ابراهیم صابری

وصیت نامه شهید ابراهیم صابری

وصیت نامه شهید ابراهیم صابری «بِسمِ رَبِّ شُهَدا وَ الصِّدِّیقین» اینجانب ابراهیم صابری فرزند حبیب دارای شماره شناسنامه 1543 صادر از حوزه شاهرود متولد سال 46 روستای خیج برای باقی ماندن اثری ناچیز وصیت نامه ام را بنا بر فرمایشات ائمه معصومین(ع) بر صفحه سفید کاغذ با اشک قلم مینویسم. سپاس خدای سبحان و بی نیاز را که به ما نیازمندان نعمت حیات عطا فرمود و به ما چند صباحی مهلت داد تا در این دنیا فانی زندگی کنیم و هم اکنون و هر گاه که بخواهد امانات خود را از ما باز می ستاند. و به راستی او به هر امری تواناست. گواهی می دهم خدای جهان یکی است و شریک و مانندی ندارد. گواهی می دهم تمام پیامبران الهی که برای راهنمائی بشر از طرف خدا آمده اند همگی بر حق و حضرت محمد (ص) خاتم پیامبران است و بعد از او پیامبری نبوده و نخواهد بود. گواهی می دهم که ائمه معصومین از علی (ع) تا مهدی موعود(ع) همگی نایبان بر حق پیامبر بوده و ادامه دهنده راه پیامبرند. ضمن تقدیم سلام های خالصانه بر ارواح شهدا اسلام از شهدای صدر اسلام تا شهدای بخون غلطان کربلاهای جنوب و غرب ایران، ضمن تقدیم دردهای بیکران بر رزمندگان جبهه های نور علیه ظلمت و امت شهید پرور و خانواده های معظم شهدا. با تقدیم سلام های بیکران بر امام امت این قلب تپنده اسلام و مسلمین جهان که جان من و صدها هزارش به فدای او باد که بحق حافظ و احیا کننده اسلام است بعد از 1400 سال. «وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْیَاءٌ وَلَکِنْ لَا تَشْعُرُونَ. (بقره 156)» پدر و مادر عزیزم از روی ادب اول خدمت شما سلام گرمی تقدیم می دارم و بعد از سلام از خداوند برای شما آرزوی سعاد و طلب سلامت می نمایم. از اینکه در ایام حیاتم نتوانستم فرزند خوبی برای شما باشم عاجزانه معذرت میخواهم و از اینکه در این مدت همواره موجب ناراحتی و سرشکستگی شما با اعمال بد بودم عاجزانه معذورم. و از خداوند می خواهم که شما بزرگواران مرا ببخشید باشد که خداوند بواسطه این لطفتان شما را هم مورد عفو و بخشش خود قرار دهد. از اینکه نتوانستم آنگونه که می خواستید فرزند صالح و خوبی برای شما باشم معذرت میخواهم و امیدوارم که دیگر برادرانم و خواهرانم مطابق میل شما در خط اسلام عزیز قرار گیرند. درست است که فرزند شما بودم و الآن در بین شما نیستم و لیکن مطابق با سخن خدای بزرگ من و دیگر شهدا نمرده ایم و بلکه زنده ایم و در نزد حق روزی می خوریم. هر چند مشکل است تحمل مرگ و فراق من برای شما ولیکن تحمل آتش عذاب خدا برای این بدن عاجز من خیلی مشکل تر است. «یا رَبِّ ارحَم ضَعفَ البَدَنی» بهشما و دیگر امت اسلام که دین مقدس اسلام را قبول کرده اید واجب است که خود را برای مبارزه با مصائب و سختی ها آماده سازید که خدای سبحان فرمود: «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ؛ و براستی که همگی باید امتحان پس بدهیم و همینکه بگوئیم ایمان آوردیم کافی نیست.» به هر حال از خدای بزرگ برای شما توفیق و سعادت و ایمان را می نمایم. شما را بخدای بزرگ قسم می دهم خیلی بی تابی نکنید. که این کارتان دشمنان اسلام و ایران را خوشحال می کند و روح من را غمگین و ناراحت. نمی گویم لباس سیاه بتن نکنید و گریه نکنید. بلکه هر گاه خواستید برای من گریه کنید حسین(ع) و شهداء کربلاء را مجسم کنید که چگونه بی کس و تنها در گودال کربلا جان به جان آفرین تقدیم کردند و هر بار که مرا بیاد آوردید با ذکر این آیه، «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» قلب خود را تسکین دهید. به شما اطمینان میدهم ... اما برادرانم از شما می خواهم که همواره به حرف های پدر و مادر گوش کنید و به آنها عمل نمائید. محمود و علی که کوچکند و حرفی با آنها ندارم و اما برادرم مهدی تمام چشم و امیدم به تو است، تو دیگر بزرگ شده ای. سعی کن در انجام عبادات الهی کوشا باشی و از معاصی بدور باشی. سعی کن با تمام تلاش بدان ادامه دهی تا ان شاءالله در آینده موجب سرافرازی اسلام و ایران باشی و موجب مفاخر خیج و خانواده خودمان باشی. هرچند من خودم به این کارها عمل نکردم و لیکن عاجزانه از تو می خواهم عمل کنی. شما خواهران حرفی برای شما ندارم فقط اینکه اولاً در انجام فرائض دینی کوشا باشید. ثانیاً در فراق من خیلی بی تابی نکنید. ثالثاً با انجام فرامین والدین و رعایت احترام پدر و مادر موجب شادی آنان باشید که خدا را شاد می کنید. رابعاً در رعایت پوشش اسلامی نهایت دقت را بفرمایید که پوشش شما کوبنده تر از خون من است. و اما شما برادران محترم خیجی و شما اهالی محترم خیج اولان از همگی شما عاجزانه طلب حلالیت می کنم و از شما می خواهم که اگر بدی از این حقیر دیدید به لطف و کرمتان مرا ببخشید که گذشت خصلت مردان است. باشد تا شما را نیز خدا ببخشد. ثانیاً نگذارید اسلحه شهیدان بر زمین بماند که این امر موجب خشنودی آمریکا و ایادی مزدورش میشود. ثالثاً جبهه های نبرد را خالی نگذارید و نگوئید ما برای که بجنگیم. وظیفه شما معلوم است و برای اسلام می جنگید نه برای هیچ شخص و دوستی. در هنگام اعزام به جبهه رضای خدا و حفظ اسلام را مد نظر داشته باشید و با تکال به خدا قصاص خون برادرانتان را بگیرید. جوانان عزیز ایران سعی کنید در انجام اعمالتان تجدید نظر نمائید که مورد عذاب خداوند واقع نشوید. امت شهیدپرور همان گونه که تا بحال به فرامین پیامبرگونه امام توجه داشته اید از الآن به بعد هم به سخن گوهر بارش عمل نمائید. در مجموع از کلیه افرادی که از این حقیر عاصی بدی دیده اند، می خواهم که مرا ببخشند. جنازه من اگر در بیابان مانده لازم نیست خود را به زحمت بیاندازید و معطل بمانید. اگر جنازه ام را تشییع کردید مرا در کنار برادر شهیدم سید محمد مجیدی (رحمت الله علیه) دفن نمائید. دستان مرا باید از کفن بیرون بگذارید تا دنیا پرستان بدانند همگی دست خالی می رویم و هیچ کس به جز یک کفن با خود نمی برد. چشمان مرا باز بگذارید تا بدانند آگاهانه این گونه مردن را انتخاب کرده ام نه با چشم بسته. پاهای مرا نیز باز بگذارید تا طالبان دنیا بدانند که با پای خود بسوی جبهه های نور علیه ظلمت شتافتم. هر چند دوران خدمت من بوده است ولیکن مشتاق این راه بوده ام. به دنیا پرستان توصیه می کنم قدری هم به روز مرگ و روز رستاخیز توجه داشته باشند که در آن روز دستشان از همه جا کوتاه است. پدر و مادرم در انجام مراسم تدفین و عزاداری سعی کنید از اسراف دوری کنید. سعی نکنید که افرادی که طالب دنیا هستند با دادن کارت به اجبار در مراسم عزاداری من دعوت نمایید. بگذارید هر کس که ما بین است شرکت نماید. در پایان از شما می خواهم خاطرات مرا همواره با دفن جنازه ام در قبر دفن نمائید. از شما می خواهم که به مدت یکسال برایم نماز بخوانید و به مدت 10 روز روزه بگیرید. به مقدار 5000 تومان رد مظالم برایم بدهید. مالی ندارم که وصیت کنم، کتب مذهبی مرا به پایگاه شهید عرب عامری خیج بدهید و کتب درسی و دانشگاهی مرا برای برادرم مهدی بگذارید. دیگر عرضی ندارم و همگی شما را به خداوند سبحان می سپارم و برای شما از خداوند آرزوی سلامت و توفیق سعادت و آرزوی کسب ایمان و صبر مینمایم. خدا نگهدار شما. وعده دیدار در روز قیامت.