صمد حیدری

وصیت نامه شهید صمد حیدری

وصیت نامه شهید صمد حیدری "بسم الله الرحمن الرحیم" «انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (سوره توبه آیه 41) «همگی به سوی میدان جهاد حرکت کنید چه سبکبار باشید و چه سنگین بار و با اموال و جان های خود در راه خدا جهاد نمائید اگر مردمی با فکر و دانش باشید این به نفع شماست اگر بدانید.» می خواهم چند جمله ای به عرض امت شهید پرور برسانم و چند کلمه ای از دریای خروشان و توفنده این انقلاب که پیوندش بدست شما است با ایمان به انقلاب مهدی است و باید اکنون که پیوند مکتب و خون در انقلاب اسلامی(مستحکم) گشته رسالت خون و شهادت را عمیقا درک کرده در این لحظه های خون رنگ زمان که سرزمین ایران اسلامی به خون هزاران شهید و شهیدان چون بهشتی و رجائی و باهنرها که برای آزادی اسلام و قرآن و مستضعفان جهان از قید و بند استکبار جهانی در این راه داده اند ارج نهیم و به محفل روشنائی بخش آن ها روشنایی دیگر بخشیم و نگذاریم که این از خدا بی خبران داخلی و خارجی محفل روشنایی بخش قرآن و اسلام امام عزیز و آن عزیزان که در قلب این امت جای دارند خاموش سازند و بیایند به صدای «هل من ناصر ینصرنی» حسین زمانمان که در سراسر گیتی گسترده شده است هدفی پاک و قلبی روشن و یقینی درست پاسخ مثبت داده و برای همیشه اسلام و قرآن و مستضعفان جهان را از قید و بند شرق و غرب تجاوزگر نجات داده. و ای امت شهید پرور و با ایمان و فداکار بیائید به گفته مولایمان علی(ع) عمل کنیم که می فرماید: «بهای جان های شما چیزی جز بهشت نیست، پس آن را جزء به بهشت نفروشیم» و بیائید تمام زندگی هدف و جانمان را در این چند کلمه قرآنی تمام کنیم (قُلْ إِنَّ صَلَاتِی وَنُسُکِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ) نمازم، عبادتم بلکه زندگی ام مردگیم سراسر همه لا اله الا الله است. و ای انسان های پاک این دنیا وسیله کار ماست نه هدف. امیدوارم که امت رزمنده با احساس مسئولیت بیشتر به اسلام و قرآن و عمل به آن تدارکات دنیای ابدی خود را فراهم نمایند. و سخنی هم با استعمارگران شرق و غرب دارم این که مگر نمی بینی که امروز از حلقوم زنان با ایمان نعره های شجاعت و حماسه بیرون می آید و خود را در برابر حوادث تکان دهنده روزگار آماده می رساند و برای خود قدرت استقامت و پایداری قائلند و از نظر شجاعت و ایمان به پای زنان با ایمان و فداکار دوران ظهور اسلام می رساند و رسیده است و این قدرت ایمان نتیجه مستقیم ایمان به قدرت الهی است و شماها ای کافران باید بدست فرزندان همین بانوان گرامی برای همیشه از بین بروید و من حقیر به شما زنان با ایمان می گویم آفرین بر این استقامت، آفرین بر این ایمان و شجاعت و فداکاری شما که بسان لنگر کشتی های اقیانوس پیما وجود خود را در برابر طوفان های کوبنده از تزلزل و بی قراری محفوظ می دارید. و چند جمله ای هم با خانواده عزیزم دارم این که ای خواهر عزیز در راه خدا و برای بدست آوردن رضای خدا کوشا باشید و در تربیت صحیح فرزندان دلبندتان بخاطر یاری اسلام و قرآن تلاش کنید. و ای مادر مهربان که بعد از خدا و آل محمد دومین معبود من هستی امیدوارم مرا حلال کنی و مبادا در فقدان من گریه کنی که باعث شادی دشمن گردد و چون من هدفم را شناختم و دیگر کلاس درسم تمام شده و وقت امتحان است و امیدوارم با دعایت به امام و من و رزمندگان عزیز از خدا پیروزی طلب کنی. و ای پدر ارجمندم نمی دانم چگونه از زحمات و مواظبتی که به فرزندت کردی تشکر و سپاسگزاری کنم و امیدوارم مرا ببخشی و با استقامت و صبر در انجام مسئولیت های بزرگ اسلام همچون گذشته کوشا باشید و با دعای خیرت اسلام قرآن و امام عزیز این قلب توفنده مستضعفان این الگوی انسانیت و مسئولین مملکتی و روحانیت عزیز و این پیشتازان انقلاب و رزمندگان عزیز از خدای بزرگ طلب پیروزی کنید و امیدوارم بعد از شهادتم وقتی مرا یاد می آوری این چند کلام قرآن را بخوانید: «وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» استقامت نمایی که خداوند با استقامت کنندگان و صبر کنندگان است و مبادا امام عزیز را تنها بگذاری و مبادا قلب او را به وسیله رفتارتان و عملتان بیازاری. و از شما امت رزمنده می خواهم که قدر خون این شهیدان را بدانید که هر کدام گلی هستند در گلزار حسینی. و من یادم نمی رود در روز عید که به خانه یکی از عزیزان(ابراهیم زارعی) رفته بودم درست در همان جایی که در منزلشان نشسته بودم و او را یاد می کردم یادم به روزی افتاد که همان اتاق کلاس من بود، کلاس سوم یا چهارم بود در همان جا ایستادم و با خدای خود گفتگو کردم ،نمازم و صحبتم با خدا شروع کردم. واقعاً بیاد شهیدان بودن و رفتن انسان را به حیرت و شگفت می اندازد. و از آن طرف یاد معلم شهید فتح الله رستم زاده را در صحنه های جهاد می دیدم و یا بیاد شهیدان دیگر که هر کدام لبخندی بر لب داشته و دارند و مانند غنچه ای تازه شکفته جلوی رویم می دیدم و حس می کردم. در آخر از مادر و خواهر و پدر و برادر و قوم و خویشان می خواهم مبادا برای من لباس سیاه بپوشند چون باعث تاریکی قبر من می شود. «اَللّهُمَّ اغْفِرْلی کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَکُلَّ خَطیئَهٍ اَخْطَاْتُها» خدایا برایم بیامرز هر گناهی را که مرتکب آن شدم و هر خطایی را که گرفتارش شدم. والسلام صمد حیدری