حمید عبدی

شهید حمید عبدی در سال 1345 در همدان متولد شد. از همان دوران طفولیت طعم گرسنگی و سختی را چشید چرا که در آمد کم خانواده او همچون اکثریت جامعه کفاف خرج خانواده پر جمعیت او را نمی داد. او با برخورداری از استعداد بالا دوران ابتدایی را د ردبستان فردوسی و دوران راهنمایی را در راه پشت سر گذاشت. در همان دوران با شرکت در کلاس های اعتقادی، آموزش قرآن، جلسات محلی مراتبی از کمال را در شخصیت خود بوجود آورد و قبل و بعد از انقلاب به صورت مرتب در نماز جماعت، جمعه، راهپیمایی ها و صحنه های اجتماعی حضور فعال داشت. همچنین در کنار فعالیت های جزئی اقتصادی، دوران دبیرستان را نیز با موفقیت به اتمام رسانید. از خصوصیات اخلاقی آن شهید بزرگوار ابراز محبت به دیگران خصوصا با بچه ها، گشاده روئی، شوخ طبعی، علاقه به مطالعه کتاب های مذهبی خصوصا کتاب های شهید دستغیب، تفسیر قرآن کریم و نهج البلاغه، گوش کردن به نوارهای سخنران و مداحی اهل بیت را می توان نام برد. به هر حال دوران متوسطه به پایان رسید و تحصیل ایشان در رشته علوم آزمایشگاهی در دانشگاه بوعلی همدان ادامه یافت و از آن جا که هدف آن شهید از تحصیل خدمت به خلق بود همین که بضاعت علمی مختصری در خود احساس نمود و حضور خود را در جبهه های جنگ مثمر ثمر دانست بدون درنگ به عنوان امدادگر عازم جبهه شد. بعد از برگشت از جبهه دیگر آرام و قرار نداشت گوئی گمشده اش را در آن جا یافته بود. برای بار دوم به جبهه عزام و باز مراجعت نمود اما از حرکاتش، چهره اش، نماز و روزه هایش معلوم بود دیگر ماندنی نیست. وقتی برای بار سوم اعزام شد طی نامه ای که بعدا ارسال نمود و متاسفانه مفقود گردید. از همه حلالیت خواسته و سفارشات و وصایای خود را در طی همان نامه نوشته بود. متن نامه جوری بود که تمام کلماتش به نوعی فریاد می زد که نویسنده نامه دیگر نخواهد آمد و چند روز بعد خبر شهادت آن بزرگوار را دریافت نمودیم.