مرتضی توکلی رینه

تقویم سال 1347، روزی را نشان می دهد که تولد یک طفل خانواده ای مذهبی را صفای خاصی بخشید . از همان اول ، زمینه های رشد استعدادها در کودک به خوبی نمایان بود. علاقه او به نوشتن و نقاشی کردن در همان سنین طفولیت موید این مدعاست. با فرا رسیدن سنین تحصیلی، در سال 1352 وارد دبستان اسلامی کاظمیه رشد و سپس دوران دبستان را در مدرسه ابتدایی را با معدل 20 پشت سر گذاشت. سال 1358 بد که وراد مدرسه راهنمایی قدس شد و این همراه بود با اوج گیری انقلاب مقدس اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) حضور فعالانه مرتضی در انقلاب و تظاهرات مردی حاکی از فر بلند و روح عظیم او بود. سال سوم راهنمایی وارد انجمن اسلامی شهر رینه از بخش لاریجان شد و بدین ترتیب صفح ای تازه بر فعالیت ها و تلاش های خود افزود. او در شاخه نوجوانان انجمن با ذوق و علاقه خاصی شروع به کار کرد و در زمینه های فرهنگی و هنری فعالیت های چشمگیری ارائه مود. ابتکار و استعداد مرتضی در کارها، باعث شده بود که به عنوان فردی موثر فعال شناخته شود. در همان سال تحصیلی با بهترین معدل، رتبه اول را در منطقه لاریجان به دست آورد و از طرف آموزش و پرورش منطقه تشویق نامه ای به او اعطا گردید. در سال 1361 به پیشنهاد یکی از مربیانش در گزینش دبیرستان سپاه شرکت نمود و موفق به ورود به آن دبیرستان شد.گرایشات مذهبی، استعداد علمی و فکری و همچنین رشد اخلاقی از او نیروی مفید ساخته بود و این عوامل باعث شده بود که مرتضی در سال های تحصیلی دبیرستان موفق و کارآمد به بار آمد. سال دوم دبیرستان با معدل 2/19به عنوان دانش آموز متاز شناخته شد و از طرف دبیرستان به سوریه اعزام شد. به دلیل وجود علائق ریشه دار مذهبی بود که در دبیرستان سپاه به تحصیل در رشته علم و معارف اسلامی پرداخت . وی علاوه بر فعالیت های درسی ، تحقیقات و مطالعاتی بر روی کتب و متون اسلامی انجام داد که نوشته ها جزواتی در این باره از او به یادگار مانده است. (نمونه ای از تحقیقات او با عنوان «دنیا در نهج البلاغه» است). مرتضی در طی دوران دبیرستان سه بار به جبهه عزیمت نمود و توفیق شرکت در عملیات های والفجر 8 (فتح فاو) و کربلای 1 (آزاد سازی مهران) را به دست آورد. او پس از گذراندن دوران دبیرستان بنا بر احساس وظیفه ، در آزمون سراسری دانشگاه شرکت نمود و در رشته مهندسی مکانیک وارد دانشگاه صنعتی امیر کبیر شد. مدت کوتاهی از شروع تحصیلات دانشگاهی مرتضی گذشته بود که فرمان امام امت به حضور هرچه گسترده تر بسیجیان در جبهه های نبرد صادر شد و او نیز همچنین هزاران عاشق امام در لبیک به ندای ایشان رهسپار مناطق جنگی شد و در یکی از واحد های رزمی مشغول انجام وظیفه شد. وی در آنجا نیز خالصانه به انجام وظیفه پرداخت به طوری که در این راه از هیچ تلاشی دریغ نورزید و سرانجام در دفاع از شهر مهران در تاریخ 2/4/1367 ندای ارجعی معبود خود را به گوش جان شنید و به فیض شهادت نائل آمد.