اسماعیل جوکار

شهید اسماعیل جوکار فرزند مرخوم محمد در سال 1337 در روستای محروم سنان از توابع شهرستان فسا در یک خانواده متدین و مذهبی با درآمد اقتصادی ناچیز دیده به عرصه گیتی گشود. وی تحصیلات ابتدائی خود را در دبستان عطار همان روستا با موفقیت به پایان رساند. شهید اسماعیل از نظر اخلاق، تربیت و اعتقادات مذهبی و نظافت سرآمد همه همکلاسان و دانش آموزان زمان خود بود. بعد از دوران ابتدایی نوبت به دوره دبیرستان رسید و این دوره را با موفقیت تمام و کمال به اتمام رسانید و در نتیجه سیکل را در آن مدرسه اخذ نمود. چون خانواده شهید از نظر وضعیت اقتصادی در سطح پائینی بودند و درآمد کمی داشتند لذا شهید جوکار با رضایت خود همزمان با تحصیل به کار مشغول بود و از این راه هزینه معاش و تحصیلات خود را در کنار خانواده مهیا می نمود و حال زمان آن رسیده بود که با پشتکار بیشتر وارد دبیرستان ذالقدر شهرستان فسا شده و دیپلم طبیعی خود را با معدل بالائی اخذ نماید. تمامی همکلاسیان و دبیران اخلاق دوست داشتنی و رفتار مهربانانه او را هرگز فراموش نخواهند کرد. در سال 1361 بود که به خدمت مقدس سربازی فرا خوانده شد و در پادگان آموزشی ژاندارمی شهرستان جهرم آموزش دیده و بعد از اتمام دوره آموزشی به منطقه عملیاتی جزیزه مینو آبادان منتقل شده و یک سال را در این لباس به اسلام و میهن و مردم خدمت نمود و دوران سربازی را نیز پشت سرنهاد. اما چند ماه پس از خدمت مقدس سربازی بود که پدر بزرگوارشان حیات فانی را وداع کردند و در نتیجه مسئولیت و اداره زندگی خانواده بر دوشش گمارده شد و او نیز نگذاشت جای خالی پدر احساس شود و پس از اتمام خدمت نظام وارد آموزش و پرورش زاهدشهر شده و با شغل شریف معلمی مشغول تدریس دروس قرآن و تعلیمات دینی شد و به این شغل افتخار می کرد تا جائی که شاگردان رفتار پیامبر گونه اش را همیشه مدنظر دارند. بعد از مدتی در همان آموزش و پرروش با عنوان کادر دفتری انجام وظیفه می نمود. وی از این فرصت نیز استفاده بهینه نمود و در دانشگاه آزاد اسلامی فسا در رشته یدینیو عربی نیز ثبت نام نموده و چندین ترم را گذراند. در همین ایام بود که جنگ تحمیلی عراق علیه کشورمان که با حمایت ابرقدرت ها نیز همراه بود بالا گرفت و عراق تجاوز به مرزهای ما را ادامه داد و در این راه بسیاری از هموطنان بی گناه ما را به شهادت رسانید. شهید اسماعیل جوکار که هرگز تحمل چنین جسارت هایی را نداشت و حضرت امام خمینی نیز دستور جهاد در راه خدا را صادر کرده بودند به خود اجازه پشت میز نشستن را نداد و به خود و همکاران خود اعلام نمود که دیگر زمان نشستن نیست باید برخاست و به جای اسلحه قلم، اسلحه واقعی و به زمین افتاده شهیدان را برداشت و بر آن بوسه زد و به جنگ دشمنان خدا وارد شد و از این طریق انتقام هموطنان و شهیدان بی گناه این مرز و بوم را از آن ها گرفت. شهید اسماعیل چندین ماه متوالی در جبهه بود و زمان آن رسیده بود که با یک مرخصی کوچک دیدارها را تازه نماید. وی که اصلا طاقت در پشت جبهه ماندن را نداشت با مادر پیرش و برادران و دوستان و آشنایان خداحافظی نمود و انگار به او الهام شده بود که این رفتن و این عملیات وداع آخرش می باشد، لذا با خوشحالی چندین برابر از زمان قبل به جبهه رفت و در همین موسم بود که عملیات کربلای هشت در تاریخ 1366/01/18 در منطقه شلمچه آغاز گردید و برای اسماعیل که آرزوی چنین روزی را داشت بهترین فرصت بود تا به معشوق خود بپیوندد و در این منطقه در روز 1366/01/19 به شهادت رسید.