خاصی داشت تا سرحد امکان از کمک مادی و معنوی درباره آنها دریغ نمی کرد. در شهریور 1357 وصیت نامه به خط خود نوشت و از اقارب و دوستان حلالیت طلبید. ماه های محرم و صفر اکثراً روزه بود. به ورزش علاقه زیادی داشت اکثر اوقات خود را در خواندن روزنامه های داخلی و خارجی می گذراند. در چند روز آخر زندگی اش گوئی چیزی از شهادت به او الهام شده بود و می گفت: خدایا می شود افتخار شهادت را به من ارزانی داری و در همان حال می گفت: اگر من شهید شدم کسی شهادت مرا تسلیت نگوید. سرانجام در 22بهمن سال 1357 در جنگ بین حق و باطل بفرمان امام لبیک گفت و وارد میدان شد و در طلوع آزادی بدست مزدوران شهربانی فارس رژیم طاغوتی پهلوی به فوز شهادت نائل آمد. جنگید و به گل های باغ شهادت پیوست و در آتش گلوله شعله ور گشت و چشمه خون 22 بهمن1357 را طراوت تازه بخشید.