محمد تارتار(موحدی پور)

وصیت نامه ی شهید محمد تاتار(موحدی پور)
تاریخ: 1365/01/16

وصیت نامه ی شهید محمد تاتار(موحدی پور) تاریخ : 1365/01/16 بسم رب الشهدا و الصدیقین «اَعُوذَ بالله مِن الشَیطانِ الرَجیم، إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاهِ وَالْإِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» (سوره مبارکه توبه ، آیه شریفه 111) «اَشهدُ اَن لا اِله الا الله وَ اَشهَدُ اَن مُحمد(ص) رَسولُ الله وَ اَشهَدُ اَن عَلی وَ الحَسن و الحُسین وَ تِسعَه مَعصومین مِن وَلد الحُسین ائمهِ الهُدی و اَولیا الله» با نام و یاد خداوند منان و با سلام بر حضرت حجت، صاحب العصر و الزمان و با درود و سلام بر نائب بر حق آن حضرت امام خمینی، پیر جماران و امید تمامی مستضعفان جهان، آن امامی که ما را از ظلمت های دوران ستم شاهی بیرون کشید و به سوی نور حقیقت و جمهوری اسلامی رهنمون ساخت و با سلام بر تمامی کفر ستیزان اسلام و با درود و سلام فراوان بر شهدا که چون شمع سوختند و راه را برای دیگر همنوعان خود روشن کردند و با سلام بر معلولین، مجروحین، اسرا و مفقودین عزیز. خداوند تبارک و تعالى انسان را آفرید و در پیش پاى او دو راه قرار داد و همچنین به این انسان گفت که هر کدام به کجا ختم مى‏شود. یک راه به سعادت ابدى است که اطاعت محض از فرامین خدا مى‏باشد و راه دیگر، راه شقاوت ابدى است که اطاعت از شیطان است. من به جبهه آمدم تا راه سعادت را طى کنم و خشنودى حضرت حق را به دست بیاورم. در زندگیتان همیشه از خدا اطاعت کنید و به خشنودى او دل ببندید. شما در این حیات مادى دنیا که به پر کاهى نمى‏ارزد یا باید خدا را راضى کنید یا مردم را. خداوند واحد است و سریع هم راضى مى‏شود (یا سریع الرضا) ولى واى از مردم، تعدادشان زیاد و راضى کردنشان بس مشکل است. هر کدام را راضى کنیم دیگرى ناراحت است. پس هر چه بهتر که در این حیات مادى اعمالتان فى سبیل اللَّه باشد و در همه حال تقوى خدا را پیشه کنید و خدا را ناظر بر اعمالتان بدانید. شیطان در همه حال مى‏خواهد که ما را از راه خدا باز دارد و به زندگى و لذت دنیا و آرزوهایش که دور و درازند دلخوش کند. برادران و خواهران من مواظب باشیم، نکند آرزوها بر ما سوار باشند و هر کجا که آن ها خواستند ما را ببرند و ما به میل آن ها حرکت کنیم و خود در غفلت به سر ببریم. یکى از مسائل حتمى براى آدمى مرگ است و کسى را توان فرار از آن نیست. پس چه بهتر قبل از آن که مرگ به سراغ انسان بیاید، انسان با آغوش باز از آن استقبال نماید. من به جبهه آمدم، نه براى این که جبهه به من نیاز داشت، بگو به خدا قسم من به جبهه نیاز داشتم، به معنویت، خلوص و ایثارى که در جبهه حاکم است نیاز داشتم. به وسیله‏اى محتاج بودم که بتوانم به خداى خودم نزدیک بشوم و آن وسیله را در جبهه یافتم. از خداوند خواستارم همان طور که لطف کرد و مرا نیرو بخشید تا در دانشگاه قبول شوم، لطف کند مرا در دانشگاه کربلاى حسینى نیز قبول نماید و هر چند که لیاقت شهادت را ندارم ولى این فوز عظیم را نصیبم بگرداند. و اما سخنی هم با خانواده ام، از شما مادر مهربانم خیلی سپاسگزارم که 9 ماه و 9 روز مرا در شکم خود حمل نمودید و در ایام طفولیت من، رنج و مشقت فراوان متحمل شدید و در این سن مرا به جبهه فرستادید. از شما پدر بزرگوارم متشکرم که مرا تربیت صحیح کردید و به جامعه تحویل دادید و برای رفاه و آسایش من رنج ها کشیدید. اگر چه من به ظاهر در میان شما نیستم ولی بدانید که امانتی را که خدا به شما داده بود صحیح و سالم به صاحب اصلیش برگرداندید. شما را از گریه کردن منع نمی کنم چون که عاطفه را نمی شود سرکوب کرد ولی هر موقع خواستید گریه کنید برای مظلومیت حضرت سیدالشهدا گریه کنید، به خاطر رنج ها و مشقت های آن حضرت در روز عاشورا در صحرای کربلا گریه کنید. از تمام برادران اقوام، دوستان، آشنایان، همسایگان و همچنین خانواده ام می خواهم که مرا حلال کنند. انسانیم و جایز الخطا. هر کس که به گردن من حقی دارد از او مصرانه می خواهم که مرا حلال کند. از تمام شما می خواهم که امام عزیز را تنها نگذارید و به فرامین او با دل و جان گوش داده و به آن ها جامع عمل بپوشانید. تمام وجوه نقدیم را حساب کنید و لطف کرده خمس آن ها را بپردازید تا خدای نکرده بدهکار نباشم و الباقی را در اختیار پدرم می گذارم. مرا در بهشت رضا(ع) دفن کنید تا شاید خدای بزرگ به آبروی شهدایی که آن جا هستند از سر تقصیرات من در گذرد. دوباره می گویم که همگی مرا حلال کنید که بدن من تحمل آتش قهر خدا را ندارد. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته 1365/1/16 مطابق با 25 رجب 1406 هجری قمری اقل العباد محمد موحدی پور(تاتار)