سیدمحمدحسن مرادیان املشی

شهید محمدحسین مرادیان املشی در سال 1344 در شهرستان کوچصفهان به دنیا آمد. استعداد و هوش سرشار او باعث شد تا در پنج سالگی به همراه برادرش به مدرسه برود و با جدیت به تحصیل بپردازد. سال اول ابتدایی را در رشت گذراند و از سال سوم به زادگاهش بازگشت و تحصیلاتش را در آنجا ادامه داد. او هنرمندی کوچک بود که در دوران انقلاب با درآمد ناچیزی که از راه کارگری به دست می‌آورد، چهره‌ی امام (ره) به تصویر می‌کشید و در سراسر شهر پخش می‌نمود. علاقه او به شخصیت امام (ره) احترام خاصی در او نسبت به این مرد بزرگ ایجاد کرده بود، به شکلی که هیچ‌گاه تحمل شنیدن کوچک‌ ترین توهینی به ایشان را نداشت. زمانی که در مدرسه بود یکی از دوستانش به امام خمینی(ره) توهین کرده بود و شهید محمدحسین هرچه او را نصیحت می‌کرد گوش نمی‌داد تا سرانجام شهید به مدیر مدرسه اطلاع می‌دهد و مدیر مدرسه در جواب محمدحسین می‌گوید: «که او دیوانه است، به او کار نداشته باش» ولی شهید می‌گوید: «او دیوانه است ولی با حرفهایش چهار نفر عاقل را هم منحرف می‌کند» و بالاخره با تلاش شهید، آن فرد از مدرسه اخراج می‌شود. شهید محمدحسین مرادیان همزمان با پایان دوران تحصیل، داوطلب حضور در جبهه شد و در سال 64 علاوه بر حضور فعال در مناطق عملیاتی جنگ، در رشته‌ی دبیری زبان انگلیسی دانشگاه فردوسی نیز پذیرفته شد. او که از طریق جهاد دانشگاهی چندین بار به جبهه اعزام گردیده بود، در عملیات میمک مجروح شد و بدون اطلاع خانواده مدتی را در بیمارستان اصفهان سپری نمود و البته پس از بهبودی مجدداً عازم جبهه گردید. در بیان میزان علاقه او به جبهه همین بس که مادر ایشان می‌گوید: «هر زمان به او می‌گفتم مادر، دَرسَت واجب است می‌گفت: مادر جان! دانشگاه جبهه است». مادر شهید نقل می‌کند: «در یکی از روزهای تابستان ناگهان صدای کوبیدن در بلند شد وقتی به طرف در رفتم تا آن را باز کنم فهمیدم دو نفر موتور سوار هستند که اسلحه دارند و مدتی پشت در ماندند و چون در را باز نکردم تیر هوایی شلیک کرده و از آنجا دور شدند. فهمیدم برای ترور محمدحسین آمده‌اند». سرانجام شهید محمدحسین مرادیان املشی که نمونه بارزی از شخصیتی متین، صبور و لطیف طبع بود، در سال 65 در عملیات کربلای 4 در شلمچه به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از 12 سال شناسایی و در سال 77 تشییع گردید.