غلامرضا برهان

شهید غلامرضا برهان که نام دیگرش فضل‌الله است در حقیقت فضل‌ الهی در میان امت بود، گل وجود او در تاریخ 1342/02/25 در مهریز در خانواده‌ای روحانی شکوفا شد و در دامن مادری که مربی قرآن بود و در خانه‌ای که از عطر ترنم قرآن سرشار بود پرورش یافت همه‌ی اهل محل وقتی به پدر بزرگوار او در نماز اقتدا می‌کردند می‌دانستند که آن قامت پیر و خسته از کار کشاورزی چه مقام والایی نزد خداوند دارد و پای منبر پر سوز او در سوگ اهل بیت بویژه پنج تن آل‌عبا اشک می‌ریختند. وی کلام نورانی قرآن را نزد مادر فراگرفت و دوران تحصیل را تا مقطع دیپلم در شهرستان مهریز گذراند. او در آزمون تربیت معلم شرکت کرد و پذیرفته شد، اما دانشگاه انسان‌سازی جبهه را فراموش نکرد و بارها به سرزمین‌های آسمانی جبهه هجرت کرد تا سرانجام در تاریخ 1365/10/17 در خط پرافندی فاو عاشقانه به دیدار معشوق شتافت و حلاوت شهادت را در کام عطشناک خویش احساس کرد. ویژگی‌های شهید: غلامرضا از نظر اخلاق و رفتار یک انسان منحصر به فرد و دوست داشتنی بود، در مکتب اهل بیت پرورش یافته بود و طوق ولایت‌ بر گردن داشت چراکه از طریق خانواده بخصوص برادر بزرگ خویش با مصادر انقلابی و علمای دین آشنا شده بود. او در همه‌ی عرصه‌ها خودجوش و پرجوش بود، علاوه بر این که از افراد صاحب نام بسیج بود مسئولیت نمایندگی روزنامه جمهوری اسلامی و خبرنگاری آن را بعهده داشت، بسیاری از رزمندگان با تشویق و جذبه‌ی او راهی جبهه‌ها شدند، قبل از انقلاب نقشی پویا و سازنده در سازماندهی دانش‌آموزان و دیگر اقشار در راهپیمایی‌های ضد شاه داشت. بعد از انقلاب هم در همه‌ی صحنه‌های پرشور انقلاب از جمله در حزب جمهوری اسلامی دارای فعالیت چشمگیری بود و در کنار دوستان شهیدش چون عبدالهی و قریشی و ... به وظایف اسلامی و انقلابی خویش ادامه می‌داد ... . صدای خوش: این بسیجی فعال در راه‌اندازی و برگزاری مراسم دعای کمیل و توسل نقشی فعال داشت و با صدای دل‌نشین خود این دعاها را قرائت می‌کرد. در جبهه نیز علاوه‌بر فرماندهی در سمت معاون گروهان، به زمزمه‌ی این دعاهای ملکوتی می‌پرداخت. هنوز ترنم صدای گرم او گوش‌ها را می‌نوازد و دلتنگی نزدیکان و دوستانش را شعله‌ور می‌سازد. . «والسلام»