محمدجواد شاکری

شهید محمد جواد شاکری در سال ۱۳۴۵ در شهر مقدس مشهد متولد شد. بعد از سپری کردن دوران کودکی از چهار سالگی با پدرش که مردی مومن و متعهد به اسلام بود، در جلسات قرآن و مساجد شرکتی فعال داشت و چنان علاقه ای به جلسات مذهبی نشان می داد که از یک کودک انتظار نمی رفت. تحصیلات ابتدایی را پشت سر نهاده بود که انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به رهبری امام عزیزمان خمینی بت شکن شکل گرفت. شهید شاکری که کودکی بیش نبود، چنان فعال و با قلبی با ایمان پی گیر انقلاب می شود و در تمام تظاهرات شرکت می کرد و شهید شاکری حقیقتا از آن زمان فریفته ی امام شد که همیشه فکر و ذکرش امام بود. با اینکه سن او کم بود به بزرگترها سفارش می کرد که نباید هیچ وقت امام را تنها بگذارند. شهید شاکری به این دلیل که از نظر مالی باید خرج تحصیلش را خودش در می آورد هم درس می خواند و هم کار می کرد. حتی از نظر مالی به خانواده ی خود هم کمک می کرد. در همان دوران مادرش را از دست داد و این سختی را هم با صبر تحمل کرد. ایشان اکثر وقت خود را در مسجد امیر المومنین (ع) سپری می کردند و عضوی فعال برای پایگاه محسوب می شدند. ایشان چهار مرتبه به مناطق جنگی اعزام شدند که به ترتیب سالهای ۶۳ به کردستان، ۶۴ به ایلام ، ۶۵ به اهواز و سال ۶۶ به ماووت که در همان جا به شهادت رسیدند. ایشان در مقابله با ضد انقلابیون و منحرفین چنان برخورد و صحبت می کردند که فرد مخالف را جذب خود می کردند. ایشان رفتن به جبهه را یک فریضه ی الهی و واجب می دانستند. نحوه ی شهادت ایشان در حومه ی شهر ماووت عراق در حین وضو گرفتن با ترکش خمپاره بوده است.