همایون انتشاری

در 25 شهریور‌ماه 1344 در خانواده‌ای متدین ساکن شهرستان نجف‌آباد متولد شد. دومین فرزند خانواده بود. پدر و مادرش معلم آموزش و پرورش بودند. نام همایون را مادرش برایش انتخاب کرد. پس از سپری کردن دوران کودکی به دلیل شغل معلمی مادرش قدم به مهد کودک نهاد. پس از آن به مدرسه رفت. هوش و استعداد فراوانش او را بین همه زبانزد ساخته بود. خوش اخلاق و مهربان بود و هر کجا کسی را نیازمند کمک می‌دید، یاری‌اش می‌کرد. منظم و وقت‌شناس و به اعتقادات دینی‌اش مقید بود. در اوقات فراغت به مطالعۀ کتاب می‌پرداخت و به ورزش، خصوصا فوتبال علاقۀ وافری داشت. در زمان اوج انقلاب با اینکه سن کمی ‌داشت ولی در پخش اعلامیه‌های امام خمینی حضوری فعال داشت. پس از پیروزی انقلاب، به تحصیلاتش ادامه داد و توانست در رشتۀ مهندسی برق و الکترونیک در دانشگاه یزد پذیرفته شود. با علاقۀ فراوان به تحصیلاتش ادامه داد. شب‌ها نیز به حوزۀ علمیه می‌رفت و به طلبه‌ها ریاضی و زبان انگلیسی یاد می‌داد. طلبه‌ها نیز به ایشان زبان عربی و مسائل دین را آموزش می‌دادند. او هم که تشنۀ فراگیری آموزه‌های دینی و معرفت الهی بود، مشتاقانه به یادگیری مشغول می‌شد. با شروع جنگ تحمیلی و فرمان امام خمینی برای پر کردن جبهه‌های حق علیه باطل، عزم رفتن به جبهه کرد تا بتواند از میهنش دفاع کند. از طرف لشکر8 نجف‌اشرف، گردان یا زهرا به جبهه عزیمت نمود و در کنار رزمندگان، دلیرانه از میهنش دفاع کرد. سرانجام در یکم خرداد 1365 در منطقۀ فاو عراق، آخرین برگ از کتاب زندگی‌اش ورق خورد و به آرزوی دیرینه‌اش که جهاد و شهادت در راه خدا بود رسید. پیکر پاکش پس از بازگشت به آغوش خانواده‌اش تشییع و در گلزار شهدای نجف‌آباد در جوار دیگر لاله‌های خونین کفن آرام گرفت.