اسماعیل جوکار

وصیت نامه شهید اسماعیل جوکار

وصیت نامه شهید اسماعیل جوکار "بسم الله الرحمن الرحیم" با سلام به آقا امام زمان عجل الله ارواحنا لمقدمه الفداء و درود بر نائب بر حقش امام امت و سلام بر شهدای راه حق و فضیلت. سخن از وداع است و به لقاء رسیدن ، سخنی از نیستی بودن است و به هستی پیوستن، سخنی از هیچ بودن است و همه چیز شدن، آدرس سخن از رفتن است رفتن به سوی نور، رفتن برای نپوسیدن، رفتن برای شدن و شدن برای ماندن. سخن از عشق است و ایثار، عشق به لقاء الله و ایثار به امت، سخن از فدا شدن است برای فنا نگشتن. سخن از سوختن است برای سوزانیدن، سخن از حق است و به او رسیدن، آری برای او زنده ام تمام هدفم، عشقم، هستیم، امیدم اوست در راهش هر آن چه هست فدا می کنم و به خاطرش می میرم چرا که همه چیزم اوست و او خود فرمود : «انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» پیش به سوی جهاد، حرکت به سوی میدان رزم چه سبکبار و چه سنگین بار، جوان یا پیر، مجرد یا متاهل، غنی یا فقیر گرفتار یا آزاد، همه و در همه حال با اموال و جان خود در راه خدا جهاد کنید که این به نفع شماست اگر بدانید. آری و امروز فرزند زهرا، سلاله ی پاک رسول الله چه زیبا حجت را به اتمام رسانید و چه زیبا فرمود و حقیر به ندای آسمانیش لبیک گفته با کوله باری از گناه و ره توشه هائی سرشار از زشتی و تباهی رهسپار دیار عاشقان خواهم شد امید آن که به فضل خدا غبار گناه از تن رهانیده و جان را در چشمه ی محبتش جلا داده رهسپار کوی یاران گردیده تا این جان از اوست تسلیم وی کنم و اما سخنی چند با عزیزان: مادرم: غم مخرو، گریه مکن، نوحه مخوان، سینه مزن، شادی کن سفر عشق ندارد غم و اندوه و ملال هان برادرهایم، پسر عموهایم، دوستان، یادتان آید اگر چهره خونین مرا، ناله کردن هرگز، باز کن قرآن را، آیه ای چند بخوان تا تسلی دهدت گفته حق، شاد گردد ز نسیمش روحم. هان عزیزان، یاران: صبر باید کردن، گریه و شیون و زاری مکنید و بستان سبز شود باز دگر، غنچه ها می شکفند و دگر بار چنین خواهد شد تا که پیغام حقیقت ره مقصود بپیماید باز. خدایا زندگی کردن بر من گران شده دلم به درد آمده بار سنگینی گناه پیکرم را مجروح و می رود تا مرا به نابودی بکشاند لحظه ای غفلت از تو همان و به اسارت شیطان درآمدن همان، پس دعایم را اجابت کن. معشوقا: عاشقم به لقایت مجنونم مکن، معبودا: انتظار سرآمده منتظرم نگردان، امیدم: صبرم تمام شده نا امید مکن. سیدی: عاصیم، گنهکارم، مجازاتم مکن. مولایم: مغروقم، توئی منجی، نجاتم بده، سرورا : شرمنده ام، سیه رویم، عذرخواهم، معذورم بدار،. معبودم: مرگ در بستر ننگ است مرگم را شهادت در راهت قرار ده. سرورم: آلوده ام پاکم گردان. خدایا: چنانم ساز که خود خواهی نه آن چنان که نفسم خواهد. پروردگارا: تا خودت را به من نشناسانی مرا به نزد خویش مخوان. الها: آن چنانم بمیران که طالبم. و در پایان مادرم زحمات بی دریغت را فراموش نخواهم کرد مرا ببخش و بر این هجران همچون زینب(س) صبر کن که خداوند صابران را دوست می دارد. از دوستان و آشنایان و آن هایی که به نحوی با من آشنا بوده اند استدعا دارم چنان چه از من ناراحتی دیده اند به بزرگی خود مرا مورد عفو و بخشش قراردهند. به برادران و پسر عموهایم و آشنایان و دوستان توصیه می نمایم که دست از امام عزیز برنداشته و مطیع امر رهبر باشند و بدرستی که خط امام همان خط پیامبر گرامی و دوازده ستاره ی درخشان آسمان امامت می باشد و بنده نیز با رضایت و شناخت کامل در این میدان گام نهاده و معتقدم که هر آنچه از خدا آید خوش آید. تا آن جا که به خاطر دارم به کسی بدهکار نیستم و اگر کسی از بنده طلبکار می باشد شرعا موظف است به خانواده ام رجوع کرده و طلب خود را بگیرد در ضمن دارائی ناچیزی از من به جای مانده که آن را به مادرم هدیه می کنم و برادرم مسعود می تواند پس از اربعین شهادتم با رضایت مادرم مبلغی از این پول را خرج عروسی خود نماید. و بار دیگر در پایان از کلیه ی اهالی روستا و قومان و خویشان و آشنایان و دوستان گرامیم می خواهم که ضمن طلب عفو و بخشش از خداوند بزرگ مرا حلال نموده و ببخشایند. والسلام به امید پیروزی نهائی رزمندگان اسلام خدایا خدایا تا انقلاب مهدی حتی کنار مهدی خمینی را نگهدار. اسماعیل جوکار