حسین اسلامی فارسانی

وصیت نامه شهید حسین اسلامی فارسانی
تاریخ: 1365/08/27

وصیت نامه شهید حسین اسلامی فارسانی تاریخ : 1365/08/27 « أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلهَ إِلَّا ٱ للَّهُ – أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ ٱ للَّهِ – أَشْهَدُ أَنَّ عَلیَّاً وَلّی الله» « أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ» «آیا پنداشتید مردمان واگذاشته می شوند که بگویند ایمان آوردیم و ایشان امتحان نشوند.» این آیه کسانی را مورد مخاطب قرار می دهد که خود را مسلمان پنداشته، نماز خوانده و روزه می گیرند، اعمال حج را انجام می دهند اما هر گاه احساس خطری در مورد جان و مال خود می کنند خود را از صحنه کنار می کشند. در این جا خداوند از آینده باخبر است و نیازی نیست که انسان ها را آزمایش کند اما اگر انسان ها مورد آزمایش قرار نمی گرفتند آن وقت افراد مومن از افراد ریاکار قابل تشخیص نبودند و می گفتند اگر خدا ما را امتحان می کرد از امتحان موفق بیرون می آمدیم ولی خداوند در این جا راه را بر ریاکاران و بهانه جویان می بندد و آن ها را مورد آزمایش قرار می دهد. پس ای انسان هائی که هر روز به بهانه ای از زیر بار مسئولیت جهاد فرار می کنید یک روز می گوئید مشکلات شخصی داریم و هر روز بهانه ای می آورید با این که این آزمایش بزرگی است از سوی خداوند مواظب باشید که مردود نشوید. و شما ای انسان هایی که مدتی در این راه حرکت کرده اید اما به دلیل سستی ایمانتان سهل انگاری کرده و از این راه (جهاد) کنار کشیده اید بدانید که راه واقعی سعادت همین راهی است که امام امت ما را به آن هدایت می کند. برای روشن شدن مطلب برای شما خاطره ای از یکی از رزمندگان نقل می کنم. این برادر هنگامی که در عملیات والفجر یک بر اثر انفجار مین شدیدا مجروح گردیده بود در اطاق عمل مورد جراحی قرار می گیرد و هنگامی که بیهوش بود در عالم بیهوشی نواری را می بیند که دور می زند امام امت جلوی این نوار نشسته و باد در عبای او افتاده بسیار شاد و خوشحال و عده ای هم شادی کنان پشت سر او نشسته اند و منادی ندا می دهد که ای بهشتیان بشتابید کاروان بهشت حرکت نموده بشتابید که عقب نمانید. من بیچاره هم مانند کودکی که مادرش سوار بر اتوبوس شده و به مسافرت می رود کفش های خود را درآورده و گریه کنان به دنبال اتوبوس می دود و کفش های خود را در دست گرفته و گریه کنان به دنبال آن نوار دویده و فریاد می زدم اهل بهشتیان مرا با خود ببرید اما نوار لحظه به لحظه از من فاصله می گرفت و گویا ندایی در گوشم زمزمه می کرد: ای انسان تو هنوز با این کاروان فاصله داری و بیا در این قسمت جایی برای خودت در بهشت تصرف کن و من نیز با آن که با چوبی محدوده ی خود را خط می کشیدم و آن را متصرف شدم. گویا مجروح شدن ایشان همان متصرف کردن نقطه ای در بهشت و حفظ آن برای هجرت کردن ایشان بوده و به هر حال بدانید که راه سعادت در همین راهی است که امام راهنمایی می کند. در پایان اگر خداوند لطف خود را شامل حال من کرد از همه ی کسانی که در تشییع جنازه ی من شرکت می کنند حلالی می طلبم و نمی خواهم هیچ کس برای من لباس سیاه بپوشد زیرا که لباس سیاه زیبنده مردگان است نه شهیدان. پروردگارا سربازان اسلام را نصرت عطا بفرما و به امام امت صحت و سلامت عطا بفرما. والسلام 65/8/27 حسین اسلامی