ابوالقاسم نادری

وصیتنامه شهید ابوالقاسم نادری

وصیتنامه شهید ابوالقاسم نادری "وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ (قرآن کریم)" به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان از صدر اسلام تاکنون هم آنان که جان باختند تا از لقاء دوست جان گیرند و از آن دفاع کردند که ابراهیم (ع) با اسماعیل خود و موسی(ع) با عصای خود و محمد(ص) با کتاب خود و حسین (ع) با خون سرخ خود از آن دفاع کردند آنان که صادقانه زیستند و عاشقانه مردند زیرا که ایشان را ناسوت مرگ بود و لاهوت بهانه تشنه عشق بودند و عشق را جز لقاءالله نمی دیدند خدا را سپاس فراوان که اگرچه در زمان حسین (ع) نبودم تا ندای هل من ناصر او را لبیک بگویم در زمان خمینی فرزند حسین زهرا هستم و خدا را شکر نموده و بر خود می بالم که فرماندهی چون امام زمان(عج) دارم اما طبق وظیفه شوقی احساس کردم. چند کلمه ای به عنوان وصیت نه نصیحت بنویسم. اولین سخن من با مادرم می باشد. سلام سلام. مادر جان سلام خالصانه من بر تو ای تنها دوست داشتتی عالم. مادر جان من رفتم همانگونه که اکبر و قاسم حسین(ع) رفت و تو بمان چونان زینب (س) مادرم در فراغ من غم مخور و غمگین مباش که بالاخره از دامن پاک تو بنده حقیری در راه خدا قربانی شد. درخواست این حقیر از شما مادرم این می باشد که لغزش های مرا ببخشی و حلالم کنی. اما شما پدر جان از شما می خواهم که مرا حلال کنی چرا که واقعا شرمنده ام و جز ابراز شرم و خجالت نسبت به خوبی هایی که در حق فرزند حقیرت کرده ای و چیز دیگری ندارم. اما وصیت من به برادرانم این است که سعی کنند با بهره گیری از محیط پاک جمهوری اسلامی هر چه بیشتر در راه تهذیب نفس قدم بردارند. و تقصیراتی که از حقیر سر زده به بزرگی خودشان ببخشند. اما وصیت من به برادران همسنگرم در سنگر علم توام با عمل ای برادران و ای عزیزان مبادا در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد و نکند در غفلت بمیرید که علی(ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین با هدف و در راه امام حسین شهید شد. وصیت من به شما دانشجویان عزیز این است که قبل از این که به دیگران مسئله ای را بخواهید تذکر دهید و در صدد اصلاح دیگران برآیید خودتان را اصلاح کرده باشید و اخلاص، اخلاص در نیت و عمل را در هر کاری در زندگی سرلوحه قرار دهید و همیشه خلوصا و مخلصا الله باشید باشد که ان شاء الله همینطور باشد. ای مادران فرزندانتان را به جبهه راهی کنید که فردای قیامت در برابر خدا زینب (س) که تحمل داغ 72 شهید و جگر گوشه اش را کرد جواب بدهید باید همه مثل خاندان وهب فرزندان و جوانان خود را به جبهه بفرستید و حتی جسد فرزندان خود را تحویل نگیرید زیرا مادر وهب فرمود سری را که در راه خدا داده ام پس نمی گیرم. پدر و مادرم از مال دنیا هیچ ندارم از این بابت بی نهایت خوشحالم تنها چیزی که از من به شما خواهد رسید شاید جسدم باشد و که البته دوست دارم که مفقود شوم و خدا خودش می داند که همیشه در زندگی دوست داشتم گمنام باشم و گمنام بمیرم بالاخره در مراسم شهادت من سعی کنید مجالس سبک بگیرید و از هر گونه چراغان کردن و دسته گل و غیره ... خود داری کنید و سعی کنید اطلاعیه بسیار کم چاپ شود زیرا در این برهه از زمان که کاغذ کمبود است و می توان به وسیله همین کاغذها (اطلاعیه ها) افرادی را ارتفا علمی داد و از جهل به سوی علم کشید. پدر و مادرم و خصوصا برادرانم سعی کنید در زندگی همیشه از نظر مادی به پایین تر از خود نگاه کنید و رقابت را در جهت تعالی دنیا و مال دوستی کنار بگذارید زیرا سرمایه دار شدن برای انسان عزت و شرف اخروی و حتی دنیوی نمی آورد. اگر می آورد پس زمانی که سرمایه کسی را دزدی غارت کند برابر است با آبروی و شرفش تازه از لحاظ مای بخواهید رقابت کنید فوق آخرش می رسید از نظر مادی به یک یهودی. مال و دنیا باید وسیله ای باشد برای رسیدن به هدف (مقدس) نه این که خودش هدف باشد اما از لحاظ علم و تقوا همیشه به بالاتر از خود نگاه کنید ببینید نسبت به آن ها که علم و تقوا دارند چه چیز کم دارند در صدد برآیند خود را به آن ها برسانید. خدا شاهد است که دنیا فانی است حالا شما پنجاه سال یا بیشتر یا کمتر در این دنیای مادی زندگی کردید عاقبت چه می شود دلبستگی به فرزند و مال و غیره .... تنها انجام وظیفه شرعی و کسل رضایت الهی محرک اصلی و هدف من از رفتن به جبهه بوده است در زندگی سعی کرده ام که تنها رضایت مولایم را به جا بیاورم. پدر جان بعد از من پشت سر من ممکن است حرف های زیادی بزنند و مطمئن هستم که می زنند همانطور که پشت سر دیگر شهدا شنیده ام می زنند (به خصوص مردم ده) یکی می گوید پسر فلانی برای پول رفته بود جبهه، یکی می گوید برای مقام و ... تنها خواهش من از تو پدر جان این است که در قبال این یاوه گویی ها سکوت کنید باشد که این تهمت ها که افراد نادان می زنند سبب ریزش گناهان این حقیر بشود. تنها راه قصاص خون من ادامه دادن راه من می باشد زیرا به نظر من شهید عزاداری نمی خواهد شهید پیرو می خواهد. از هرگونه گریه و زاری بعد از من خودداری کنید که گریه شما وسیله ای است برای شادی منافقان کوردل به من ناکام نگویید که مرگ در راه خدا را بالاترین و والاترین چیزها می دانم. و خدا را شکر فراوان می گویم که لحظه مرگ مرا شهادت در راه خود قرار داد. پدرم حق گرفتن هیچ چیز اعم از پول و وسایل دیگر از بنیاد شهید ندارید حتی یک سوزن اگر بپذیرید در این صورت به آرمان مقدس من خیانت کرده اید و پا روی خون گذاشته اید. من نماز و روزه قضا دارم باشد که ان شاء الله آن را ادا کنید دیگر وصیت من این است که کتاب های مرا اگر خود مطالعه کردید که هیچ و الا آن ها را به کتابخانه مسجد امام حسین (ع) بدهید تا باشد تا ان شاء الله مورد استفاده قرار بگیرد. ببوسم دستت ای مادر که پروردی مرا آزاد / بیا بابا تماشا کن که فرزندت شده داماد به حجله می رم شادان زخم در بدم دارم / به جای رخت دامادی کفن خونین به تن دارم بار الها مرگ مرا شهادت در راه خودت قرار بده / الهی آنچه می نمایانیم آنمان کن برادر حقیر شما ابوالقاسم نادری مورخه 65/07/11 روز جمعه پادگان لشکر 17 علی ابن ابیطالب ساعت 3 بعد از ظهر. تاریخ شهادت 65/10/21 محل شهادت کربلای 5 شلمچه.