حسین جعفری کافی آبادی
زندگینامه شهید
زندگینامه ثبت نشده است.
وصیت‌نامه شهید
وصیت نامه سوم شهید حسین جعفری کافی آبادی
وصیت نامه سوم شهید حسین جعفری کافی آبادی بسم الله الرحمن الرحیم «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ.» همانا خداوند خریدار جان ها و مال های مومنین است در مقابل بهشت که در راه او جهاد کنند تا بکشند یا کشته شوند. خدایا تو را شکر می گویم که مرا بدین راه هدایت کردی که اگر هدایت تو نبود ما بدین راه نمی آمدیم. راهی که حسین (ع) آن را پیمود و اسوه ای بود در این راه برای شیعیانش، او که در روز عاشورا تمام یاران و فرزند و برادر خود را در این راه داد و سرانجام ندای مظلومانه "هل من ناصر" او بلند شد اما کسی نبود که این ندا را لبیک گوید! اما حسین جان! اگر در آن زمان کسی نبود که ندای تو را لبیک گوید در این زمان رزمندگان اسلام در کربلاهای جنوب و غرب ندای تو را لبیک می گویند و امیدوارم که تو مرا به عنوان یکی از این لبیک گویان قبول کنی و در قیامت تو پیشوای من باشی که این سعادت بزرگی است. از خدا می خواهم که شهادت مرا قبول درگاه خود بفرماید و اگر شهادت نصیب من شد از خانواده ام می خواهم که همانند زینب سلام الله علیها صبر کنند که هر چه باشد ما از حسین و یارانش عزیزتر نیستم و یک روزه قضا و مقداری نماز قضا دارم که ان شاء الله آن ها را به جا خواهید آورد. از امت شهیدپرور می خواهم که همواره در خط امام و اسلام باشند که اگر راه شان غیر از این باشد در زیان خواهند بود و همواره به فکر جنگ باشند که اگر خدای ناکرده در این جنگ ما شکست بخوریم، اسلام شکست خواهد خورد و اگر ما در رابطه جنگ کوتاهی کنیم در قبال خون شهدا و اسلام مسئول هستیم و خدا از ما نمی گذرد. و ان شاء الله همه مردم از هر قشر که باشند در مسئله جنگ توانایی های خود را به کار بیندازند و اسلام را یاری کنند و اگر در این راه سختی بکشید بدانید که اجرشان پیش خداست و از همه دوستان و آشنایان می خواهم که اگر از جانب من به آن ها آزاری رسیده است برای خاطر خدا مرا ببخشید. دیگر صحبتی ندارم جز طلب مغفرت از خدا و ان شاء الله شهادت مرا قبول درگاهش کند و مرا بیامرزد. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.وصیت نامه دوم شهید حسین جعفری کافی آبادی
تاریخ: 1364/01/17
وصیت نامه دوم شهید حسین جعفری کافی آبادی تاریخ : 1364/01/17 بسم الله الرحمن الرحیم «اَشهدُ انْ لا اِلهَ الا الله و اَشهدُ انَّ محمّداً رسولُ الله و اشهد ان علی ولی الله» «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ.» با شکر و سپاس به درگاه خداوند متعال که پس از عمری روسیاهی توفیق شرکت در مکان مقدس جبهه و حضور در جمع اولیائش را نصیب من کرد او را شکر می گویم که با این همه کوتاهی و تقصیر از طرف این حقیر سایه لطفش را از سرم برنداشت و قدم مرا در جبهه گذاشت و آن گاه پس از این توفیق فوز عظیم و بهترین و زیباترین مرگ ها که از امیرالمومنین و سیدالشهدا علیهم السلام به ارث رسیده است نصیبم کرد. خدایا! ای آن که بندگانت را برای بهشت آفریدی و ای آن که رحمت را بر خودت فرض کردی از تو می خواهم که اگر در این مکان مقدس کشته شدم، کشته شدنم شهادت در راهت باشد تا به واسطه آن بار سنگین گناهانم را از من بزدایی و در آن دنیا مرا مورد این خطاب قرار ندهی که " وَامْتَازُوا الْیَوْمَ أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ". که تو به آن ها که در راهت جهاد می کنند وعده بهشت و نشان دادن راهت و بشارت به رحمت داده ای و من برای این خواسته ام تو را به فاطمه زهرا سلام الله علیها و به پدرش و به شوهرش و به فرزندان پاکش قسم می دهم. خدایا! تو در زمان ظلمت و ضلالت ۱۴۰۰سال پیش نوری پر فروغ برای هدایت بشر فرستادی و بعد از تو دوازده امام و راهنمای بزرگوار را برای تداوم این هدایت فرستادی و در این زمان از تبار پاک آنان امامی روشنگر برای ما قرار دادی که با دم خدایی او همه از خواب غفلت بیدار شدند و با رهبری او بود که حکومت ظلم و فساد سرنگون و حکومت اسلامی بر پا گردید. اما شیاطین کور دل که طاقت دیدن نور اسلام را نداشتند برای نابودی آن تلاش کردند و دشمنان دیرینه اسلام کوشیدند تا با آغاز جنگ این انقلاب را به شکست برسانند اما چه بد فهمیده بودند که این جنگ نعمتی بود برای ما و دانشگاهی برای عاشقان الله که با حضور خود در این مکان مقدس با مناجات خویش این مکان را عطرآگین نمودند و چه عزیزانی در این دانشگاه مدرک شهادت را دریافت کردند و با خون خود درخت اسلام را آبیاری نمودند و خون آن ها همواره بر ما این پیام که برادرم راهم بی رهرو نباشد و اسلحه ام روی زمین نیفتد و امام تنها نماند و ندای "هل من ناصر" حسین علیه السلام بدون لبیک نباشد! و این نداست که کسانی که ایمان به خدا دارند را وادار می کند که در جبهه ها شرکت کنند و این عمل مقدس وظیفه کسانی است که خود را در برابر اسلام و خون شهدا مسئول می دانند. آری انجام وظیفه در مقابل خون شهدا این نیست که تنها در مراسم و تشییع جنازه آن ها شرکت کنیم ولی در عمل پوینده راه آن ها نباشیم و اگر من شهید شدم دوست ندارم کسانی که نسبت به امام و انقلاب کینه دارند یا حتی بی تفاوت هستند و به فکر جنگ هم نیستند در مراسم و تشییع جنازه ام شرکت کنند. از کلیه دوستان و آشنایانی که از جانب من در مورد آن ها کوتاهی شده یا حتی حقی بر گردن اینجانب دارند می خواهم که برای خدا این حقیر را مورد عفو خویش قرار دهند و اگر کسی از اینجانب طلب کار است برای گرفتن طلب خود به منزل ما مراجعه کند. و اما ای مادر عزیز دست تو را می بوسم که مرا برای اسلام پروردی. می دانم که فراق من برای تو سخت است اما فردای قیامت در پیشگاه حضرت زهرا سلام الله علیها شرمنده نخواهی بود که حسین تو به پیروی از مولایش حسین شهید گشته و از خدای متعال می خواهم که به شما صبر و اجر عنایت کند. در آخر از کسانی که این وصیت نامه برای آن ها خوانده می شود می خواهم که برای آمرزش این حقیر دعا کنند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته. 64/1/17 شلمچه - حسین جعفریوصیت نامه اول شهید حسین جعفری کافی آبادی
تاریخ: 1362/12/14
وصیت نامه اول شهید حسین جعفری کافی آبادی تاریخ : 1362/12/14 بسم الله الرحمن الرحیم «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىمِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ.» به نام خدا و با شکر به درگاه خداوند که این فیض عظیم را نصیب من کرد و به من توفیق شهادت عطا نمود. با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی او که ما را از راه طاغوت به سبیل الله هدایت کرد. اینجانب به امید این که فضل الهی نصیبم شود و با توجه به آیه شریف: «َفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ عَلَى الْقَاعِدِینَ أَجْرًا عَظِیمًا» به جبهه آمدم و به امید این که خداوند رحمان گناهان مرا بیامرزد و با سیدالشهداء محشور گرداند. باری اگر شهادت این فوز عظیم نصیب من شد این آرزوی من است و من همان گونه که دیگر شهدا وصیت کرده اند وصیت می کنم که راه من را ادامه دهید و نگذارید خدای ناکرده اسلام در این جنگ شکست بخورد و امام را دعا کنید و به حرف های او گوش کنید که مایه رستگاری شماست. مادر عزیزم که در بزرگ کردن من سخت ترین زحمات را کشیدی و مرا دوست داشتی امیدوارم که در شهادتم صبر را پیشه کنی و همانند حضرت زینب باشی و بدانی که خداوند به کسانی که در مصیبت ها صبر می کنند بشارت می دهد و باید خدا را شکر کنی که فرزندت لیاقت شهید شدن را داشته است. باری بدینوسیله از کلیه برادران و دوستان و همکلاسی هایم و هر کسی که از من در حق او کوتاهی شده است و یا از طرف من آزاری به او رسیده است خواهش می کنم که به بزرگواری خود مرا ببخشد و مرا حلال کند که خدا از حق الناس نمی گذرد و ان شاء الله خدا به شما عوض بدهد. و هم چنین از کلیه دانش آموزان می خواهم که با احساس مسئولیت در قبال خون شهدا درس بخوانند و در فکر ترقی و پیشرفت کشور باشند تا ان شاء الله در آینده کشور اسلامی مان از وابستگی رهایی یابد و بدانند که رزمندگان ما برای این که مردم در امنیت باشند و کشور ما مورد تجاوز قرار نگیرد می جنگند پس وظیفه شما است که درس بخوانید. ان شاء الله خداوند ما را با سیدالشهدا و شهدای کربلا محشور بفرماید. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته. حسین جعفری 62/12/14
گالری تصاویر
خاطرات و روایات
خاطره‌ای ثبت نشده است.
دلنوشتهای ثبت نشده است.
افزودن دلنوشته جدید