حمید دولت آبادی

شهید حمید دولت آبادی در هجدهم آبان ماه سال 1343 در تهران به دنیا آمدند و از سن 4 سالگی همراه خانواده به سبزوار آمده و در این شهر ساکن شدند. ایشان از همان کودکی با اخلاق خوب و حسنه ای که داشتند همه را مجذوب خویش کرده بودند به گونه ای که تمام دوستان و معلمانشان از وی تعریف و تمجید می کردند. بسیار مومن و متدین بود و به انجام واجبات دینی و ترک محرمات بسیار اهمیت می داد. دائم الوضو بود، با قرآن انس داشت و در مسجد آقا بیگ حضور فعال داشت و در مراسم مذهبی و مجالس عزاداری ائمه اطهار شرکت می کرد. او طی سال تحصیلی درس می خواند و در تابستان ها در مغازه ی پدرش به فعالیت مشغول بود. پدر شهید و خود شهید بزرگوار سهم به سزایی در به ثمر رساندن انقلاب اسلامی ایران داشتند به گونه ای که پدر ایشان بعد از تبعید امام راحل(ره) از ایران مدتی را در زندان و در بند عمال رژیم منفور طاغوت بودند. شهید حمید علاقه ی وافری به قرائت و فراگیری علوم قرآنی و نیز ائمه ی اطهار داشتند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت بسیج درآمده و به جرگه ی شاگردان مدرسه ی عشق پیوست. وی امام را خیلی دوست داشت و بارها میگفت: من عاشق امام هستم. او در حال اتمام دوره ی راهنمایی بود که به جبهه اعزام شد و معتقد بود ما باید از دین و ناموس و میهن خویش دفاع نماییم. او پس از اخذ دیپلم در رشته ی آموزش ابتدایی در مرکز تربیت معلم طباطبائی سبزوار به تحصیل ادامه داد و می خواست در سنگر علم و دانش پاسدار ارزش های انقلاب اسلامی باشد. شهید دولت آبادی از نظر معنوی و اخلاقی منحصر به فرد بود و تنها فردی بود که به خانواده بیش ترین کمک را می کرد. خضوع و فروتنی و ارادت به اهل بیت(ع) و صداقت و توسل به آیه های نورانی کلام الله مجید همه و همه از او فردی برجسته و مومن ساخته بود. اعتقاد عجیب او به پاسداری از مرزهای ملی و دینی خویش باعث شده بود که او یک لحظه از فکر جبهه و شرکت در عملیات های مختلف دور نماند و بارها می گفت: نباید جبهه ها را خالی کنیم. در ابتدای سال 64 از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به جبهه های نبرد حق علیه باطل شتافت. این انسان آسمانی و پاک عاشق شهادت بود و قبل از رفتن به جبهه از تمام دوستانش حلالیت خواست. او در حالی که آماده ی رفتن به جبهه بود از پدر و مادرش حلالیت طلبید و از آن ها به خاطر این که به او اجازه ی حضور در میدان جهاد در راه خدا را داده بودند تشکر و قدردانی نمود. او مسئول دسته در لشکر 5 نصر بود و در تاریخ 64/11/15 در اروندرود به فیض شهادت نائل آمد. از آن شهید بزرگوار آثار برجسته اخلاقی بسیار به جا مانده است ایشان دارای خصلتی پهلوانانه و خوی مرادنگی بسیار والایی داشت.