حسین علی زارع

در سال 1347/01/10 و مصادف با بهار و محرم و در شب عاشورا، در سلطان آباد شیراز متولد شد. او که هشتمین فرزند خانواده بود ، با تلاش مداوم پدر کشاورزش، سالهای کودکی را سپری می‌کند و سپس در مدرسه روستای سلطان آباد، دوره ابتدایی را آغاز می‌کند. حسین‌علی پس از به پایان رساندن سال چهارم ابتدایی در دبستان روستای سلطان آباد، عازم شیراز می‌شود و به ادامهی تحصیل می‌پردازد و تحصیلات دورهی راهنمایی را نیز با رتبه و معدل ممتاز به پایان می‌رساند و به عنوان دانش آموز نخبه و برگزیده در دبیرستان توصیه شیراز پذیرفته می‌شود و در رشتهی تجربی تحصیل می‌کند. وی از کودکی با فریضه‌های نماز و روزه انس گرفته بود و در مسجد وبه جماعت نمازش را به پا می‌داشت. امام خمینی(ره) را عاشقانه ستایش می‌کرد و فرمان‌های او را با خلوص نیت جامهی عمل می‌پوشاند و به مطالعهی نهج‌البلاغه و کتابهایی از شهیدان مطهری و دستغیب می‌پرداخت. با آغاز جنگ تحمیلی، در تابستان نخستین سال تحصیل در دبیرستان و در پانزده سالگی به سوی جبهه می‌شتابد. هنگامی که در جبهه به سر می‌برد، پیش از آنکه در خط مقدم جبهه حضور یابد، نیمه شب به یکی از امام زاده‌های منطقه می‌رفت و نجوا می‌کرد. وی پس از آنکه تحصیلات دورهی متوسطه را به پایان می‌رساند، در آزمون ورودی دانشگاه‌ها شرکت کرده و در رشتهی پزشکی دانشگاه شیراز پذیرفته می‌شود. او پس از ثبت نام در دانشگاه و پیش از شروع نخستین نیم سال تحصیلی نیز به سوی میدان رزم می‌رود. اما نیم سال دوم تحصیل را در دانشگاه حضور نداشت چرا که مشغول پیکار و شرکت در عملیات کربلای ۴ بود، که در این عملیات از ناحیهی بازو مجروح می‌شود. زمانی که اطلاع می‌یابد زمان عملیات کربلای ۵ نزدیک است، به عنوان آر. پی. جی زن در عملیات شرکت می‌کند و سرانجام در تاریخ 1365/10/26 جامهی سرخ شهادت را بر تن می‌کند.