علی ضامن مقامی

وصیت نامه شهید علی ضامن مقامی
تاریخ: 1361/09/02

وصیت نامه شهید علی ضامن مقامی تاریخ : 1361/09/02 بسم الله الرحمن الرحیم " الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُ وَلَا یَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَکَفَى بِاللَّهِ حَسِیبًا " درودتان باد ای برادران و ای عزیزان جبهه توحید و ای رزم آوران جبهه ایثار. سلامتان باد که شما وارث خون سرخ شهیدانید، ای از حسین درس حدیث و آزادی آموخته (گان) و ای قافله سالاران دشت ایثار، شما امروز مسئولید. مسئول در مقابل خون یک یک شهیدان، امروز روزی است که ما تمام و کمال در مقابل استکبار جهانی و ایادی مزدورش ایستاده ایم. امروز ما با داشتن رهبری چنین شجاع و با شجاعت و درس آموخته در مکتب اسلام و از جدش حسین (ع) ، رهبری که به همه (ایادی شرق و غرب) نه گفته و می گوید (، مسئولیت سنگینی بر عهده داریم). عزیزان می بخشید نامه بد خط است، چون تا حمله چند ساعتی بیش نمانده است و باید به یاد شما می نوشتم، زیرا اگر من شهید شدم، از شما برادران درس گرفته ام. به خدا دارد گریه ام می گیرد، زیرا می دانم و می دانم دیگر از شما جدا شده ام. من به خیل شهدای گلگون کفن می پیوندم! ای دلاوران و شیران روز و پرهیزگاران شب به هوش باشید که امروز شما در مقابل قطره قطره خون ما مسئولید، همانطور ( و به همان اندازه ای ) که رهبرمان مسئول است. شما را به عبدالله ( بنده خدا ) بودن و تقوای الهی سفارش می کنم. نخستین وصیتم به شما این است که جز در هوای توحید قدم نزنید. شما را به جهاد اکبر یعنی مبارزه با نفس، مقام پرستی، فخر فروختن و... سفارش می کنم. ای برادران! بعد از من نمی دانم دشمنان انسانیت، دشمنان من و شماها، چه خواهند گفت؟ آیا آن ها بر پیکر من و قطعه قطعه ما نیز رحم نخواهند کرد؟ آیا آن ها بر حنجره پاره پاره مان نخواهند خندید؟ آیا قهقهه آن ها شماها را زجر نخواهد داد؟ ولی عزیزان پیکر به خون آغشته مان صداقت راهمان را گواهی خواهد بود. امروز با شهادت هر کدام از ما خندقی باید ایجاد شود. باید دید این خندق را چه کسی ایجاد می کند، پوشاننده آن کیست؟ آن کیست که این سوی خندق می ماند، آن عارف کدام است و چه کسانی با محمد (ص) اند؟ چه کسانی با ابوسفیان مانده اند؟ باید در دشت سرخ نیز خندق ایجاد شود (تا معلوم شود) حسین (ع) چه کسی را به یاری می طلبد (و توفیق حضور را نصیبش می کند؟) چه کسانی با حسین (ع) می مانند و چه کسانی گلوی فرزند او را نشانه می روند؟ آیا علی نیز باید سکوت کند یا نه؟ ای برادران! تبلیغات دشمن شما را از پای در نیاورد. در راهتان استوار و پرصلابت باشید. امروز باید با خون هر شهید، خندقی را که محمد (ص) در مدینه و حسین (ع) در کربلا ایجاد کرد، به وجود آورد. باید دید چه کسانی با دشمنان خدا در آن سوی خندق اند؛ و چه کسانی با دوستان مردم در این سوی خندق. شما را دوباره به تقوای الهی سفارش و تاکید می کنم ساده زندگی کنید و با مردم جوشیدن خصلت شما باشد. دروغ و نیرنگ را به دور افکنده و با فقیر ترین افراد جامعه تان هم سطح باشید. در دعاهای تان مرا یاد کنید، همه شهیدان را یاد نمایید، حیدر را، عبدالله را، ابراهیم را، جمشید و خسرو و دیگران را. خدا می داند در این لحظه دلم با شماست. تاب ماندن ندارم. حرمت خون شهیدان را پاسدار باشید و با عزمی راسخ از خون سرخ شهیدان دفاع نمایید. از به وجود آمدن استکبار که نمونه آن وجود «خان» است (جلوگیری کنید و از این راه) حتی با خون تان دفاع نمایید و نگذارید این دشمنان بشریت، جان دوباره بگیرند. نگذارید آن ها در تشییع جنازه من دخالت کنند و شرکت نمایند. برادران با هم رابطه نزدیک داشته باشید. انجمن اسلامی را محکم نگه داشته و از ولایت فقیه به عنوان پشتوانه الهی (در جهت پیاده سازی اسلام) استفاده نمایید. از رهبری امام (ره) به شدت طرفداری نمایید. مرا در کنار قبر شهید حیدر کرمی، به خاک بسپارید، تا با این کار نیز مقداری از تفرقه و تشتت و پراکندگی خلق خدا جلوگیری شود و به کسانی که حتی برای مردگان مان تفاوت قائل می شدند، ضربه ای مثمرثمر وارد شود. این سخن امام را به شما تذکر می دهم: «شیاطین از مساجد می ترسند، مساجد را رها نکنید». در آخر از همه برادران، قاسم، غلام محمدزاده، غلام بهداروند، علیرضا کاظم نورعلی، روزعلی، علی قلی، غلام علی، موسی، فتح الله، عیسی، محمود کرمی، فرامرز کرمی، علی حسین و محمد حسین و دیگر برادران که اسم شان در خاطرم نیست، طلب بخشش می نمایم و التماس دعا دارم. خدا باورتان باد. " إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدامَکُمْ " من الله توفیق - دوستدارتان علی ضامن؛ ساعت 4 بعد از ظهر – 9/2/1361