سید ابوالفضل محمدی شیخ شبانی

شهید سیدابوالفضل محمدی در سوم تیرماه سال 1343 در خانواده ای مذهبی و مستضعف در روستای شیخ شبان از توابع شهرستان شهرکرد استان چهارمحال و بختیاری که دارای مردمی فقیر و مسلمان با جوی مذهبی به دلیل داشتن تعداد زیادی از برادران روحانی بود دیده به جهان گشود. پدرش سیدمحمد کشاورزی می کرد و مادرش خدیجه خانه دار بود. اعتقاد شدید مردم بر مبانی حیات بخش اسلام و علاقه شدید به مراجع تقلید و روحانیت مخصوصا حضرت امام خمینی(ره) جو بسیار مطلوبی در روستا به وجود آورده بود که برای مردم و استان مشهود بود. شهید محمدی به علت علاقه بیش از حد پدرش به علمدار کربلا و سقای لب تشنگان مظلوم نامش را ابوالفضل و نام بردارش را عباس نامید. شهید محمدی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ابتدایی روستا آغاز و تا کلاس چهارم ابتدایی در روستا مشغول تحصیل بود سپس به علت ضعف شدید مالی خانواده که تحصیل او را غیر ممکن می دیدند برای ادامه تحصیل به اصفهان رفتند و در خانه پدربزرگ و عمویش به تحصیل مشغول شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را تا کلاس سوم متوسطه در اصفهان گذرانید. در دوران انقلاب همراه مردم در جریانات انقلاب و راهپیمایی شرکت داشت و در سال سوم دبیرستان بود که جهت شرکت در جنگ تحمیلی و اعزام به جبهه های نبرد حق علیه باطل به پادگان غدیر اصفهان مراجعه و پس از آموزش های لازم عازم جبهه ها شد. او در اهواز در واحد توپ خانه مشغول به خدمت گردید. پس از مراجعت از جبهه به علت مشکلات شدید مالی جهت ارائه تحصیل به شهرکرد برگشتند و در دبیرستان شهید استکی شهرکرد مشغول به تحصیل و موفق به اخذ دیپلم شد. سپس راهی خدمت مقدس سربازی شد تا این که در امتحانات تربیت معلم قبول گردید و در مرکز تربیت معلم شهید رجائی شهرکرد مشغول به تحصیل شد. ایشان علاقه شدیدی به شغل معلمی داشت و تصمیم داشت پس از فراغت از تحصیل به یاری برادرانش برای تحصیل بشتابد. هر گاه به روستا می آمد به مدرسه می رفت و در کلاس ها حاضر می شد. بالاخره در تاریخ هفتم بهمن ماه 1363 به همراه دیگر همرزمانش به سوی جبهه شتافت و پس از گذراندن دوره امدادگری مشغول به خدمت شد تا این که عملیات افتخار آفرین بدر آغاز شد و او و دیگر همرزمانش در عملیات شرکت کردند. در طول عملیات بدر عاقبت شهید سیدابوالفضل محمدی به آرزوی دیرینه خود رسید و هنگام کمک به مجروحان در تاریخ بیست و پنجم اسفند 1363 خود به فیض عظیم شهادت نائل آمد. از خصوصیات ایشان خضوع و فروتنی، حیا و عفت بود که او را زبانزد خاص و عام کرده بود. پیکر سیدابوالفضل بیش از سیزده سال در منطقه بر جا ماند و سال 1376، پس از تفحص در گلزار شهدا روستا به خاک سپرده شد.