محمدرضا دهقانی تفتی

وصیتنامه ی دوم شهید محمدرضا دهقانی تفتی
تاریخ: 1364/05/15

وصیتنامه ی دوم شهید محمدرضا دهقانی تفتی تاریخ : 1364/05/15 بسم الله الرحمن الرحیم بنام پروردگار جهانیان و با یاد او و با توکل بر او کلامی چند را بعنوان وصیتنامه مینویسم . 1- ای ملت ایران و خصوصاَ ای بازماندگان عزیزم هرچه شما کردید و امام خمینی این نایب بر حق حضرت بقیه الله، دستورات او را بی چون و چرا و با اطمینان قلب اطاعت کنید که دستورات قرآن و اسلام است. و آیت الله منتظری یار وفادار و راستین اوست . 2 - پدر و مادر عزیزم شما بعد از خداوند اولین کسانی هستید که برگردن من بیش از همه حق دارید و لذا از شما خواهش می کنم تا مرا ببخشید باشد که خداوند هم از گناهان و غفلت من درگذرد و بدانید اگر صبرو توکل بر خداوند پیشه خود سازید مقامی والا و پاداش بزرگ نزد پروردگار خواهید داشت . مبادا زبان به شکوه بگشائید که اجر خویش را ضایع میگردانید. خیر شما مقاومتر از آن هستید که دشمنان اسلام فکر می کنند و حسرت آه و ناله را بر دل آنان خواهید گذاشت . به خواهران و برادران عزیزم که هرکدام مربی و معلمی برایم بودند یادآوری میکنم که خود را وابسته به این دنیا فانی نکنند و بیشتر به فکر عقبی و حیات جاوید باشند در تربیت فرزندانتان و آشنا کردن آنان به اسلام کوشا باشید که فرزندانتان تنها یادگار و سرمایه آنان خواهند بود بار دیگر از همه این عزیزان طلب بخشش می کنم. 3 – خدمت همه همکاران عزیز فرهنگی می گویم که شما وظیفه ای بس خطیر را بر دوش دارید که در مقابلش اجری عظیم و مقامی والاست شما هستید که نهال روئیده از خون شهیدان را بارور کرده و به ثمر میرسانید و در آخر، خدمت یکایک کسانی که کلمات حقیر را می خوانند یا می شنوند عاجزانه تقاضا دارم تا مرا ببخشند و هرگاه بدی در حق آنان انجام داده ام و حقی از حقوق آنان را ضایع کرده ام قلباَ مرا حلال کنند. والسلام محمد رضا دهقانی 1364/05/15

وصیتنامه ی اول شهید محمدرضا دهقانی تفتی
تاریخ: 1361/03/14

وصیتنامه ی اول شهید محمدرضا دهقانی تفتی تاریخ : 1361/03/14 بسم الله الرحمن الرحیم « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاَ بل احیاء عند ربهم یرزقون». و هرگز گمان مبرید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مردگانند بلکه آنها زنده اند و نزد پروردگار خویش روزی می خورند‌. بنام آفریدگار جهانیان و خالق مهربانم، و با درود و سلام و آرزوی سلامتی و طول عمر برای رهبرم ، سخنم را آغاز میکنم. امت قهرمان و شهید پرور ایران ، اینک خداوند بر منت نهاده و ما را جانشین خویش در زمین قرار داده است ، هم اکنون ملت ما سخت مورد آزمایش و امتحان الهی می باشد و به امید آنکه سربلند و سرافراز از این آزمایش غرور انگیز سر برآورد زیرا در غیر این صورت خداوند بر ما غضب نموده و به ظلمت و خواری در دو جهان گرفتار خواهد ساخت و امتی دیگر را بر خواهد انگیخت. و شما ای تمام کسانی که کلمات حقیر را می شنوید و می خوانید بهوش باشید و قاطعانه امام را اطاعت کنید و در این راه پر پیچ و خم و مشکل که همانا راه اسلام اصیل و و صراط مستقیم است همراه و همگام با امام باشید و امام را تنها نگذارید زیرا امام خورشیدی است که در ظلمت زده است و تنها پیروی از اوست که شما را به کمال خواهد رساند همچنین از شما می خواهم تا از دستاوردهای انقلاب که همانا برادری و اخوت، ایثار و شجاعت، آزادی و عدالت، همبستگی و وحدت، و بریدن از خود و همه نعم مادی و پیوستن به حقیقت و هزاران هزار دستاورد دیگر است را قاطعانه و خالصانه حفظ و حراست نمایید و بدانید که این دستاوردها و نتایج بسیار مطلوب و عالی آسان و ارزان بدست ما نیامده است بلکه امانتی است از سوی ائمه معصوم و تمامی شهیدان مظلوم و گمنام اسلام از صدر تاکنون. آری نسبت به تمام این دستاوردها احساس مسئولیت کنید زیرا در ازای قطرات فراوان خون شهیدان و قطرات اشک یتیمان و مادران و قطرات عرق رخسار جوانان مبارز و معلولین مشقت برده و سختی کشیده اسلام بدست آمده است مبادا که لحظه ای از آنان غافل شوید مبادا که از انان سوء استفاده کنید که دیگر در آن صورت شما جوابگوی تمامی شهیدان و پدران و مادران داغدار و فرزندان یتیم و از همه بالاتر خداوند تبارک و تعالی هستید . و اما شما ای پدر قهرمانم هیچ ناراحت مباشید من از شما عذر میخواهم که در این عمر کوتاهم بشما زحمات فراوانی دادم و شما غیر از رنج و زحمت از من چیز دیگری ندیدید ، پدر پیرمرد و سالخورده ام هرچند قامتت خم گشته و دیگر در این دوران من میباید عصای دستت بودم ولی مطمئن باش در پیشگاه خداوند و پیامبر اکرم (ص) قامتت بلند و افراشته خواهد بود و در این دوران امام زمان (عج) و تمامی برادرانم یعنی جوانان این مرز و بوم دستیار و کمک تو خواهند بود تو ابراهیم این گونه عمل نمودی و من امیدوارم بتوانم اسماعیل وار عمل کنم . درود و سلام و اجر فراوان برای تو باد. و اما تو ای مادر مهربانم اگر ز آتش رگبار مسلسل و ترکش خمپاره های خصم، ‌جسم و تن زار و نحیف من مشوج و سوراخ سوراخ گشت ، یا سرم و یا دست و پایم قطع و یا بدنم خاکستر شد هیچ مخور غم که جوانان برومند اسلام همه رضا و فرزند تو هستند و من هم براه پروردگارم رفته ام مادر عزیزم همراه با شهادت من تو نیز صبر سازنده و انقلابی را پیشه کن و بعد از هر نماز از خدا بخواه و اگر انشاء الله به مکه معظمه مشرف شدی از خدا درخواست کن که فرج امام زمان نزدیک و عمر امام طولانی و شهادت من مقبول درگاه الهی گردد . مادرم مبادا یک موقع ناامید گردی و خدای ناکرده کلمه حرفی بزنی که اجر خویش را ضایع کرده و مرا نزد حضرت فاطمه (س) و علی اکبرش روسیاه گردانی ، نه مادرم تو . امثال تو مقاومتر و صبورتر از آنید که دشمنان ما فکر می کنند. و اما شما ای برادران و خواهران عزیز و مهربانم خدمت یکایکتان سلام عرض نموده امیدوارم پایدار و موفق باشید کشور ما افق روشنی در پیش دارد و در آینده ای نه چندان دور به افراد متعهد و با ایمان فراوان نیاز دارد تا سنگرهای مختلف را پر کنند البته نه سنگرهای خون و باروت و جنگ ،‌ زیرا با عنایت خاصی که خداوند نسبت به ما دارد این جنگ هرچه زودتر با پیروزی ما تمام خواهد شد بلکه دیگر سنگرهای فکری و فرهنگی و سیاسی و اقتصادی و غیره، بنابراین در تربیت فرزندان خویش نهایت کوشش را بکار بندید تا جای شهیدان را بگیرند و سرباز خوبی برای اسلام باشند . همه شما را به خدای بزرگ می سپارم و التماس دعا دارم و مطمئن باشید هیچوقت شما عزیزان از یادم نخواهید رفت. سرباز جندالله و عاشق روح الله و عبدالله و برادر کوچک همه شماها محمد رضا دهقانی . رادیو احمد مقنی باشی (پسر حاجی عباسعلی ) و رادیوهای علی دیمه ای و رادیوهای سید حسین را همراه با عذر خواهی فراوان به آنها باز پس دهید و به سید حسین همسایه 50 تومان پول خودش را که به من داده به او بدهید و بگوئید از من راضی باشند . از اینکه نتوانستم اسم شما یکایک عزیزان را ببرم عذر می خواهم کوچک و بزرگ ناراحت نباشید و برای پیروزی اسلام و سلامتی جوانان مسلمان و قبولی شهادت من دعا کنید انشاء الله در پناه خداوند قادر متعال سالم و سلامت بوده و در کارهای اسلامی موفق باشید . والسلام . در ضمن قبل از اینکه از مدت زیادی از شهادت من بگذرد حسین ازدواج کند تا شیرینی ازدواج او و شهادت من همراه شود . والسلام برادر کوچک شما محمد رضا دهقانی 1361/03/14